આદમખોરનું રહસ્ય
પ્રકરણ ૧૫: અર્જુનનો અગ્નિપથ
આકાશના કાળાડિબંગ વાદળોની છાતી ફાડીને અચાનક વીજળીનો ભયાનક કડાકો થયો—‘તડાક... પ્રચંડ ધડાકો!’ અને એ સાથે જ વાવાઝોડા સાથે અણધાર્યો મૂસળધાર વરસાદ ખાબકી પડ્યો.
ઝાપટાં સાથે વરસી રહેલા વરસાદનાં ટીંપાં કાલિંદીના અડાબીડ સાગ અને વાંસના પાંદડાં પર પતરાં જેવા અવાજ સાથે પડી રહ્યાં હતાં. પવનના તીવ્ર સપાટા હવે વરસાદની બુંદો સાથે મળીને અંધારામાં દ્રશ્યતા સાવ શૂન્ય બનાવી રહ્યા હતા. બળતી મશાલો પળવારમાં હોલવાઈ ગઈ અને જંગલમાં ફરી કાળો ડિબંગ અંધકાર છવાઈ ગયો. પરંતુ એ કાળમુખી રાત્રિમાં, જંગલની તરસાયેલી કાળી માટીમાંથી ઊઠતી ભીની, આહલાદક અને મીઠી સોડમ વાતાવરણમાં ફેલાઈ ગઈ. એક બાજુ વસુધરાની એ મીઠી સોડમ હતી અને બીજી બાજુ રક્તપાતનું લોહીયાળ ભય! વિજળીના દરેક ઝબકારે આખું જંગલ ક્ષણભંગુર સફેદીથી ઝળહળી ઊઠતું અને આગલી જ પળે ઊંડા અંધારામાં સરી પડતું.
જીપનું કાચ પરનું વાઇપર પૂરપાટ ઝડપે ફરી રહ્યું હતું, પણ વરસાદના ધોધમાર પાણી સામે એ પણ નિષ્ફળ સાબિત થઈ રહ્યું હતું. અર્જુનસિંહ પોતાના હાથમાં ગીર વન વિભાગની વિરેચક રાઇફલ મજબૂતીથી પકડીને જીપ ચલાવી રહ્યા હતા. ઈવા બાજુની સીટ પર બેસીને નેસડા તરફના જૂના કૂવાનો રસ્તો શોધવાનો પ્રયાસ કરી રહી હતી.
"અર્જુન! ઝડપ રાખ!" ઈવાએ વરસાદના અવાજ વચ્ચે ચીસ પાડી. "જો એ આદમખોરો કૂવા સુધી પહોંચી ગયા, તો ત્યાં આશરો લઈને બેઠેલી સ્ત્રીઓ અને નાના બાળકો પાસે બચવાનો કોઈ જ રસ્તો નહીં હોય!"
જીપના વ્હીલ કાદવ-કચરામાં લપસી રહ્યા હતા. અર્જુનસિંહે એન્જિનને પૂરી તાકાત આપી. જીપ ઝાડીઓને ચીરતી, કાદવ ઉડાડતી નેસડાના પાદરે આવેલા અવાવરૂ કૂવા તરફ ધસી રહી હતી.
ગામના સીમાડે આવેલા જૂના, અવાવરૂ કૂવાની સ્થિતિ અત્યંત ગંભીર હતી. કૂવાની અંદર પાણી સુકાઈ ગયું હતું, પણ અંદરના ભાગે જૂના જમાનામાં બનાવેલી અનાજ સંગ્રહ કરવાની ભોંયરા જેવી મોટી બખોલો હતી. વાવાઝોડું અને સિંહોનો ત્રાસ શરૂ થતાં જ ગામની મહિલાઓ પોતાના માસૂમ બાળકો, નાની બાળકીઓ અને વૃદ્ધોને લઈને કૂવાની અંદર ઉતરી ગઈ હતી. કૂવાના મુખ પર લાકડાનો જૂનો ઝાંપો અને સિમેન્ટનો અડધો અડધ કઠેડો હતો.
કૂવાની અંદરથી બાળકોના ડરેલા શ્વાસ અને માડીઓની કરૂણ પ્રાર્થનાનો અવાજ આવી રહ્યો હતો:
"ઓ મારી આશાપુરા મા... ઓ ગીરનારી બાપ... આજે આ માસૂમોની લાજ રાખજે..."
પરંતુ કુદરત જાણે આજે આકરી પરીક્ષા લઈ રહી હતી.
વરસાદના સપાટા વચ્ચે બે કાળા પડછાયા અવાવરૂ કૂવાના મુખ પાસે આવી પહોંચ્યા હતા. ગોળીઓ વાગવાથી અને રાની-અચ્યુતના હુમલાથી ઘાયલ થયેલા આદમખોર 'ભૈરવ' અને 'ટારઝન' હવે પૂરેપૂરા પાગલ બની ચૂક્યા હતા. વરસાદનું પાણી એમના લોહીલુહાણ ચહેરા પર વહી રહ્યું હતું. સિંહોના નાકમાં કૂવાની અંદરથી આવતી માનવ-શરીરની ગંધ જતી હતી.
'ભૈરવે' પોતાના રાક્ષસી પંજા કૂવાના ઝાંપા પર માર્યા—‘ખડડડ... ચટાક!’ લાકડાની જૂની સાંકળ તૂટી ગઈ. કૂવાની અંદર રહેલી સ્ત્રીઓની ભયાનક ચીસો ગૂંજવા લાગી.
બરાબર એ જ સેકન્ડે અર્જુનસિંહની જીપ પૂરપાટ ઝડપે કૂવાથી પચાસ મીટર દૂર આવીને વિજળીના આંચકા સાથે ઊભી રહી.
અર્જુનસિંહે પળનો પણ વિચાર કર્યા વગર જીપનો દરવાજો ખોલ્યો અને રાઇફલ સાથે જીપની બોનેટ પરથી કૂદીને સીધા જીપની છત પર ચડી ગયા!
ધોધમાર વરસાદ અર્જુનસિંહના ચહેરા પર ચાબુકની જેમ વાગી રહ્યો હતો. પવનના તીવ્ર ઝાપટાં અર્જુનસિંહનું સંતુલન બગાડવાની કોશિશ કરી રહ્યા હતા, પણ અર્જુનસિંહે પોતાના બંને પગ છત પર મજબૂતીથી પહોળા કરીને સ્ટેન્ડ લીધો. તેમણે રાઇફલને પોતાના ખભા પર ટેકવી અને આંખ પાસે કાન તાકીને નિશાનો સાધ્યો.
અંધારામાં કશું જ દેખાતું નહોતું. વરસાદની ધારાઓ વચ્ચે માત્ર કૂવાના કઠેડાની અસ્પષ્ટ આકૃતિ દેખાતી હતી.
"અર્જુન! તને કશું દેખાય છે?" ઈવાએ નીચેથી બૂમ પાડી.
"હું વીજળીના ઝબકારાની રાહ જોઈ રહ્યો છું!" અર્જુનસિંહે પોતાની ગંભીર ત્રાડ જેવા અવાજે કહ્યું.
અર્જુનની શ્વાસની ગતિ થંભી ગઈ હતી. આંગળી રાઇફલના ટ્રીગર પર ચોંટેલી હતી. એ માત્ર એક સેકન્ડના પ્રકાશની રાહ જોઈ રહ્યા હતા.
અચાનક, આકાશની છાતી ચીરીને એક અતિ પ્રચંડ સફેદ વીજળીનો કડાકો થયો! આખું દ્રશ્ય ક્ષણવાર માટે દિવસે હોય તેવું ઝળહળી ઊઠ્યું!
એ ચમકારામાં અર્જુનસિંહે જે જોયું તે જોઈને એમનું લોહી થીજી ગયું!
આદમખોર 'ભૈરવ' અવાવરૂ કૂવાના અડધા તૂટેલા સિમેન્ટના કઠેડા પર ચડી ચૂક્યો હતો અને તે સીધો કૂવાની અંદર—માસૂમ બાળકો તરફ કૂદવાની આખરી છલાંગ મારવાની સ્થિતિમાં હતો!
"નોઓઓ...!" અર્જુનસિંહે ત્રાડ પાડી.
અર્જુનસિંહે ક્ષણનો પણ વિલંબ કર્યા વગર, વીજળીના પ્રકાશમાં સીધું 'ભૈરવ'ના મસ્તક પર નિશાનો તાકીને રાઇફલનું ટ્રીગર દબાવી દીધું—‘ધડામડીડીડી...!’
રાઇફલમાંથી આગની જવાળા છૂટી.
પણ કિસ્મતનો ખેલ તો જુઓ! વરસાદના મૂસળધાર પાણીના લીધે અર્જુનસિંહનો જીપની છત પર રહેલો જમણો પગ સહેજ લપસી ગયો! અને એ જ સમયે વાવાઝોડાના તીવ્ર ઝાપટાએ બુલેટની દિશાને મિલિમીટરના અંશ જેટલી ફેંકાવી દીધી.
રાઇફલની ગોળી સિંહના મગજમાં વાગવાને બદલે... કૂવાની જૂની સિમેન્ટની દીવાલ સાથે જોરદાર અથડાઈ—‘તડાકાકાક...!’
સિમેન્ટના ભૂકા અને તીણખા ઉડ્યા! ગોળી મિસ થઈ ગઈ હતી!
ભૂતપૂર્વ ગોળીના ધડાકાથી ચમકીને 'ભૈરવ' કૂવાની અંદર કૂદવાને બદલે પાછળ હટી ગયો, પણ અર્જુનસિંહ માટે પરિસ્થિતિ નરકથી પણ બગડી ગઈ.
અર્જુનસિંહે બીજી ગોળી ચેમ્બરમાં લોડ કરવા માટે રાઇફલનો બોલ્ટ પાછળ ખેંચ્યો—‘ખટ-ખટ!’
પરંતુ તેઓ બીજી ગોળી છોડે તે પહેલાં જ, જીપની પાછળ રહેલી કાળીડીબંગ ઝાડીઓમાંથી બીજો આદમખોર સાવજ 'ટારઝન' કાળ બનીને હવામાં ઉછળ્યો!
આદમખોર ટારઝને અર્જુનસિંહ પર પાછળથી સીધી પ્રચંડ તરાપ મારી!
"અર્જુનનન... પાછળ જોઓઓ...!" ઈવાની ભયાનક ચીસ હવામાં ગૂંજવા લાગી.
પરંતુ અર્જુનસિંહ પાછળ ફરે તે પહેલાં જ, અઢી સો કિલોના હિંસક સાવજના અણીદાર પંજા અને પૂરો ભાર અર્જુનસિંહની પીઠ પર વાગ્યો! અર્જુનસિંહના હાથમાંથી રાઇફલ છૂટીને કાદવમાં પડી ગઈ અને અર્જુનસિંહ જીપની છત પરથી નીચે જમીન પર કાદવમાં પછડાયા!
વરસાદના ધોધમાર પાણી વચ્ચે, આદમખોર 'ટારઝન' સીધો જમીન પર પડેલા અર્જુનસિંહની છાતી પર ચડી બેઠો! સિંહનું લોહીલુહાણ મોં ખુલ્લું હતું અને તેના તીક્ષ્ણ દાંત અર્જુનસિંહના ગળાથી માત્ર અડધો ઈંચ દૂર હતા!
બીજી તરફ, કૂવાના કઠેડા પર ઊભેલો 'ભૈરવ' ફરી પાછો કૂવાની અંદર કૂદવા માટે ગર્જના કરી રહ્યો હતો!
અર્જુનસિંહ નિઃસહાય જમીન પર દબાયેલા હતા, રાઇફલ કાદવમાં ખૂંપાયેલી હતી, અને બંને આદમખોરો એકસાથે પોતાના શિકાર પર તૂટી પડવા માટે તૈયાર હતા! શું આ અગ્નિપથ પર અર્જુનસિંહનો અંત આવી જશે?
