અશ્કના ઝરણા - 2 Ashq Reshmmiya દ્વારા પુષ્તક અને વાર્તા PDF

Featured Books
શ્રેણી
શેયર કરો

અશ્કના ઝરણા - 2

અશ્કના ઝરણાં-૨

એ જવાની હતી, ને ગઈ!!

દર્દ દિલને શું આપતી ગઈ?

--------------------------------------------------

ખુદા તું એટલું આપજે મારા મરણ પછી મને,

કે ‘અશ્ક’ની ક્બ્રેથી દીવાના કોઈ ઉદાસ ન ફરે.

-----------------------------------------------

જીગરમાં હું દર્દના દરિયા ભરી બેઠો છું,

ગમે તે ક્ષણે ફૂટી જાઉં ‘અશ્ક’નો અણુબોમ્બ છું.

-------------------------------------------

એકવાર એવું બન્યું કે હું જીવી ગયો!

ને લાશ મારી હેમખેમ જીવતી રહી!

-------------------------------------------

કેટલું થાકી જવાયું એ માર્ગે જતાં ?

નહી તો બરબાદીના ક્યાં મોંઘા મોલ હતા?

----------------------------------------------

એ કરે છે એટલે આટલી રુશ્વાઇ,

કે ‘અશ્ક’ જગત પર જાશે છવાઈ.

-------------------------------------------

જેને જાણવા આખી અવની ભમી આવ્યો,

એ બદનામી તો મારા દ્વારે ઉભી હતી.

---------------------------------------------

દર્દના દરીયેથી ‘અશ્ક’ નીકળ્યો તો હેમખેમ,

કિનારે જોયું તો કફન લઈ ઉભી હતી દુનિયા.!

--------------------------------------------------

આખરે જમાનો એ જાણી ગયો,

કે પ્રેમ કરીને અમે રોજ મળતા હતા.

---------------------------------------------

ક્યારેક જે માગ્યું છે એ સઘળું મળ્યું છે,

પણ ન મળ્યું એવું જેવું જાણ્યું હતું..

----------------------------------------------

રડું છું તુજ વિરહી ઈન્તજારમાં,

સનમ, હવે તું આવ વધું તડાપાવ ના.

---------------------------------------------

રડ્યો હું આખરે મારી જ દુર્દશા પર ‘અશ્ક’!

મહોબ્બતમાં એવી અસહ્ય એમણે વેદના દીધી!

-----------------------------------------------

વરસાદ પણ કેવો નઠારો નીકળ્યો તમારી જેમ,

મોરલાએ રોજ કે’વું પડે છે મેં..આવ મેં..આવ!

-------------------------------------------

પ્રણયમાં ચોતરફથી મુજને મળ્યા એટલા દગા,

કે હારીને કબરમાં કરી બેઠો હું જગા...!

------------------------------------------------

તુજ દર્દે જુદાઈમાં એટલો રોયો છું,

જાણે મળ્યો હોય ખુદા,ને હરખથી હસ્યો ન હોઉં!

--------------------------------------------------

ઘા કર્યો ત્યારે હસતો રહ્યો,

હવે જખ્મ જોઉં છું ને રોઉં છું.

-------------------------------------------------

એ રાત આખી એમ ફળી,

ઉજાગરામાં જાણે નીંદર મળી.

--------------------------------------------------

મારી વિદાય વેળાએ જગત આખું આંસુ સારતું હશે,

ને આત્મા મારો આનંદથી કીલ્લોલતો હશે.!

-----------------------------------------------------

જગતના સિતમોથી બચતો રહ્યો હરક્ષણ હું,

બદનામી જગતભરની આખરે બારણે આવી ચડી.

---------------------------------------------------

કેવો વિચિત્ર વ્યવહાર છે પ્રણયનો !

પહેલા કરે છે સગો ને દિયે છે પછી દગો!

-------------------------------------------------

જેના કાજે છોડી જવાયું ઘર મારથી,

એ જ જણ છોડાવી ગયું દુનિયા મને.!

--------------------------------------------------

આપના નયનની કેવી કમાલ છે,

ઉરમાં મચી જુઓં અજબ ધમાલ છે..!

------------------------------------------------

હું આપને બેશુમાર ચાહી શકું,

એવો એકાદ અવસર તો આપો!

--------------------------------------------------

તે લુંટી હો ભલે મારી મંઝીલ!

પળે-પળ નવા રસ્તા તો મળે છે.

--------------------------------------------------

મળે જો માર્ગમાં તો વ્હોરી લઉં છું જે દગા છે,

જીગરની વિશાળ વાડીઓ હજુ જવાન છે.!

----------------------------------------------------

આ હાથ થઈ જાય ના ખાંડું કે તલવારી !

તેથી જતો વાળી રાખી મેં અદબો છે.

--------------------------------------------------

ના પૂછો દોસ્તો, કે દર્દ કેટલું છે આ દિલમાં,

જો માપવા બેસું તો દરિયાય ન આવે કાઈ હિસાબમાં !

-----------------------------------------------------

અન્યાય કેવો છે બેવફાઈનો એક દિલનો એક દિલને!

અહી સીનું સળગે છે ને ત્યાં ઉભરાય છે મિલનની બજારો!

--------------------------------------------------------

કેટકેટલા ઉગી જાય છે શુષ્ક આંખોમાં,

રોજેરોજ લીલાછમ્મ સપનાઓ.

-------------------------------------------------------

દર્દની ખુશ્બુભરી ફૂલછાબ ન આપ ઓં ખુદા ,

ઉરમહી ઉજરડા અહી તો હજાર છે.

-------------------------------------------------------

‘અશ્ક’ ખુદ ઘરેથી નીકળ્યો તો કબરે જાવા,

કિન્તુ,સામેથી મડદા સહું દોડતા આવ્યા.

------------------------------------------------------

આંખો મારી ઝરે છે ઝરણ ઝરણ,

મીટ માંડી બેઠો છું તારી રાહમાં.

----------------------------------------------------

પોપચા ફોડીને નજરોમાં ડોકાય છે તું,

હું અપલક નજરે દીદાર કરતો રહું છું.

-----------------------------------------------------

નજીક ગયો તો આંખો આ વરસી પડી ,

હસ્યો’તો ‘અશ્ક’ દુરથી જે ઝાંઝવા જોઇને !

-------------------------------------------------------

સંયોગ કેવો કે મિલન થયું અજાણતા,

વિયોગ કેવો કે સળગે છે સીનું વરસોથી .

----------------------------------------------------

જગતને જેની જાણ સુધ્ધા નહોતી

મેં એવી અમર પ્રીત એમને કરી હતી..

------------------------------------------------------

નફરતની સરિતાઓ જોઈ લીધી ‘અશ્ક’

હવે ક્યાંક પ્રીતનો સાગર મળે તો સારું.

---------------------------------------------------------

જાણું છું જગત ‘અશ્ક’ને એક ‘દિ અલવિદા કરશે ,

લો, હવે હું જ જગત ને અલવિદા કરી જાઉં છું..!

------------------------------------------------------

ઝળહળે છે જ્યોતિ એટલે આટલી એમના ભવને ,

‘અશ્ક’ હમણા જ ત્યાં જાત જલાવીને આવ્યો છે..

-------------------------------------------------------

પ્રણયના પુષ્પોથી સજાવ્યા’તા મેં અરમાનો,

નિભાવી મેં વફા એ ‘બેવફા’ બની ગયા..

----------------------------------------------------------

ખબર નહોતી એ બેવફા નીકળશે,

પ્રણયમાં એટલે અમે વફા કરી બેઠા..

----------------------------------------------------------

ઝણઝણાવ્યા છે એમને બેવફાઈના પાયલ,

‘અશ્ક’ બન્યો છે એટલે આટલો પાગલ!

--------------------------------------------------------

‘અશ્ક’ના ઝરણાં જોઇને એમ થાય છે ,

દરિયામાં લોકો અમથા જાય છે.!

-----------------------------------------------------------

ગોઝારી એકલતાએ ખુબ ચૂસ્યો છે મને,

એટલે આમ સાવ સુકાઈ ગયો છું..!

------------------------------------------------------------

સનમને શૂળ ઉપડી ને તરછોડી ગઈ મધરાતે ,

સપનાઓને જાણે પાંખો ફૂટી ને ઉડી ગયું પ્રભાતે !

-----------------------------------------------------------

બેવફાઈ તણા કાલીય નાગને નાથવા,

હવે ‘અશ્ક’આપણેય ભગવાન બની જવું છે.

--------------------------------------------------------

અગર પનાહ ન મળી હોત દીવાનાઓને મદીરાલયમાં,

તો ‘અશ્ક’ જગતભરની કબરો ઉભરાઈ ગઈ હોત.!

-------------------------------------------------------

કબર નથી દિલની ધરા પર દરદને દફનાવવા ,

‘અશ્કના ઝરણાં’ સમ કેમ બની જાય છે આ જિંદગી?

-------------------------------------------------------

કઠોર કાળજું તમો પીગળાવશો એમ ધારી ,

‘અશ્કના ઝરણાં’ અમે ખુદ વહાવી બેઠા.!

----------------------------------------------------

મુખ સદાય અછાન્દાસનું ઉજ્જવળતાથી મલકતું રહેજો,

હું “અશ્કના ઝરણાં”થી એનું પ્રક્ષાલન કરી રાખું છું.

©

અશ્ક રેશમિયા .....

૯૮૭૯૧૦૬૯૦૨