Iએપિસોડ ૧૭:
આપણે આગળ જોઈ ગયા કે.......
દરિયા કિનારેથી ઘરે પાછા ફર્યા પછી પણ જાનવીનું મન શાંત નહોતું. સંધ્યાકાળનો સોનેરી તડકો આથમી ચૂક્યો હતો અને રાતનો ઘાટો અંધકાર આખા શહેર પર છવાઈ ગયો હતો. જાનવીના ઘરના દીવાનખંડમાં હવે રાહતનો શ્વાસ હતો, પણ જાનવીના પોતાના ઓરડામાં એક અનોખો અજંપો ઘર કરી ગયો હતો. મમ્મી-પપ્પાના સ્વાભિમાનની રક્ષા, શ્રદ્ધા દી ની ખુશી, સુમિત શેઠની સામે મૂકવાનું બજેટ અને તમામ મિત્રોને સોંપેલી જવાબદારીઓ—આ બધું જાનવીના નાના મગજમાં ચક્રવાતની જેમ ઘૂમી રહ્યું હતું.
શું બધું બરાબર પાર પડશે? મારી કોઈ ભૂલના કારણે પરિવાર ફરી કોઈ મુશ્કેલીમાં તો નહીં મુકાય ને? આવા જ અગણિત પ્રશ્નો સાથે જાનવી પલંગ પર આડી પડી. દિવસભરના શારીરિક અને માનસિક થાકના કારણે તેની આંખો ઘેરાવા લાગી, પણ મગજ સતત મનોમંથન કરી રહ્યું હતું. ક્યારે ઊંઘે તેને પોતાની ગોદમાં લઈ લીધી એ ખબર જ ન પડી.
બરાબર અડધી રાત થઈ. ઓરડાની દીવાલ પર ટાંગેલી જૂની પેન્ડુલમ ઘડિયાળમાંથી ભારેખમ અવાજે ટન... ટન... ટન... કરીને ડંકા વાગવા લાગ્યા. એ અવાજની સાથે જ જાનવી એક ભયાનક સપનાની દુનિયામાં ખેંચાઈ ગઈ.
સપનામાં એક ભવ્ય મંડપ સજાવેલો હતો. ચારેય બાજુ શરણાઈઓના સૂર રેલાઈ રહ્યા હતા. ચોરીની વચ્ચે અગ્નિ સાક્ષીએ ફેરા ફરી રહ્યા હતા. જાનવી પોતે દુલ્હનના લાલચોળ જોડામાં સજ્જ ઊભી હતી. તેની સામે એક પુરુષ ઊભો હતો, પણ તેની પાછળથી આવતા સૂરજના અતિશય તેજસ્વી કિરણોના કારણે તેનો ચહેરો સ્પષ્ટ દેખાતો નહોતો. તે માત્ર એક પરછાયા જેવો લાગતો હતો.
જેમ જેમ એ પુરુષ ડગલાં ભરતો જાનવીની નજીક આવવા લાગ્યો, તેમ તેમ જાનવીના છાતીના ધબકારા વધી ગયા. તેના હાથ-પગ ઠંડા ગાર થઈ ગયા. તેના મનમાં અંદરથી એક ભયંકર ચીસ ઊઠી—ના! આ એ જ છે... જેનો મને સૌથી વધુ ભય છે! જેનાથી હું દૂર ભાગવા માંગું છું! હું ભૂતકાળની એ કાળી ભૂલ ફરીથી દોહરાવવા નથી માંગતી! કોઈ મને બચાવો!
જાનવી પાછળ હઠવા માંગતી હતી, પણ તેના પગ જાણે જમીન સાથે ચોંટી ગયા હતા. એ પુરુષ સાવ નજીક આવી ગયો. સૂરજનો પ્રકાશ ઓછો થયો અને તેનો ચહેરો એકદમ સ્પષ્ટ થઈ ગયો... એ ચહેરો બીજો કોઈ નહીં પણ જતીનનો હતો! જતીનના ચહેરા પર એક કુટિલ અને ભયાનક સ્મિત હતું.
નાઆઆઆ...નહીં.....!
જાનવી ભયથી ઝબકીને જાગી ગઈ! તેનું આખું શરીર પરસેવે રેબઝેબ હતું. છાતી ધમણની જેમ ઉપર-નીચે થઈ રહી હતી. તેને લાગ્યું કે તેનું ગળું સુકાઈ ગયું છે. તે ધ્રૂજતા હાથે પલંગ પરથી ઊભી થઈ અને ટેબલ પર રાખેલા જગમાંથી ગ્લાસમાં પાણી રેડીને ગટગટાવી ગઈ.
તે રૂમમાં ચારેય બાજુ નજર ફેરવવા લાગી. નજર દીવાલ પરની ઘડિયાળ પર ગઈ—રાતના બરાબર ૩ વાગ્યા હતા. ઓરડામાં પંખાના પવનથી બારીના પડદા હલી રહ્યા હતા અને સાથે જ દીવાલ પર લટકતા કેલેન્ડરના પાના પણ ;ફફડ... ફફડ... અવાજ સાથે ઊડી રહ્યા હતા.
અચાનક પવનનો એક જોરદાર સપાટો આવ્યો અને કેલેન્ડરનું પાનું બદલાઈ ગયું. જાનવીની આંખો ત્યાં જ સ્થિર થઈ ગઈ. તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. કેલેન્ડરમાં બરાબર છ મહિના પછીની એક ચોક્કસ તારીખ પર રાઉન્ડ કરેલું હતું. તે તારીખ જોતાં જ જાનવીના પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ. તેનું દિલ જોરજોરથી ધડકવા લાગ્યું.
આ... આ તો એ જ તારીખ છે!" જાનવી મનમાં ફફડી ઊઠી. આ જ કાળી તારીખે ભૂતકાળમાં મારા લગ્ન જતીન સાથે થયા હતા! છ મહિના પછી ફરી એ જ તારીખ આવે છે... શું આ માત્ર એક સંયોગ છે કે કોઈ આવનારી મોટી વિપત્તિનો સંકેત?
જાનવી રૂમમાં અસ્વસ્થ થઈને આંટા મારવા લાગી. રાતના ત્રણ વાગ્યે તેના મનમાં વિચારોનું વાવાઝોડું ઊઠ્યું હતું. એક બાજુ શ્રદ્ધા દીની સગાઈની જવાબદારી હતી અને બીજી બાજુ ભૂતકાળનો એ ભયાનક પડછાયો જે સપના અને કેલેન્ડરના રૂપમાં તેને ડરાવી રહ્યો હતો. પણ જાનવીએ પોતાની હિંમત ભેગી કરી. તેણે ચહેરા પર પાણી છાંટ્યું અને મનમાં મક્કમ નિર્ધાર કર્યો—ના, હવે હું અબળા કે લાચાર નથી. હું મારા પરિવાર પર કોઈ આંચ નહીં આવવા દઉં.
સવાર પડતાં જ જાનવીએ પોતાના મનના ડરને એક ખૂણામાં દાબી દીધો અને શ્રદ્ધાને લઈને સીધી સુમિત શેઠની ઓફિસે પહોંચી.
સુમિત શેઠ પોતાની આલીશાન ઓફિસમાં રિવોલ્વિંગ ચેર પર બેઠા હતા. જાનવીએ બહુ જ આત્મવિશ્વાસ અને વિનમ્રતા સાથે ગઈકાલે સાંજે મિત્રો સાથે મળીને બનાવેલો આખો ઓપન-એર જીમ અને સ્વિમિંગ પૂલથીમ વાળો માસ્ટર પ્લાન સુમિત શેઠ સામે મૂક્યો.
જાનવીએ ફાઈલ બતાવતાં કહ્યું, સુમિતભાઈ, આ અમારું આયોજન છે. શહેરના મોંઘા પાર્ટી પ્લોટ કરતાં આ જીમનું ઓપન ગ્રાઉન્ડ અને સ્વિમિંગ પૂલની આસપાસનું લોકેશન વધુ રોયલ અને ટ્રેન્ડી લાગશે. તમારા હાઈ-પ્રોફાઈલ ગેસ્ટ્સને પણ આ ડેકોરેશન ખૂબ ગમશે. અને સૌથી મોટી વાત, આમાં આપણું બજેટ પણ અડધું થઈ જશે.
સુમિત શેઠે બારીકાઈથી આખી ફાઈલ જોઈ. જાનવીની ગણતરી, બજેટનું સેટિંગ અને સ્વિમિંગ પૂલ પાસેની થીમ જોઈને તેમના ચહેરા પર આશ્ચર્ય અને ખુશીના ભાવાંતર ઊભરાઈ આવ્યા.
તેમણે હસીને ફાઈલ બંધ કરી અને બોલ્યા, "વાહ જાનવી! વાહ! આઈ મસ્ટ સે, તારી બુદ્ધિ અને મેનેજમેન્ટ સ્કિલ ખરેખર અદ્ભુત છે. મોટા મોટા ઇવેન્ટ મૅનેજર પણ આવો અનોખો આઈડિયા ન વિચારી શકે. મને આ પ્લાન બહુ જ ગમ્યો! આપણે આ જ રીતે સગાઈ કરશું.
સુમિત શેઠની મંજૂરી મળતાં જ શ્રદ્ધા અને જાનવીના ચહેરા પર રાહતનું સ્મિત આવી ગયું. સગાઈનો પહેલો અને સૌથી મોટો કોયડો ઉકેલાઈ ગયો હતો.
હવે વારો હતો સગાઈની તૈયારીઓનો ધમધમાટ શરૂ કરવાનો!
સેજલે પોતાના મસ્તમૌલા અંદાજમાં જીમના ગ્રાઉન્ડ અને સ્વિમિંગ પૂલના ડેકોરેશનની જવાબદારી ઉપાડી લીધી. તેણે ફ્લાવર ડેકોરેટર્સ અને લાઈટિંગ વાળા સાથે વાટાઘાટો શરૂ કરી દીધી. બીજી બાજુ રોહન અને મનોજે કેટરિંગ વાળા સાથે મીટિંગ કરીને રોયલ છતાં બજેટમાં રહે તેવું સ્વાદિષ્ટ મેનૂ ફાઇનલ કરી લીધું.
પણ વાર્તાનો સૌથી ધમાકેદાર અને રમુજી વળાંક તો ત્યારે આવ્યો જ્યારે આખા પરિવારના કપડાંની ખરીદીનો વારો આવ્યો!
બપોરના સમયે જાનવી, શ્રદ્ધા, મમ્મી પાર્વતીબેન, પપ્પા રમેશભાઈ, ભાઈ રોહન અને સાથે જાનવીની અતરંગી બહેનપણી સીમા—બધા જ શહેરના જાણીતા ક્લોથ માર્કેટમાં પહોંચ્યા.
એક મોટી કપડાંની શોપમાં બધા બેઠા. દુકાનદારે સેલ્સમેનને કહીને એકથી એક ચડિયાતા લહેંગા, સાડીઓ અને કુર્તા બતાવવાનું શરૂ કર્યું.
સીમા તો દુકાનમાં જતાં જ પોતાના ફૂલ ફોર્મમાં આવી ગઈ હતી. તે એક એક કપડું હાથમાં લેતી, મસળતી અને ચહેરો બગાડીને બોલતી, અરે ભાઈ! આમાં એ લુક નથી આવતો જે શ્રદ્ધા પર સૂટ થાય. કઈંક હટકે બતાવો ને!
દુકાનદારે એક ખૂબ જ સુંદર પણ અતિશય મોંઘો લહેંગો બતાવ્યો અને કિંમત કહી, બહેનજી, આ સ્પેશિયલ ડિઝાઈનર પીસ છે. પચીસ હજાર રૂપિયા!
કિંમત સાંભળીને પપ્પા રમેશભાઈના હાથમાંથી ચશ્મા સરી પડ્યા અને મમ્મી પાર્વતીબેને તો છાતી પર હાથ મૂકી દીધો.
એ જ વખતે સીમા પોતાના ખાસ રમુજી એક્સપ્રેશન સાથે મોટેથી બોલી ઊઠી, હેં! પચીસ હજાર? કેટલાક છો આવા તમે દુકાનદાર કાકા! લૂંટવા જ બેઠા છો કે શું?
સીમાનો આ ડાયલોગ અને તેની આંખો પહોળી કરવાનો અંદાજ જોઈને શોપમાં બેઠેલા બીજા ગ્રાહકો પણ હસવા લાગ્યા. રોહન તો દાંત કાઢતાં કાઢતાં સોફા પર ઢળી પડ્યો.
હવે વારો આવ્યો મમ્મી અને જાનવીની દેશી (ભાવતાલ) આર્ટનો!
પાર્વતીબેને સાડીનો પલ્લુ સરખો કરતાં એકદમ ગંભીર ચહેરે કહ્યું, "જુઓ ભાઈ, અમે કાઈ પહેલી વાર ખરીદી કરવા નથી આવ્યા. આ લહેંગાના દસ હજારથી રૂપિયો વધારે ન હોય. આપવો હોય તો બોલો !
દુકાનદાર માથું કૂટવા લાગ્યો, અરે માજી! દસ હજારમાં તો આનું કાપડ પણ નથી આવતું! તમે તો સાવ અડધાથી પણ ઓછો કરી દીધો!
જાનવી વચ્ચે પડી અને પોતાની મીઠી વાચાળતાથી બોલી, કાકા, જુઓ અમારે આખી ફેમિલીનું શોપિંગ અહીંથી જ કરવાનું છે. પપ્પાના સૂટ, ભાઈનો કુર્તો, મમ્મીની સાડી અને શ્રદ્ધાદીનો લહેંગો—બધું અમે તમારી પાસેથી જ લેશું. તમે વાજબી ભાવ લગાડો એટલે વાત પતે.
મમ્મીની કડકાઈ, જાનવીની વિનમ્રતા અને સીમાના વચમાં વચમાં પડતા ડાયલોગ્સ—કાકા માની જાવ ને, કેટલાક અડીયલ છો તમે —આ ત્રણેયના મિશ્રણ સામે દુકાનદારે આખરે હથિયાર હેઠા મૂકી દીધા! જે લહેંગો પચીસ હજારનો હતો, તે બજેટમાં સેટ થઈને બાર હજારમાં ફાઇનલ થયો.
આખી ફેમિલીના કપડાં એકદમ રોયલ, ક્લાસી અને જાનવીના ગણેલા બજેટમાં જ આવી ગયા. રમેશભાઈ અને પાર્વતીબેનના ચહેરા પરનો હરખ અને આનંદ જોવા જેવો હતો.
પરિવારની ખરીદી પૂરી થયા પછી, જાનવીએ એક ચાલ ચાલી. તેણે મમ્મી-પપ્પા અને રોહનને ઘરે મોકલી દીધા અને સીમા તથા શ્રદ્ધાને રોકી લીધી. કારણ કે તેણે સુમિત શેઠને પણ પહેલાંથી જ મેસેજ કરીને એ જ મોલના હાઈ-એન્ડ સેક્શનમાં બોલાવી લીધા હતા!
શ્રદ્ધા અને સુમિત શેઠનું કમ્બિનેશન મેચિંગ થાય તે માટે ગરૂમ (વરરાજા)ના આઉટફિટ્સ પસંદ કરવાના હતા.
જ્યારે સુમિત શેઠ પોતાની બ્લેક ગાડીમાંથી ઊતરીને ત્યાં આવ્યા, ત્યારે શ્રદ્ધા થોડી શરમાઈ ગઈ. સીમા અને જાનવીએ બંનેને ખાસ ગરૂમ ટ્રાયલ રૂમ એરિયામાં મોકલી દીધા અને પોતે બહાર ઊભી રહી.
ટ્રાયલ રૂમની અંદરનો માહોલ એકદમ શાંત અને રોમાંન્ટિક બની ગયો.
સુમિત શેઠે શ્રદ્ધાના લહેંગાના કલરને મેચ થાય તેવી એક રોયલ બ્લુ અને ગોલ્ડન એમ્બ્રોયડરી વાળી શેરવાની ટ્રાય કરી. તેઓ જ્યારે ટ્રાયલ રૂમનો કાચનો દરવાજો ખોલીને બહાર આવ્યા, ત્યારે શ્રદ્ધા તેમને એકધારી જોઈ જ રહી!
સુમિત શેઠ એ શેરવાનીમાં કોઈ રાજકુમાર જેવા લાગી રહ્યા હતા. તેમનું ઊંચું કદ અને આત્મવિશ્વાસથી ભરેલો ચહેરો શ્રદ્ધાના દિલને સ્પર્શી ગયો.
સુમિત શેઠે અરીસામાં પોતાને જોયા અને પછી શ્રદ્ધાની નજીક આવ્યા. તેમણે ધીમેથી શ્રદ્ધાનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો.
કેવો લાગું છું, શ્રદ્ધા? સુમિતે તેના કાન પાસે નમીને અત્યંત ધીમા અને પ્રેમભર્યા અવાજે પૂછ્યું.
શ્રદ્ધાના ગાલ પર લાજની લાલી છવાઈ ગઈ. તેણે નીચી નજરે કહ્યું, ઓહખૂબ જ સરસ... સાચે જ કોઈ રાજકુમાર જેવા લાગો છો.
સુમિત શેઠે સ્મિત કર્યું. તેમણે શ્રદ્ધાના ચહેરાને હળવેથી ઉપર કર્યો અને તેની આંખોમાં આંખો પરોવીને કહ્યું, "આ બધું તારા માટે છે, શ્રદ્ધા. ગઈકાલે જે કાઈ પણ ગેરસમજ થઈ હતી, તેના માટે મને માફ કરી દેજે. મારો હેતુ તારા પરિવારને નીચો બતાવવાનો ક્યારેય નહોતો. પણ આજે જાનવીનું મેનેજમેન્ટ અને તારો આ પ્રેમ જોઈને મને ગર્વ થાય છે કે હું આ પરિવારનો હિસ્સો બનવા જઈ રહ્યો છું.
શ્રદ્ધાની આંખોમાં લાગણીની ભીનાશ તરવરી ઊઠી. તેણે સુમિતના ખભા પર પોતાનું માથું ટેકવી દીધું. સુમિતે પણ તેને પોતાની બાહોંમાં ભરી લીધી. ટ્રાયલ રૂમના અરીસામાં બંનેનું આ રોમાંન્ટિક અને પવિત્ર મિલન એક અદ્ભુત ચિત્ર જેવું લાગી રહ્યું હતું.
બહાર ઊભેલી સીમાએ દરવાજાના કાચમાંથી આ સીન જોઈ લીધો! તેણે તરત જ જાનવીનો હાથ ખેંચ્યો અને ધીમેથી બોલી, અરે જાનવી જુઓ તો ખરી! અહીં તો રોમાન્સનો ડબલ ડોઝ ચાલી રહ્યો છે! સુમિત શેઠ તો સાચે જ પ્રેમમાં ક્લીન બોલ્ડ થઈ ગયા છે!
જાનવીના ચહેરા પર પોતાની બહેનની ખુશી જોઈને એક સાચો આનંદ આવી ગયો.
સાંજ સુધીમાં સગાઈની તમામ તૈયારીઓ પૂરી થઈ ગઈ હતી:૧. લોકેશન (જીમ અને સ્વિમિંગ પૂલ) ફાઇનલ થઈ ગયું હતું.૨. ડેકોરેશન અને લાઈટિંગનું કામ સેજલ સંભાળી રહી હતી.૩. કેટરિંગ અને મેનૂ રોહને સેટ કરી લીધું હતું.૪. બંને પક્ષના કપડાં, મેકઅપ અને લુક બજેટમાં ફાઇનલ થઈ ગયા હતા.
બધું જ જાનવીની ગણતરી મુજબ પરફેક્ટ થઈ ગયું હતું.
રાત્રે જ્યારે આખો પરિવાર ઘરે પહોંચ્યો, ત્યારે ઘરમાં એક અનોખી શાંતિ અને પ્રસંગનો ઉલ્લાસ છવાયેલો હતો. રમેશભાઈ અને પાર્વતીબેન જાનવીના માથે હાથ મૂકીને આશીર્વાદ આપી રહ્યા હતા.
પણ... બધું શાંત થઈ ગયા પછી પણ, જ્યારે જાનવી પોતાના ઓરડામાં એકલી પડી, ત્યારે તેની નજર ફરી એકવાર દીવાલ પરના એ કેલેન્ડર પર ગઈ. છ મહિના પછીની એ કાળી તારીખ તેને ફરીથી ભૂતકાળના એ ભયાનક અંધકારની યાદ અપાવી રહી હતી.
રાતના સપનામાં દેખાયેલો જતીનનો ચહેરો અને કેલેન્ડરની એ તારીખ—શું આ કાઈ નવી મુશ્કેલીની આહટ હતી? શું સગાઈના આ ખુશહાલ માહોલ પાછળ કોઈ મોટું તોફાન છુપાયેલું હતું?
(ક્રમશઃ - એપિસોડ ૧૮ માં સગાઈનો ભવ્ય પ્રસંગ અને નવો ટ્વિસ્ટ જોવાનું ભૂલતા નહીં!)
