" પપ્પા! હું કિશોર ફોન કરી રહ્યો છું?"
" હા, શું વાત છે?"
" પપ્પા! આ વાત ખૂબ જ ગંભીર છે!! "
" આ બધું શું છે. હકીકત બયાન કરો. "
" પપ્પા! આપણી મીનૂ આપણને છોડીને જઈ રહી છે?"
" તે ક્યાં જઈ રહી છે અને શા માટે? શું પરિવારમાં કોઈ સાથે કોઈ વિવાદ કે મતભેદ હતો?"
"તે વાત નો કોઈ સવાલ નથી . "
" તો પછી તે કેમ જઈ રહી છે?"
" પપ્પા! મારી પાસે આ વેદનાનું વર્ણન કરવા માટે કોઈ શબ્દો નથી. "
" કિશોર ચંદ્ર મેં મારા જીવનમાં સૌથી ખરાબમાં ખરાબ પરિસ્થિતિનો સામનો કર્યો છે અને ક્યારેય મુશ્કેલીઓ સામે લડવાનું છોડયુ નથી. તો કૃપા કરીને સત્ય વાયરલ કરો."
" પપ્પા, આપણી મીનૂ દુનિયા છોડીને જઈ રહી છે. "
" ઓહ નો ! રવિ ચંદ્રે પોતાની વેદના વ્યક્ત કરી. ખરેખર તેની સાથે શું ખોટું થયું હતું?
" પપ્પા! તે પેટની ગાંઠનો ભોગ બની છે!"
" હે ભગવાન! "
રવિચંદ્ર પોતાના ભાવનાત્મક ક્રોધાવેશને કાબૂમાં રાખી શક્યા નહીં અને તેના ગાલ પરથી આંસુ વહેવા લાગ્યા. પરંતુ ટૂંક સમયમાં તેણે પોતાની લાગણીઓને કાબૂમાં રાખી અને તેની પુત્રી વિશે પૂછ્યું.
" તે ક્યાં છે?"
"ટાટા મેમોરિયલ હોસ્પિટલમાં."
" ઓકે. અમે પહેલી ઉપલબ્ધ ફ્લાઇટ પકડીને મુંબઈ પહોંચી રહ્યા છીએ. "
" અને પપ્પા સુંદરને સાથે લઈ ને આવજો. મીનૂ તેના ભાઈને મળવાની રાહ જોઈ રહી છે. "
" તું આની ચિંતા ના કર. ઠીક છે."
અને તેઓએ મુંબઈ જવાનો પ્રવાસ શરૂ કર્યો. ફ્લાઇટ ઉપડતા જ રવિ કાંત જૂના દિવસોના સંસ્મરણોમાં સરી પડ્યા.
' કન્હૈયા ઓ કન્હૈયા તુજ કો આના પડેગા.'
ગોકુલ અષ્ટમીની પૂર્વસંધ્યાએ, રોહિણીએ તેને જગાડ્યો હતો:
કૃપા કરીને ઉઠો. તમારા કન્હૈયાનો સમય થઈ ગયો છે."
તે ઝડપથી પથારીમાંથી ઉભા થઈ ગયા હતા.અને નિત્યક્રમ પૂર્ણ કરીને તૈયાર થઈ ગયા હતા. અને રોહિણી પણ મેટરનિટી હોમ માટે તૈયાર થઈ ગઈ હતી. તેણે ટેક્સી ભાડે લીધી હતી અને તેઓ મેટરનિટી હોમ તરફ જવા રવાના થયા હતા.
૧૦ મિનિટમાં તેઓ મેટરનિટી હોમ પહોંચી ગયા હતા રોહિણીને તાત્કાલિક ચેકિંગ રૂમમાં લઈ જવામાં આવી હતી. . તેને તાત્કાલિક સારવાર આપવામાં આવી હતી પરંતુ વાત સામાન્ય ન હતી.
ડોક્ટરના નિર્ણયથી રવિ કાંત વધુ પરેશાન થયા હતા.
" નોર્મલ ડિલિવરી થવાની કોઈ શક્યતા નથી. "
આનાથી રવિ કાંતની પરેશાની માં વધારો થયો હતો. ૧૦ મિનિટના અંતરાલ પછી ડોક્ટરે અશુભ સમાચાર આપ્યા હતા.
" માતા અને બાળક બંને માં થી કોઈ એક ને બચાવી શકાય તેમ છે. તમે શું ઇચ્છો છો? સામાન્ય રીતે આવી સ્થિતિમાં પિતા પાસે ગર્ભમાં રહેલા બાળકનું બલિદાન આપવા સિવાય કોઈ વિકલ્પ હોતો નથી."
રવિ કાંત પાસે પણ રોહિણીનો જીવ બચાવવા માટે બાળકને ભૂલી જવા અને સંમતિ આપવા સિવાય કોઈ વિકલ્પ નહોતો. ડૉક્ટરના મંતવ્ય છતાં, રવિ કાંત સકારાત્મક હતા અને તેમની પત્ની પુત્રને જન્મ આપશે તે અંગે આત્મવિશ્વાસ ધરાવતા હતા. અને તેમના મનમાં અવિરત ગીત ગુંજી રહ્યું હતું.
' કન્હૈયા ઓ કન્હૈયા તુમ કો આના પડેગા. '
આ સમયે તેમને ડૉક્ટરની આગાહી યાદ આવી હતી.
"નોર્મલ ડિલિવરીની કોઈ ગેરંટી નથી.. " હોસ્પિટલના ઇન્ચાર્જ મહિલા ડોક્ટરે પણ સીઝરિંગ ડિલિવરીનો વિકલ્પ સૂચવ્યો હતો.. આનાથી રવિ કાંત તણાવમાં આવી ગયા હતા. ડોક્ટરે તેમને ઔપચારિકતા પૂરી કરવાની વિનંતી કરી હતી.
" મિસ્ટર રવિ કાંત, કૃપા કરીને કાગળો પર સહી કરો જેથી અમે અમારું કામ શરૂ કરી શકીએ."
તેમણે તરત જ કાગળો પર સહી કરી હતી અને ડૉક્ટરને અપીલ કરી હતી.
"કૃપા કરીને મારી પત્નીને બચાવી લેજો. "
"આવી પરિસ્થિતિમાં ચિંતા કરશો નહીં, અમારો પ્રોટોકોલ પહેલા પત્નીને બચાવે છે.. અમે પણ માણસ હોવા છતાં, ઘણી વાર નિષ્ફળ થઈએ છીએ. અમારા દર્દીઓના ભાગ્ય સામે અમે લાચાર છીએ.. "
બે કલાકની તંગ પરિસ્થિતિ પછી ડૉક્ટરે સમાચાર આપ્યા હતા.
" મિસ્ટર રવિકાંત, ભગવાન મહાન છે અને તમે ભાગ્યશાળી છો.. તમારી પત્નીએ એક પુત્રીને જન્મ આપ્યો છે."
તેઓ કેમ છે? "
" બંને ઠીક છે.. ચિંતાનું કોઈ કારણ નથી. "
" આભાર, ડૉક્ટર.. "
" પરિણામ માટે અમે શ્રેયને પાત્ર નથી. તે સર્વશક્તિમાન ભગવાન ની મહેરબાની છે. "
" સાહેબ! શું હું તેમને મળી શકું છું?"
" ચોક્કસ. પણ દસ મિનિટ પછી."
"કોઈ વાંધો નહીં."
અને બરાબર ૧૦ મિનિટ પછી, રવિકાંત વોર્ડમાં દાખલ થયા હતા. તેમનો ચહેરો સંપૂર્ણ આનંદથી ચમકી રહ્યો હતો જેનાથી તેની પત્ની રોહિણીને આશ્ચર્ય થયું હતું. તેના પતિનું સ્વપ્ન રોળાઈ ગયું હતું. પરંતુ તેનાથી તેમને કોઈ ફરક પડ્યો નહોતો. તેમણે પુત્રના જન્મની અપેક્ષા રાખી હતી અને પરિણામ ઊલટું આવ્યું હતું, છતાં કોઈ અફસોસ તેમના વાણી વર્તન માં વર્તાયો નહોતો.
આથી રોહિણીને તેના પતિ પર શંકા જાગી હતી તેમનુ સ્વપ્ન સાકાર ન થયું હોવાથી તેઓ મોઢું ફેરવી લેશે તેવી માન્યતા હતી. . પણ તેમણે પુત્રીના જન્મ પર બમણો આનંદ વ્યક્ત કર્યો હતો.
તે પતિ ના પ્રતિભાવ જાણવા માંગતી હતી પરંતુ તેમની બોડી લેન્ગવેજ નિહાળી તેણે પૂછવું જરૂરી નહોતું ગણ્યું.
રવિ કાંત પોતાની પત્ની પાસે થી જરૂરી વિગત લઈ પોતાની દીકરીનો ચહેરો નિહાળવા રૂમ માં પહોંચી ગયા હતા જ્યાં તાજેતરમાં જન્મેલા બધા બાળકોને વજન કરવા માટે રાખવામાં આવ્યા હતા.
ચાર નંબર નો બિલ્લો તેમની દીકરી નો હતો.. તેને જોઈને રવિ કાંત ણી ખુશીની કોઈ અવધિ નહોતી બચી.
તેમણે તરત જ રોહિણી પાસે જઈ દીકરી ની પ્રશંસા સાથે ટિપ્પણી કરી હતી.
"આપણી મીનૂ તો ખરેખર સુંદર છે.."
રોહિણી તેના પતિની પુત્રીના જન્મ પરની પ્રતિક્રિયા જોઈને ખરેખર આશ્ચર્ય મુગ્ધ થઈ ગઈ હતી.
એક સમયે તેનો પતિ પુત્રના જન્મ વિશે અતિ ઉત્સાહિત હતો..છતાં એક ક્ષણ માં તેણે દીકરીના જન્મને વધાવી લીધો હતો.
છેલ્લા કેટલાક દિવસોથી તેઓ વારંવાર આ ગીત ને ગણગણી રહ્યાં હતા.
' કન્હૈયા ઓ કન્હૈયા તુમ કોઈ આના પડેગા '
આ ગીત પુત્ર પ્રત્યેની તેમની અપેક્ષા નું પ્રતિક હતું.
તેઓ બહાર વિઝિટિંગ રૂમમાં બેસી પત્ની સાથે નો વાર્તાલાપ વાગોળી રહ્યા હતા.
" રોહિણી! આપણી મીનુ તો એકદમ સુંદર છે."
તે એક સ્ટાર જેવી લાગે છે."
" શું વાત છે! તમે તો તેનું નામ પણ નક્કી કરી દીધું છે!!"
"હા! રોહિણી!!"
તે પૂછ્યા વગર ના રહી શકી..
"રવિ! શું હું તમને એક પ્રશ્ન પૂછી શકું? તમને આ વાતનું ખરાબ નહીં લાગે."
"ક્યારેય નહીં!"
"તમને કોઈ દ્વેષ નથી?"
"શા માટે?" રવિ કાંતે ડોળ કરતા સવાલ કર્યો.
"મેં કન્હૈયાને બદલે છોકરીને જન્મ આપ્યો!!"
"શું બકવાસ છે! છોકરો હોય કે છોકરી, મને કોઈ ફરક પડતો નથી!!"
આ સાંભળીને તેની બાજુની સ્ત્રી રડવા લાગી હતી . આ સાંભળીને રવિ કાંતનું હૃદય સહાનુભૂતિથી ઉભરાઈ ગયું હતું..
તેણે પણ એક છોકરીને જન્મ આપ્યો હતો, અને તેના પરિવારે તેને છોડી દીધી હતી.
રવિ કાંતે તેને આશ્વસ્ત કરી હતી.
"બહેન! કૃપા કરીને ચિંતા ના કરો. સમય બધું ઠીક કરી દેશે. તમારી આ દીકરી દીકરા કરતાં વધારે સારી સાબિત થશે. "
આ સાંભળીને, મહિલાએ આંસુ વહેવાનું બંધ કરી દીધું હતું. અને પોતાની જાતને સંભાળી લઈ રવિ કાંતનો ખૂબ આભાર માન્યો હતો.
"ભાઈ તમે એક અંધ વ્યક્તિને લાકડી આપી છે. આવનારા સમયમાં તે ચોક્કસપણે યોગ્ય પુરસ્કાર આપશે."
રવિ કાંતે પણ રોહિણીને પ્રેરણા આપી હતી.
"આપણી મીનૂ પણ છોકરો સાબિત થશે. તે આપણા જીવનમાં કન્હૈયાનું સ્થાન ભરશે."
અને આજે તેની લાડલી છોકરી તેમને છોડીને જઈ રહી હતી. રવિ કાંત આ વાસ્તવિકતા સહન કરી શક્વાની સ્થિતિ માં નહોતા. રોહિણીએ તેના પતિની નૈતિક તાકાત ટકાવી રાખવામાં પતિ ને સાથ આપ્યો હતો..
અને રવિ કાંત ફરી વર્ષો જુના ભૂતકાળ ની સાંકળમાં બંધાઈ ગયા હતા.
"૧૯૭૦ ની મારી મહાન છોકરી - ટેબ્લેટ, તાબુડી.."
રવિ કાંત હંમેશા તેમની પુત્રીનું સ્વાગત અલગ અલગ નામોથી કરતા હતા . રોહિણી ક્યારેય તેમની આદત સહન કરી શક્તિ નહોતી, તે હંમેશા પોતાનો અણગમો વ્યક્ત કરતી હતી.
આનો રવિ કાંત પોતાની રીતે બચાવ કરતા હતા
" રોહિણી! શું તું જાણે છે? મીનૂ મારા માટે ટેબ્લેટ છે. હું ગમે તે હદ સુધી નારાજ હોઉં, તેનો ચહેરો હંમેશા મને પ્રેરણા આપે છે. તેને કારણે હું દરેક નકારાત્મક પરિસ્થિતિમાંથી બહાર આવી શક્યો છું. "
રવિ કાંત મધ્યમ વર્ગના પરિવારના સભ્ય હતા. મીનૂ ના જન્મ પછી, તેમની આર્થિક સ્થિતિ બગડી ગઈ હતી.. આ પરિવર્તન માટે તેના સંબંધીઓએ મીનૂને જવાબદાર ઠેરવી હતી. પરંતુ રવિ કાંતે ક્યારેય આ વાત સ્વીકારી નહોતી..
એક વાર તેમના સાળા - રોહિણીના ભાઈએ અયોગ્ય ટિપ્પણી કરી હતી.
"મીનૂ ને કારણે તેના પિતા માટે આવી દયનીય પરિસ્થિતિ ખડી થઈ છે. "
રવિ કાંત આ ટિપ્પણીને પચાવી શક્યા નહોતા. તેમણે સાળા ને અવળે હાથ લીધો હતો..તેનું કઠોર શબ્દોથી અપમાન કર્યું હતું..
મીનૂ ના જન્મ પછી તેમણે બીજા બાળક વિશે વિચાર કર્યો નહોતો. . પરંતુ તે પોતે તેના અન્ય મિત્રોની જેમ તેના માટે એક ભાઈની ઇચ્છા રાખતી હતી.
અને તેણે પોતાની ઈચ્છા પિતા સામે વ્યક્ત કરી હતી:
"પપ્પા! મારા દરેક મિત્રના હાથ પર રાખડી બાંધવા માટે પોતાના ભાઈ છે. પણ મારો કોઈ ભાઈ નથી. મને પણ એક ભાઈ જોઈએ છે. "
અને રવિ કાંતે દીકરી ને વચન આપ્યું હતું.
" મીનૂ માસ્ટર તને પણ ભાઈ મળશે. "
અને બરાબર બે મહિના પછી, રોહિણીએ જાહેરાત કરી હતી
"હું ફરીથી ગર્ભવતી છું."
આ સમાચારે તેમને રોમાંચ અને ઉત્સાહથી ભરી દીધા હતા.
ત્યાર બાદ રોહિણીના જીવનમાં ઘણા બદલાવ આવ્યા હતા.
ત્યાર બાદ મીનૂ એ સ્વેચ્છાએ માતાની અડધી જવાબદારી પોતાને માથે ઓઢી લીધી હતી. તેના બધા કામ જાતે કરવા માંડી હતી..
પહેલાં તેની માતા પીવા માટે દૂધ આપતી હતી , ભોજન પીરસતી હતી , તેને સૂવડાવવા માટે લોરી ગાતી હતી, રોજિંદી બાબતોનું ધ્યાન રાખતી હતી. તેને સ્નાન કરાવવામાં, તેને કપડાં પહેરાવવામાં અને તેને શાળાએ મોકલવામાં પણ મદદ કરતી હતી.
તેની માતાના જીવનમાં અચાનક આવેલા ફેરફારો તે સહન કરી શકતી નહોતી..તે પોતાની જવાબદારીઓ સંભાળવા લાગી હતી. તેની માતાને ઘણી વાર તપાસ માટે હોસ્પિટલમાં જવુ પડતું હતું..
આખરે એ દિવસ આવી ગયો હતો જેની ખૂબ રાહ જોવાતી હતી. રોહિણીએ પુત્રને જન્મ આપ્યો હતો. તે જ ક્ષણે રવિ કાંતે તેની પુત્રીને ગળે લગાવીને ખુશી વ્યક્ત કરી હતી.
"મીનુ માસ્ટર તારી ઇચ્છા પૂર્ણ થઈ, ભગવાને તને ભાઈનો ઉપહાર આપ્યો છે. ."
ભાઈના આગમનથી મીનૂ ખૂબ ખુશ થઈ ગઈ હતી.
નાનપણથી જ તે ખૂબ જ હોશિયાર અને વાચાળ હતી. તે તેના દાદાને પ્રેમ કરતી હતી અને તેના પિતા તેમની સાથે કઠોર અને ઊંચા સ્વરમાં વાત કરે, તેમને ખરાબ શબ્દો કહે તે ક્યારેય સહન કરતી નહોતી. તેણે ક્યારેય આવી સ્થિતિમાં તેના પિતાને છોડ્યા નહોતા અને શિક્ષકની જેમ તેમને ઠપકો આપ્યો હતો.
" તમે દાદુ' સાથે આવી રીતે કેમ વાતો કરો છો. જો તમે ફરી વાર આવું કરશો તો હું તમારી સાથે ક્યારેય વાત ન કરું."
તે સાંભળીને રવિ કાંત અવાચક થઈ ગયા હતા. તેમને પોતાના વર્તન બદલ પસ્તાવો થયો હતો. તેમને સત્ય સમજાયું હતું અને તેમણે દીકરી ને ગુરુ ની ઉપાધિ આપી હતી.
તેણે તેના દયાળુ અને સહાનુભૂતિશીલ સ્વભાવથી આ બિરુદ મેળવ્યું હતું.
મીનૂના ભાઈ સુંદર સાથે નિયતિ ક્રૂર સાબિત થઈ હતી. જ્યારે તે સાત વર્ષનો હતો, ત્યારે એક ઘટના બની જેણે મીનુને ભયંકર આઘાત આપ્યો હતો. તે આ ઘટનામાંથી મુક્ત થઈ શકી નહીં.
તેના ભાઈ ને લાચારીનું જીવન જીવવું પડશે."
આ વાત તે સહી શકતી નહોતી.
આ સર્વશક્તિમાન ભગવાનનું કૃત્ય હતું, પરંતુ મીનુ હંમેશા પોતાના માથા પર દોષ લેતી હતી. તે પોતાને કોસતી હતી.
તે રક્ષાબંધનનો દિવસ હતો. બધા સંબંધીઓ સાથે ઘર આનંદ અને ઉત્સાહથી છલકાઈ રહ્યું હતું. મીનુએ તેના પ્રિય ભાઈ માટે રંગબેરંગી, ફેન્સી રાખડી ખરીદી હતી. તેણે તેના માટે ઓડિયો કેસેટ પણ ખરીદી હતી. કેસેટમાંથી ગીતો સાંભળીને સુંદર ખૂબ જ ઉત્સાહિત થયો હતો.
" ઇસ રાખી મેં પ્યાર છીપાકર લાઈ બહના"
ઘર રવિ કાંતના સાળા, તેની પત્ની, તેની પુત્રી અને જમાઈ અને પુત્રો સહિત બધા સંબંધીઓથી ભરેલું હતું. તે સમયે સુંદરે મીનુને તેના મામાના પિતરાઈ ભાઈ દ્વારા બાંધવામાં આવેલી રાખડીની જીદ પકડી હતી.
" મીનૂ દીદી! મને પણ આવી જ રાખડી જોઈએ છે!"
સુંદર ની ઈચ્છા પૂરી કરવા માટે જ તેણે પોતાના પિતરાઈ ભાઈ જોડે તેને મોકલ્યો હતો.
"કૃપા કરીને સુંદરને તારી સાથે લઈ જા અને તેને મનગમતી રાખડી અપાવી આવ. "
અને સુંદર તેના પિતરાઈ ભાઈ સાથે ચાલ્યો ગયો હતો. તે વખતે તેના હોઠો પર આ ગીત ગુંજતું હતું.
જાને કૌન બિછડ જાયે કબ ભાઈ બહના.
અને થોડી જ વારમાં આખો વિસ્તાર ભય- આતંક થી છવાઈ ગયો હતો.
'એક છોકરાનો અકસ્માત થયો છે!'
આ સમાચાર પળભર માં સર્વત્ર છવાઈ ગયા.
આ સમાચાર મીનૂ ના કાન સુધી પહોંચ્યા હતા.
તેના દિમાગ માં સવાલ ઉઠાવ્યો હતો.
'શું તે મારો પોતાનો ભાઈ તો નહીં હોય? '
આ વિચાર આવતા તે ગભરાઈ ને તરત જ ઘટનાસ્થળે દોડી ગઇ હતી અને તેના ભાઈને લોહીના ખાબોચિયામાં પડેલો જોયો હતો, નવી ખરીદેલી રાખી તેની બાજુમાં પડી હતી.
આ ભયાનક દૃશ્ય નિહાળી તે બેભાન થઈ પડી ગઈ હતી.
ભાનમાં આવ્યા પછી તેને સત્યની જાણ થઈ હતી.
. તેના ભાઈને હોસ્પિટલમાં દાખલ કરવામાં આવ્યો હતો અને તેના બંને હાથ અને પગ ખભા અને ઘૂંટણથી કાપી નાખવામાં આવ્યા હતા. તે નિહાળી મીનૂ ત્રાહિમ ત્રાહિમ પોકારી ગઇ હતી.
"પપ્પા! મેં મારા ભાઈને ક્યારેય એકલો છોડ્યો નથી, તેને ક્યારેય મારા વગર બહાર જવા દીધો નથી. મેં આ નિયમ કેમ તોડ્યો?"
રવિ કાંતે પોતાની દીકરીને સમજાવવા ની ભરપૂર કોશિશ કરી હતી. પણ તે કોઈ વાત માનવાની સ્થિતિ માં નહોતી.
"પપ્પા! સુંદર હંમેશા પોતાના કાંડા પર રાખડી બાંધવાના વિચારથી ગ્રસ્ત રહેતો હતો. હવે હું કોને રાખડી બાંધીશ?"
"મારી વ્હાલી દીકરી આપણે આપણું ભાગ્ય બદલી શકતા નથી. ઢોળાયેલા દૂધ પર રડવાનો કોઈ ફાયદો નથી. આંસુ વહાવવા એ તેનો ઉકેલ નથી."
"આપણે આપણા દુઃખને આપણા માથા પર ચઢવા દેવું ના જોઈએ. તેને તો ખભા પર ઉપાડવું જોઈએ. મૃત્યુ જેવા ભીષણ દુઃખ ને પણ સદા ખભા પર ઉપાડવામાં આવ્યું છે."
એક મહિલા લેખકની મદદથી રવિ કાંતે તેનો સમજાવવા નો પ્રયાસ કર્યો હતો.
આ પછી તે સંપૂર્ણપણે બદલાઈ ગઈ હતી. હવે સુંદર તેને માટે સર્વ કાંઈ હતો. તેનો એકમાત્ર સહારો હતો. તે માતાની જેમ તેને સંભાળી રહી હતી.
તેણે ફર્સ્ટ ક્લાસ માં બી.એ. પાસ કર્યું હતું.
અને તે તેના લગ્નની ઘડી આવી લાગી હતી.
પણ તે લગ્ન ન કરવા માટે તૈયાર નહોતી. તે પોતાનું શેષ જીવન ભાઈ ની સંપૂર્ણ દેખભાળ માં વિતાવવા માંગતી હતી, પરંતુ તેના માતાપિતાએ તેને સમજાવી હતી અને તે લગ્ન માટે તૈયાર થઈ હતી.
તેના લગ્ન કિશોર ચંદ્ર સાથે થયા હતા, જે કરોડપતિ પરિવારનો હતો.
તેના વિદાય સમયે, મીનુએ તેના ભાઈને ગળે લગાવ્યો હતો અને તેના પિતાને ભાવનાત્મક સ્વરમાં વિનંતી કરી હતી:
"પપ્પા! કૃપા કરીને મહિનામાં ઓછામાં ઓછું એક વાર સુંદર ને લઈ મને મળવા આવજો. "
"હા મીનૂ ! કૃપા કરીને હવે તેની ચિંતા ના કરીશ. અમે તેની પૂરતી કાળજી રાખીશું. તું પણ ઓછામાં ઓછા મહિને બે મહિને તારા ભાઈને મળવા આવજે. "
કિશોર ચંદ્રે પણ તેમને હાર્દિક આમંત્રણ આપ્યું હતું
તેના થકી રવિ કાંત ને ઘણી રાહત મળી હતી.
લગ્ન પછી પણ મીનૂ પોતાના ભાઈની તેની યાદ શક્તિ / સિસ્ટમ માં થી છબીહટાવી શકી નહોતી. તે સતત જીવંત રહી હતી.
લગ્ન પહેલાં તેણે પેટમાં દુખાવાની ફરિયાદ કરી હતી.
આનાથી રવિ કાંત ચિંતિત થઈ ગયા હતા. તેઓ તરત જ મીનૂ ને ડૉક્ટર પાસે લઈ ગયા હતા . દવાઓના ડોઝથી તેને થોડી રાહત મળી હતી.
પરંતુ થોડા સમય પછી તેની ફરિયાદ ફરી શરૂ થઈ ગઈ, જેના કારણે રવિ કાંત વધારે ચિંતિત થઈ ગયા હતા. તેમણે મીનૂ ને ચિંતા કરવાની ના પાડી હતી.
અને તેને તેના લગ્નના સમય સુધી અને ત્યારબાદ બે વર્ષ સુધી કોઈ ફરિયાદ નહોતી.
તે એક મોટા ફિલોસોફરના ફ્રેમમાં પોતાની જાત સાથે વાત કરવા લાગી હતી.
"મીનૂ!જીવનની દોર સર્વશક્તિમાન ભગવાનના હાથમાં છે. ક્યારે કપાઈ જશે તે કોઈ જાણતું નથી. ગરીબ અમીર બંને વચ્ચે કોઈ ભેદભાવ નથી. પૈસાથી એક સેકન્ડ માટે પણ આયુષ્ય લંબાવી શકાતું નથી. તો પછી સારવાર, નાના અને મોટા ઓપરેશન માટે પૈસા બગાડવાનો શું ફાયદો?"
"અમે મધ્યમ વર્ગના પરિવારના છીએ. અને મારા પિતા સારવાર પાછળ મોટી રકમ ખર્ચી શકવાની સ્થિતિ માં નથી. શક્ય તમામ પ્રયાસો છતાં કોઈ મારા જીવનની દોર વધારી શકે તેમ નથી. "
તેને પોતાની બીમારીની ખબર નહોતી અને તે તેનાથી ગુપ્ત રાખવામાં આવી હતી. એ સ્થિતિ માં તેણે તેના વિશે પૂછપરછ કરવાની હિંમત કરી હતી.
"ડોક્ટર સાહેબ, શું હું જાણી શકું કે મને કઈ બીમારી માટે સારવાર આપવામાં આવી રહી છે. "
શરૂઆતમાં ડોક્ટરે તેને સહયોગ આપ્યો નહતો. પરંતુ મીનૂ ને શંકા હતી કે તે જીવલેણ બીમારી નો ભોગ બની છે.
અને ડોકટરે તે વાતનું સમર્થન આપ્યું હતું..
તેને પેટનું ટ્યુમર હતું. તે જાણી તેને ભારે આંચકો લાગ્યો હતો
ફરીથી આ પ્રકારની પરિસ્થિતિએ તેને તેના પરિવારને વાસ્તવિકતાથી દૂર રાખવા માટે ડૉક્ટર પાસે જવા માટે મજબૂર કરી હતી.
બીમારી વિશેની જાણકારીએ તેના જીવનનો માર્ગ બદલી નાખ્યો હતો.
એક દિવસ રાત્રિ ભોજન પછી તેણે તેના પતિના ખોળામાં માથું મૂકીને માંગ કરી હતી.
"કિશોર! શું તમે મારા પર કૃપા કરશો?"
"તું શા માટે ઔપચારિક વર્તન કરી રહી છે. તારે તો બસ ઓર્ડર કરવાનો હોય."
"કિશોર! હું આનંદ ફિલ્મ જોવા માંગુ છું. શું તમે ભાડા પર વિડિયો કેસેટ લાવી શકશો? "
"ચોક્કસ!"
અને કિશોર ભાડેથી વિડિયો કેસેટ લઈ આવ્યો હતો. અને રાત્રિભોજન પછી પરિવારના તમામ સભ્યોએ સાથે બેસીને ફિલ્મની મજા માણી હતી .
" જિંદગી લંબી નહીં બડી હોની ચાહિયે. "
" બહેન હું તને આશીર્વાદ પણ નથી આપી શકતો".
" મારી ઉંમર તને મળી જાય."
આનંદ છેલ્લા સ્ટેજમાં હતો અને ગમે ત્યારે તેનું મોત થઈ શકે તેમ હતું. છતાં તેણે હોસ્પિટલ માં અનેકાનેક લોકો ના હદય જીતી લીધા હતા. હર કોઈ તેને માટે પ્રાર્થના કરી રહ્યું હતું.
એક અજાણ્યા વ્યક્તિએ ભગવાનને પ્રાર્થના કરી હતી કે તે પોતાની શરત જીતે:
" ઇતની જલ્દી પરદા ગીરને નહીં દૂંગા. "
આવા બધા સંવાદો મીનૂને મોટા પ્રમાણમાં પરેશાન કરી રહ્યા હતા.
થોડા સમય માટે તે પોતાની બીમારી ભૂલી ગઈ હતી.. આનંદે તેને પ્રેરણા આપી હતી. પણ તે તેણે બચાવી શક્યો નહોતો.
ફિલ્મમાં આનંદ નું કોઈ હોતું. તેને પણ ટ્યુમર ની બીમારી હતી.. તે જાણતો હતો કે તે થોડા સમયનો મહેમાન હતો. સારવાર લેતી વખતે તેણે ઘણા અજાણ્યા લોકોના દિલ જીતી લીધા હતા.
ફિલ્મના સંવાદોએ તેને અનોખી પ્રેરણા આપી હતી.
ફિલ્મ પૂર્ણ થયા પછી, મીનૂ તેના આંસું ખાળી ના શકી આ જોઈને કિશોર ચંદ્ર હિંમત હારી ગયો. તેણે મીનૂ ની પીઠ પર હાથ રાખીને ટિપ્પણી કરી:
"મીનૂ ! તું ખૂબ જ સંવેદનશીલ છે.. "
આ વાત સાંભળી તેણે કબૂલાત કરી હતી.
હું હૃદયથી ખૂબ જ નબળી છું અને હું કોઈનું દુઃખ સહન કરી શકતી નથી.
"મીનૂ, તેં તારા ભાઈ પ્રત્યેની બધી જવાબદારીઓ એક માતા કરતાં પણ વધુ નિભાવી છે. આપણે આપણા લોકોને બચાવવા માટે બધું કરી શકીએ છીએ, પણ આપણે ભગવાન સાથે લડી શકતા નથી."
" કિશોર, હું કેવી રીતે ભૂલી શકું, તે મારી સૌથી મોટી મૂર્ખાઈ હતી, જેના કારણે સુંદર આટલી ગંભીર પરિસ્થિતિમાં મુકાઈ ગયો. જો હું તેની સાથે રાખડી લેવા ગઇ હોત, તો આ દુર્ઘટના ક્યારેય બની ન હોત. "
"મીનૂ, તું સૌથી જવાબદાર વ્યક્તિ છે અને ક્યારેય તારી જવાબદારી ચૂકી નથી. તારા કારણે નહીં પણ તેના દુર્ભાગ્યે તારા ભાઈનું જીવન બરબાદ કર્યું છે. "
" અને એક દિવસ સવારે સ્નાન કરતી વખતે તે ચક્કર આવવાને કારણે બાથરૂમમાં લપસી ગઈ. આ પરિસ્થિતિએ થોડા સમય માટે દરેકના શ્વાસ થંભી ગયા હતા.
તેના સાસુ સસરાએ આ નો અવળો અર્થ કરી ખુશી મનાવી હતી
તેઓએ એવું માની લીધું છે કે તે ગર્ભવતી છે.
આ વાત સાચી હતી. પણ પ્રસુતિ સુધી તે પહોંચી શકે તેમ નહોતી. તે એકલી જ શાયદ આ વાત જાણતી હતી.
તેઓ દાદા દાદી બનવાના હતા તેથી ખુશ થવાનો તેમનો મૂળભૂત અધિકાર હતો.
તેનો અંત નજીક આવી રહ્યો હતો અને આવી પરિસ્થિતિમાં તેની ડિલિવરી શક્ય નહોતી. ગર્ભપાત એકમાત્ર વિકલ્પ ઉપલબ્ધ હતો.
રવિ કાંત પત્ની રોહિણી અને સુંદર સાથે હોસ્પિટલમાં પ્રવેશ કરે છે.. અને તેઓ મીનૂ પાસે પહોંચે છે.
તેના માતાપિતાને જોઈને મીનૂ કંઈક કહેવા માંગે છે, પરંતુ શબ્દો તેના ગળામાં અટવાઈ જાય છે. તે કિશોર ચંદ્ર પાસે કાગળ અને પેન માંગે છે.
કિશોરચંદ્ર તેના માટે આ વ્યવસ્થા કરે છે.
મીનૂ અસ્પષ્ટ શબ્દોમાં કંઈક લખે છે.
"પપ્પા! કૃપા કરીને કિશોરચંદ્રને મારા ગયા પછી ફરીથી લગ્ન કરવાનું સમજાવજો. અને તમે મારા ભાઈ સુંદરનું ધ્યાન રાખજો."
આ લેખ વાંચીને રવિકાંત ખૂબ જ પરેશાન થઈ જાય છે. રોહિણી પણ આવી પરિસ્થિતિ સહન કરી શકતી નથી નહોતી. સુંદર તેની બહેનના ખોળામાં માથું મૂકીને રડવા લાગે છે.
કિશોર તેના સસરાને સાંત્વના આપે છે.
રવિકાંત તેના જમાઈને અપીલ કરે છે.
" મારી મીનૂ જઈ રહી છે. તેની છેલ્લી ઈચ્છા છે. તમે તેના ગયા બાદ બીજા લગ્ન કરી લેજો. બસ મારી દીકરીને વચન આપો કે તે તમે બીજા લગ્ન કરી લેશો.. તમારા મોઢેથી આ સાંભળવા માટે જ જાણે તેનો શ્વાસ ચાલુ છે.
કિશોરચંદ્ર તેના આંસુ લૂછતા મીનૂ પાસે જાય છે, તેનો હાથ હાથ માં લઈ તેને વચન આપે છે:
"હું તારી છેલ્લી ઈચ્છા પૂરી કરીશ અને ફરીથી લગ્ન કરીશ.."
આ સાંભળીને થોડીવાર માટે તેના ચેહરા પર સ્મિત ફરકે છે. અને બીજી પળે તેની આંખો સદાય માટે બંધ થઈ જાય છે.
તેના મૃતદેહને સફેદ ચાદર થઈ ઢાંકી દઈ તેના મૃત્યુની જાહેરાત કરવામાં આવે છે.
અને ટૂંક સમયમાં જ આખી હોસ્પિટલ રડવાના અવાજો થી ગુંજી ઉઠે છે.
000000000000 ( સમાપ્ત)
