ભાગ ૨૪: આધ્યાની નજરમાં આરવ માટે અનહદ પ્રેમ
હોસ્પિટલના એ શાંત કોરિડોરમાં ડૉ. મિહિરના ચહેરા પરનો રંગ સંપૂર્ણપણે ઊડી ગયો હતો. આરવની એ કાતિલ, અર્થસભર ચેતવણી મિહિરની કરોડરજ્જુમાં બરફની જેમ ઉતરી ગઈ હતી.
આરવે બહુ જ શાંતિથી મિહિરના ખભા પરથી પોતાનો હાથ હટાવી લીધો. અત્યારે આ ભીડવાળી હોસ્પિટલમાં મિહિરને મારવાનો કોઈ જ અર્થ નહોતો. એક ટ્રેઇન્ડ RAW એજન્ટ ક્યારેય નાની માછલી માટે તળાવ ડહોળતો નથી, એ સીધો મગરમચ્છ (ડૉ. વ્યાસ) ના ગળા પર જ હાથ નાખે છે.
"ધ્યાન રાખજો મિહિર સર," આરવે ધીમેથી હસતા હસતા કહ્યું, જાણે કોઈ સામાન્ય વાત કરી રહ્યો હોય. "અંધારામાં શિકાર કરવામાં ક્યારેક શિકારી પોતે જ પાંજરામાં પુરાઈ જતો હોય છે."
મિહિરના મોંમાંથી એક શબ્દ પણ ના નીકળ્યો. એ નીચી નજરે ત્યાંથી ઝડપથી ચાલ્યો ગયો.
રાતનો અંધકાર ધીમે ધીમે ઓગળી રહ્યો હતો અને પૂર્વના આકાશમાં આછી ગુલાબી અને નારંગી રંગની ભાત પડવા લાગી હતી. રાતનો થાક અને લોહીયાળ સંઘર્ષ હવે સવારની શીતળ હવામાં ભળી રહ્યો હતો.
કોલેજના પાછલા ભાગે આવેલા એક સુમસામ બગીચામાં લાકડાના જૂના બાંકડા પર આરવ બેઠો હતો. એનો ફાટેલો શર્ટ એના હાથમાં હતો અને એના કસાયેલા, ખડતલ શરીર પર સળિયાથી પડેલા ભૂરા ડાઘ અને ઉઝરડા સ્પષ્ટ દેખાઈ રહ્યા હતા.
પાછળથી ધીમા પગલે આધ્યા આવી. એના હાથમાં ફર્સ્ટ-એડ બોક્સ હતું.
આધ્યાએ કોઈ જ શબ્દ બોલ્યા વગર ફર્સ્ટ-એડ બોક્સ ખોલ્યું. એણે રૂનું પૂમડું એન્ટી-સેપ્ટિક લિક્વિડમાં પલાળ્યું અને અત્યંત હળવાશથી આરવના ખભા પર પડેલા ઘા પર લગાવવા લાગી. જ્યારે દવા ઘા પર લાગી, ત્યારે આરવના મોંમાંથી એક હળવો સિસ્કારો નીકળી ગયો.
"જોયું? દુનિયા સામે ગમે તેટલો લોખંડી કમાન્ડો બનીને ફરે, પણ જ્યારે દવા લાગે ત્યારે તો સામાન્ય પેશન્ટની જેમ જ બૂમો પાડે છે ને!" આધ્યાએ આંખમાં ઝળઝળિયાં સાથે એક હળવો, મધ્યમવર્ગીય મજાક કરતા કહ્યું. આ એની પોતાની લાગણીઓને છુપાવવાની એક સહજ રીત હતી.
આરવે પાછળ વળીને આધ્યાની આંખોમાં જોયું. "રાત્રે જ્યારે એ ગુંડાઓ મારા પર તૂટી પડ્યા હતા, ત્યારે મને આટલું દર્દ નહોતું થતું આધ્યા... પણ અત્યારે તારા હાથ ધ્રૂજી રહ્યા છે, એ જોઈને મને વધારે તકલીફ થાય છે."
આધ્યાના હાથ અટકી ગયા. એણે દવા અને રૂ બાજુ પર મૂકી દીધા અને બિલકુલ આરવની સામે આવીને બેસી ગઈ. એણે પોતાના બંને કોમળ હાથોથી આરવનો ખરબચડો, લોહીવાળો હાથ પકડી લીધો.
"આરવ..." આધ્યાનો અવાજ હવે એકદમ ગહેરો અને સ્પષ્ટ હતો. "જ્યારે મેં તને પહેલીવાર જોયો હતો, ત્યારે મને તું બહુ રૂડ (Rude) અને અજીબ લાગતો હતો. ધીમે ધીમે મને તારા ભૂતકાળની અને ગ્રીષ્માની ખબર પડી. મને તારા પર દયા આવતી હતી. પણ કાલે રાત્રે... તેં જ્યારે એ ગુંડાઓને મોતને ઘાટ ઉતારીને મારી રક્ષા કરી, અને એ જ કાતિલ હાથોથી તેં જિગ્નેશનો જીવ બચાવ્યો... ત્યારે મને સમજાયું કે તું કોણ છે."
આરવ એકીટસે આધ્યાની કાજળભરી આંખોમાં જોઈ રહ્યો.
"મેં ગઈકાલે રાત્રે એક ખૂંખાર યોદ્ધાની અંદર છુપાયેલો એક અત્યંત પ્રેમાળ, સંવેદનશીલ માણસ જોયો છે," આધ્યાના ગાલ પરથી બે આંસુ સરી પડ્યા. "મારી નજરમાં તારા માટે માત્ર પ્રેમ નથી આરવ... હવે એક એવું અનહદ આદર છે, જે કદાચ કોઈ ભગવાન માટે હોય છે. તારા આ ઘા, તારા આ ઉઝરડા... આ બધું મારા માટે તારા પ્રેમની નિશાની છે."
આરવની અદ્રશ્ય દીવાલો, જે એણે વર્ષોથી પોતાની આસપાસ ચણી રાખી હતી, એ આજે પૂરી રીતે જમીનદોસ્ત થઈ ગઈ હતી. આધ્યાએ એના ભૂતકાળને જ નહિ, પણ એના કમાન્ડો તરીકેના એ ભયાનક સ્વરૂપને પણ અત્યંત સ્નેહથી સ્વીકારી લીધું હતું. આરવે ધીમેથી પોતાનો હાથ લંબાવ્યો અને આધ્યાના ગાલ પરથી આંસુ લૂછ્યા.
"તું મારી તાકાત છે આધ્યા. જ્યાં સુધી તારો વિશ્વાસ મારી સાથે છે, ત્યાં સુધી મોત પણ મને અડી નહિ શકે." આરવે બિલકુલ ધીમા અને અર્થસભર અવાજે કહ્યું.
બંને વચ્ચે એક એવી નીરવ, રોમેન્ટિક શાંતિ છવાઈ ગઈ, જેમાં કોઈ શબ્દોની જરૂર નહોતી. માત્ર બે ધબકતા હ્રદય એકબીજાના શ્વાસ સાંભળી રહ્યા હતા. આકાશમાં ધીમે ધીમે કાળા વાદળો ઘેરાવા લાગ્યા હતા. હવામાન અચાનક બદલાઈ રહ્યું હતું.
ત્યાં જ આરવની સ્માર્ટવોચ વાઇબ્રેટ થઈ.
રોમાન્સની એ મખમલી ક્ષણો વચ્ચે ફરી એકવાર ફરજનો સાદ પડ્યો.
"સ્પીક, ફેલ્કન." આરવે વોચ કાન પાસે લઈ જતાં કહ્યું.
ઇયરપીસમાંથી આવતો ફેલ્કનનો અવાજ અત્યંત ગભરાયેલો અને ઉતાવળો હતો.
"કેપ્ટન! ઈમરજન્સી! આપણે બહુ મોટી ભૂલ કરી ગયા! ડૉ. મિહિર તમારાથી ડરીને ભાગ્યો નહોતો... એ જાણીજોઈને તમારી પાસે એવો અભિનય કરવા આવ્યો હતો!"
આરવના ભવાં અચાનક ખેંચાઈ ગયા. "શું બોલો છો ફેલ્કન ? સ્પષ્ટ વાત કરો ફેલ્કન!"
"કેપ્ટન, જ્યારે તમે મિહિરનો કોલર પકડ્યો હતો અને એને ચેતવણી આપી રહ્યા હતા... બરાબર એ જ થોડી સેકન્ડોમાં એણે તમારા ખિસ્સામાંથી તમારો આઇડેન્ટિટી બેજ (ID Badge) ચોરી લીધો છે! અને એ બેજની અંદર RAW ની 'માઇક્રો-ટ્રેકિંગ ચિપ' છે!"
આરવે તરત જ પોતાનું ખિસ્સું તપાસ્યું. બેજ ખરેખર ગાયબ હતો!
ફેલ્કને આગળ કહ્યું, "કેપ્ટન, મિહિરે હમણાં જ ડૉ. વ્યાસને એન્ક્રિપ્ટેડ મેસેજ મોકલ્યો છે. ડૉ. વ્યાસને ખબર પડી ગઈ છે કે તમે RAW એજન્ટ છો. અને સૌથી ભયાનક વાત એ છે કે... એમણે કેમ્પસના ચારેય મેઈન ગેટ અંદરથી લોક કરાવી દીધા છે!"
આકાશમાં અચાનક એક ભયાનક વીજળીનો કડાકો થયો! ધડાડ્ડ!
"ફેલ્કન, વ્યાસનો પ્લાન શું છે?" આરવનો અવાજ કઠોર થઈ ગયો.
"ડૉ. વ્યાસની પર્સનલ હિટ-સ્ક્વોડ (Hit-Squad)... અત્યાધુનિક ઓટોમેટિક હથિયારો સાથે ભરેલી બે કાળા રંગની SUV ગાડીઓ કોલેજ કેમ્પસની અંદર પ્રવેશી ચૂકી છે! એમનો એક જ ઓર્ડર છે. કોઈ પણ હિસાબે આરવ અને આધ્યા... બંનેને કેમ્પસની અંદર જ પૂરા કરી દેવા. કેપ્ટન, યુ આર ટ્રેપ્ડ! (તમે ફસાઈ ગયા છો!)"
બરાબર એ જ સેકન્ડે, આરવ અને આધ્યા જ્યાં બેઠા હતા એ બગીચાની બહાર મેઈન રોડ પર બે કાળા રંગની મોટી સ્કોર્પિયો કાર ધૂળ ઉડાડતી આવીને બ્રેક મારીને ઊભી રહી. કારના દરવાજા ખૂલ્યા અને હાથમાં અસોલ્ટ રાઇફલ (Assault Rifle) લઈને પાંચ ખડતલ શૂટર્સ બહાર નીકળ્યા!
વરસાદનું પહેલું મોટું ટીપું આરવના લોહીવાળા ખભા પર પડ્યું. રમત હવે એક ભયાનક યુદ્ધમાં ફેરવાઈ ચૂકી હતી!
(ક્રમશ:)
“નીલ”
ડૉ. નિલેષ ઠાકોર
