**પ્રકરણ ૯ : માસ્ટરમાઇન્ડ ઓપરેશન**
રાત્રિના ૨:૦૫ વાગ્યાનો સમય થયો હતો. કાળો ડિબાંગ અંધકાર અને ઠંડો પવન આખા વિસ્તારને પોતાની લપેટમાં લઈ રહ્યા હતા. બંધ પડેલી, અવાવરૂ કેમિકલ ફેક્ટરીથી લગભગ ત્રણસો મીટર દૂર અંધારામાં એક ઝાડીઓ પાછળ કાળી SUV ગાડી સાયલન્ટ મોડમાં પાર્ક કરેલી હતી. ગાડીની અંદરનું વાતાવરણ અત્યંત ગંભીર અને તણાવપૂર્ણ હતું.
ગાડીની ફ્રન્ટ સીટ પર બેઠેલો હતો—અભિજીત દેસાઈ.
તેના લેપટોપની ઝળહળતી સ્ક્રીન પર કેમિકલ ફેક્ટરીનો સંપૂર્ણ થ્રી-ડી (3D) ડિજિટલ નકશો ખુલ્લો હતો, જેમાં ફેક્ટરીના દાદર, બેઝમેન્ટ અને ગુપ્ત રસ્તાઓ સ્પષ્ટ દેખાતા હતા. ગાડીની પાછળની સીટ પર તેનો વફાદાર સાથી બાબુ અને તેનો જૂનો ટેક્નિકલ મિત્ર રોહન બેઠા હતા. રોહન શહેરના શ્રેષ્ઠ અને અદ્યતન સર્વેલન્સ એક્સપર્ટ્સમાંનો એક ગણાતો હતો. નાનામાં નાના વાયરલેસ કેમેરા, લાઈવ ટ્રાન્સમિશન સિસ્ટમ અને હેકિંગ સોફ્ટવેરમાં તેની માસ્ટરી હતી.
બાબુએ બહારના સન્નાટા તરફ જોઈને ધીમેથી કહ્યું, "સાહેબ... ફેક્ટરીની અંદર ઓછામાં ઓછા વીસ સશસ્ત્ર માણસો હશે."
અભિજીતે નાઇટ-વિઝન દૂરબીનમાંથી ફેક્ટરીની મુખ્ય બિલ્ડિંગ તરફ જોતાં ઉમેર્યું, "અને બહાર બિલાલ અફઘાનીના માણસો ઘેરો ઘાલીને બેઠા છે."
રોહન લેપટોપની કીબોર્ડ પર સડસડાટ આંગળીઓ ચલાવતા બોલ્યો, "બોસ... જો આપણે સીધા અંદર ઘૂસવાનો પ્રયત્ન કરીશું તો એક સેકન્ડમાં વિંધાઈ જઈશું, જીવતા બહાર નહીં નીકળીએ."
અભિજીતના ચહેરા પર એક મક્કમ અને આત્મવિશ્વાસભર્યું હાસ્ય આવી ગયું. "એટલે જ આપણે પત્રકાર છીએ, રોહન... ગુંડા કે શૂટર નહીં. આપણું હથિયાર બંદૂક નથી, પણ સત્ય છે."
અભિજીતે સીટ નીચેથી એક મોટી બ્લેક વોટરપ્રૂફ બેગ ખોલી. અંદરથી ચાર અતિ-સુક્ષ્મ 4K વાયરલેસ સ્પાય કેમેરા, બે માઇક્રો સ્ટીલ્થ ડ્રોન અને એક હાઇ-સ્પીડ સેટેલાઇટ ટ્રાન્સમીટર બહાર કાઢ્યા.
બાબુ આશ્ચર્યથી આંખો પહોળી કરીને બોલ્યો, "સાહેબ... આ બધી તૈયારી અને આ સાધનો ક્યાંથી?"
"સત્યને કેદ કરવા અને કાળો કારોબાર કરનારાઓને ખુલ્લા પાડવા માટે ક્યારેક કેમેરા પણ સૌથી મોટું હથિયાર બને છે, બાબુ," અભિજીતે કેમેરા ચેક કરતા કહ્યું.
રોહને લાઈવ ટ્રાન્સમિશન ઓકે કરતાં કહ્યું, "લાઈવ લિંક અને સેટેલાઈટ સિગ્નલ એકદમ રેડી છે, બોસ."
"ક્યાં સુધી કનેક્ટેડ છે?"
"'બ્લાસ્ટ ન્યૂઝ'ના મેઇન હેડક્વાર્ટરના સર્વર સુધી! તમે એક બટન દબાવશો એટલે આખું ઓપરેશન સીધું નેશનલ ટીવી પર લાઈવ થઈ જશે."
એ જ દરમિયાન... ફેક્ટરીની અંદરની ભયાનક સ્થિતિ...
DCP વિજય પાટીલ ગુસ્સાથી પાગલ થઈ રહ્યો હતો. તે પોતાના ગુંડાઓ પર બૂમો પાડી રહ્યો હતો, "બધી એન્ટ્રી ગેટ તાત્કાલિક સીલ કરી દો! કોઈ પણ સંજોગોમાં એક પણ માણસ જીવતો અંદર ન આવવો જોઈએ!"
રાણા હાથમાં શૉટગન સાથે દોડતો આવ્યો. "બોસ... ગઝબ થઈ ગયો!"
"શું થયું? બોલ!"
"બિલાલ અફઘાની પોતે નીચે ઉતર્યો છે."
પાટીલના ચહેરા પર એક ક્રૂર અને તિરસ્કારભર્યું સ્મિત આવી ગયું. "ખૂબ સરસ... સારો મોકો છે. આજે એક જ રાત્રે, એક જ ફેક્ટરીમાં મારા બંને મોટા દુશ્મનોનો ખેલ ખતમ થઈ જશે!"
બહારનું દ્રશ્ય પણ ઓછું ભયાનક નહોતું. કાળા કપડાં પહેરેલો, આતંકનું બીજું નામ ગણાતો બિલાલ અફઘાની પોતાની બુલેટપ્રૂફ ગાડીમાંથી નીચે ઉતર્યો. તેની પાછળ તેનો જમણો હાથ કાળુ અને દસથી વધુ એસોલ્ટ રાઇફલોથી સજ્જ માણસો ઊભા હતા.
બિલાલે ફેક્ટરીની કાળી ચીમનીઓ તરફ જોયું.
"કાળુ..."
"જી ભાઈ."
"દસ કરોડનો માલ અંદર જ છે ને?"
"હા ભાઈ, અને આપણો જૂનો હિસાબ ચૂકવવાનો છે તે DCP પાટીલ પણ અંદર જ છે."
કાળુ ક્રૂરતાથી હસ્યો, "આજે કોને પહેલા ગોળી મારવાની છે, ભાઈ?"
બિલાલે પોતાની હેવી પિસ્તોલ લોડ કરતા ઠંડા અવાજે કહ્યું, "જે સામે આવે એને... કોઈ દયા નહીં."
બીજી તરફ, અંધારાનો લાભ લઈને અભિજીત અને બાબુ ફેક્ટરીની પાછળની તૂટેલી દીવાલ સુધી પહોંચી ગયા. રોહને ગાડીમાંથી જ ડ્રોન ઓપરેટ કરીને એક પછી એક સ્પાય કેમેરા ચોક્કસ જગ્યાએ ગોઠવી દીધા.
* એક કેમેરો ફેક્ટરીના મુખ્ય ગેટ પર...
* બીજો બેઝમેન્ટના એન્ટ્રી ગેટ પર...
* ત્રીજો કેમિકલ લેબની અંદર...
* અને ચોથો ફેક્ટરીની છત પર.
રોહનના લેપટોપ સ્ક્રીન પર ચારેય કેમેરાનું ક્રિસ્ટલ ક્લિયર લાઈવ ફૂટેજ દેખાવા લાગ્યું. પરંતુ અચાનક... ત્રીજા કેમેરાની સ્ક્રીન પર સમીર દેખાયો. તે ખુરશી સાથે લોહીલુહાણ અવસ્થામાં બંધાયેલો હતો અને રાણા તેની સામે બંદૂક તાકીને ઊભો હતો.
અભિજીતના ચહેરા પર ચિંતાની રેખાઓ ઉપસી આવી. તે ધીમેથી બોલ્યો, "આપણે બહુ મોડા પડી ગયા... સમીરનો જીવ ખતરામાં છે."
બાબુએ ગભરાઈને પૂછ્યું, "હવે શું કરીશું, સાહેબ?"
અભિજીતે તરત જ પોતાનો સેટેલાઇટ ફોન હાથમાં લીધો. "હવે... આ આખા શહેર અને દેશને આ રાક્ષસોનું સાચું મોહરું બતાવવાનો સમય આવી ગયો છે."
તેણે 'બ્લાસ્ટ ન્યૂઝ'ના ચીફ એડિટર વિનય મહેતાને તાત્કાલિક વીડિયો કોલ કર્યો.
"વિનય..."
"હા અભિજીત! ક્યાં છે તું?"
"લાઈવ બ્રોડકાસ્ટ અને પ્રાઈમ ટાઈમ બુલેટિન માટે સેટઅપ તૈયાર રાખજો."
"તને એવું તે શું મળી ગયું છે?" વિનયે પૂછ્યું.
અભિજીતનો અવાજ અત્યંત ગંભીર હતો, "મુંબઈના ઇતિહાસનો સૌથી મોટો અને ચોંકાવનારો ખુલાસો, વિનય!"
"તારી પાસે ખાતરીપૂર્વક પુરાવા છે?"
"દસ કરોડના અલ્ટ્રા-પ્યોર લિક્વિડ ડ્રગ્સ... એક ખાખી વર્દી પાછળ છુપાયેલો ભ્રષ્ટ DCP પાટીલ... અને આંતરરાષ્ટ્રીય અંડરવર્લ્ડનો કિંગપિન બિલાલ અફઘાની... આ ત્રણેય અત્યારે એક જ છત નીચે ફેક્ટરીમાં મારી સામે છે!"
એડિટર વિનય મહેતા એક ક્ષણ માટે સ્તબ્ધ થઈ ગયા. પછી ત્વરિત નિર્ણય લેતાં બોલ્યા, "સિગ્નલ ફેચ કરું છું... તારું કનેક્શન લાઈવ પાંચ મિનિટમાં આખા દેશના ટીવી સ્ક્રીન પર હશે!"
એ જ સમયે... ફેક્ટરીની અંધારી કેમિકલ લેબની અંદર...
DCP પાટીલે અધીરા થઈને રાણા તરફ જોયું. "બહારનો ખેલ પછી પતાવીશું, પહેલા આ છોકરાને ખતમ કર. પુરાવો સાફ કર!"
રાણાએ કાળી પિસ્તોલ સીધી સમીરના માથા પર તાકી. સમીરે જિંદગીની છેલ્લી ક્ષણ સમજીને પોતાની આંખો બંધ કરી દીધી અને ઈશ્વરને યાદ કર્યા. રાણાની આંગળી ટ્રિગર પર દબાણ આપવા જઈ રહી હતી...
**પરંતુ બરાબર એ જ સેકન્ડે...!**
આખી ફેક્ટરીની બધી જ સપ્લાય અને હાઈ-વોલ્ટેજ લાઈટો એકસાથે ધડાકા સાથે બંધ થઈ ગઈ! આખું બેઝમેન્ટ, લેબ અને ગ્રાઉન્ડ ફ્લોર કાળાદિબાંગ ગૂંગળામણભર્યા અંધકારમાં ડૂબી ગયું. (જે પાવર કટ રોહને બહારથી મેઈન ફ્યુઝ હેક કરીને કર્યો હતો.)
"આ શું થયું? ધબ્બ દઈને લાઈટો કેમ ગઈ?" રાણા ચિસો પાડવા લાગ્યો.
"જનરેટર ચાલુ કરો, બેવકૂફો!" પાટીલ બૂમ પાડી ઊઠ્યો.
ત્યાં જ એક ગુંડો દોડતો આવ્યો, "સર... કોઈએ મેઈન પાવર ગ્રીડ અને જનરેટરના વાયર જ કાપી નાખ્યા છે!"
પાટીલે અંધારામાં પોતાની રિવોલ્વર કાઢીને હોંકાર કર્યો, "કોણ છે ત્યાં? સામે આવ!"
એ જ ગૂઢ અંધકારમાં ફેક્ટરીના સ્પીકર્સમાંથી એક ભારે અને પડકારજનક અવાજ ગુંજ્યો—
"જેને તમે વર્ષોથી પૈસા અને સત્તાના જોરે દાબી રહ્યા હતા... એ કડવું સત્ય!"
બીજી જ ક્ષણે...
**ઢાંય...!**
અંધારામાં પ્રથમ ગોળી છૂટી. તેનો અવાજ શમ્યો નહોતો ત્યાં જ ચારેય બાજુથી ઓટોમેટિક રાઇફલોનો ભયાનક અવાજ શરૂ થઈ ગયો. બિલાલના માણસો અંદર ઘૂસી ચૂક્યા હતા. આખી કેમિકલ ફેક્ટરી ક્ષણભરમાં લોહિયાળ યુદ્ધના મેદાનમાં ફેરવાઈ ગઈ!
**(પ્રકરણ ૯ સમાપ્ત)**
