**પ્રકરણ ૯: પાપનો અંત અને કાયદાનો વિજય**
**યોટ ડેક - અરબી સમુદ્ર**
તોફાન હવે ચરમસીમા પર હતું. આકાશમાં વીજળીના કડાકા અને સમુદ્રના રાક્ષસી મોજાંઓની વચ્ચે, યોટના ભીના ડેક પર એક ધર્મયુદ્ધ ખેલાઈ રહ્યું હતું. સુરેન્દ્ર વર્મા ઉંમરમાં મોટા હતા, પણ તેમનો આર્મીનો વર્ષો જૂનો કઠોર અનુભવ અને બચી જવાની તાલાવેલી કબીર પર ભારે પડી રહી હતી. કબીર એક પછી એક હુમલા કરી રહ્યો હતો, પણ વર્મા ખૂબ જ ચાલાકીથી તેને રોકી રહ્યા હતા. તક મળતાં જ વર્માએ એક ક્રૂર ચાલ ચાલી; તેમણે કબીરના ગઈરાતના ઘાયલ ખભા પર જ પૂરી તાકાતથી એક મુક્કો માર્યો.
કબીર પીડાથી ચીસ પાડી ઉઠ્યો અને તેનું સંતુલન ખોરવાયું. તે નીચે પડવા જ જતો હતો કે વર્માએ ડેક પર પડેલું એક મજબૂત નાયલોનનું દોરડું ઉપાડ્યું અને કબીરના ગળાની આસપાસ વીંટાળી દીધું. વર્માએ પાછળથી પૂરી તાકાતથી દોરડું ખેંચ્યું. તેઓ કબીરને શ્વાસ લેવાની પણ તક આપવા માંગતા ન હતા.
"મેં તને ગદ્દારી નહીં, પણ વફાદારી શીખવી હોત તો સારું હોત, કબીર!" વર્માના અવાજમાં એક પાપી સંતોષ હતો. "જો સિસ્ટમ સાથે ચાલી હોત, તો આજે તું મારી જગ્યાએ હોત. પણ તારો આ દેશપ્રેમ તને ડૂબાડી દેશે." તેઓ દોરડું વધુ ને વધુ કસી રહ્યા હતા.
કબીરનો શ્વાસ રૂંધાવા લાગ્યો. તેને લાગ્યું કે તેનું ગળું તૂટી જશે. તેની આંખોની સામે અંધારું છવાઈ રહ્યું હતું. તે જ ક્ષણે, શિપ એક વિશાળ મોજાં સાથે ભટકાઈને લગભગ ૪૫ ડિગ્રી નમી ગઈ. વર્માએ જોરથી હસીને કીધું, "જો, સમુદ્ર પણ જાણે છે કે પાપનો વિજય થવાનો છે! તું સારો ઓફિસર હતો કબીર, પણ તું સિસ્ટમ બદલી ના શકે. હાર સ્વીકારી લે અને મરી જા!"
પરંતુ કબીર હાર માનવા તૈયાર નહોતો. જ્યારે તેને લાગ્યું કે આ તેના જીવનની છેલ્લી ક્ષણો છે, ત્યારે તેની નજર તેની કમર પર બાંધેલી ટેક્ટિકલ નાઈફ (છરી) પર પડી. તેના મગજમાં તેના શહીદ સાથીઓની છબીઓ અને દેશ માટે આપેલું વચન ફરી વળ્યું. તેણે પોતાના ડૂબતા શ્વાસ વચ્ચે આખરી, અલૌકિક શક્તિ ભેગી કરી. તેની આંગળીઓ છરીના હાથા સુધી પહોંચી. તેણે પૂરી તાકાતથી છરી બહાર કાઢી અને પાછળ જોયા વગર, સીધી સુરેન્દ્ર વર્માના સાથળના ભાગે જોરથી હુલાવી દીધી.
સુરેન્દ્ર વર્માએ પીડા અને આંચકાથી ભયાનક રાડ પાડી. છરી સ્નાયુઓમાં ઊંડે સુધી ખૂંપી ગઈ હતી. તેમનો પગ કામ કરતો બંધ થઈ ગયો અને દોરડા પરની પકડ એકદમ ઢીલી થઈ ગઈ. કબીરે આ તક ઝડપી લીધી. તેણે ફટાફટ દોરડું ગળામાંથી કાઢ્યું, ઘૂમ્યો અને વર્મા પૂરા હોશમાં આવે તે પહેલાં તેમના ચહેરા પર એક પછી એક પાંચ જોરદાર પંચ માર્યા. તેના આ પંચોમાં તેના સાથીઓના મોતનો ગુસ્સો, સિસ્ટમ સાથેની ગદ્દારીનું દુઃખ અને દેશ પ્રત્યેનો પ્રેમ બધું જ સમાયેલું હતું. વર્માનું નાક તૂટી ગયું, આંખો લાલ થઈ ગઈ અને તેઓ લોહીલુહાણ હાલતમાં ડેક પર ઢળી પડ્યા. તેમનો પાપી ખેલ પૂરો થઈ ગયો હતો.
કબીર પોતે પણ ઘાયલ હતો, પણ હજી એક કામ બાકી હતું. તે ધ્રૂજતા પગે શિપના કેબિનમાં ગયો. કેપ્ટન અને તેનો આસિસ્ટન્ટ તોફાન અને બહારના અવાજથી ડરીને સંતાઈ ગયા હતા. કબીરે કેપ્ટનની કન્ટીપ પર પોતાની ગન મૂકી. તેના અવાજમાં વીજળીનો કડાકો હતો, "આ શિપ હમણાં ને હમણાં પાછી ભારત તરફ ફેરવ, નહિતર એક પણ ક્ષણનો વિચાર કર્યા વગર તારું મગજ આ સમુદ્રમાં હશે." કેપ્ટને ડરીને માથું ધુણાવ્યું અને તરત જ યોટ પાછી વાળી લીધી.
બીજા દિવસે સવારે, જ્યારે સૂર્યના પ્રથમ સોનેરી કિરણો અરબી સમુદ્રના શાંત થયેલા પાણી પર પડ્યા, ત્યારે પોર્ટો-નિલયમ કિનારે એક ઐતિહાસિક દ્રશ્ય હતું. આકાશ ચોખ્ખું હતું અને સમુદ્ર શાંત. કોસ્ટ ગાર્ડની પાવરફુલ બોટો અડધી સળગી ગયેલી, તોફાનથી જર્જરિત યોટને અને દેશના સૌથી મોટા ગદ્દાર, પૂર્વ NCB ચીફ સુરેન્દ્ર વર્માને કેદ કરીને પાછી લાવી રહી હતી. કિનારા પર કબીર અને તેની ટીમ, જેમના ચહેરા પર થાક પણ વિજયની ચમક હતી, ઉભી હતી. આ દેશના દરેક વફાદાર સિપાહીનો વિજય હતો.
બે દિવસ પછી, અમદાવાદની સ્પેશિયલ એટીએસ (ATS) કોર્ટની બહાર હજારો મીડિયાના કેમેરા અને દેશભરના લોકોની નજરો ગોઠવાયેલી હતી. સુરક્ષા અભૂતપૂર્વ હતી. ૨૧,૦૦૦ કરોડના આંતરરાષ્ટ્રીય ડ્રગ કેસ, ટેરર ફંડિંગ અને મની લોન્ડરિંગના રાક્ષસી ગુનામાં અદાલતે એક ઐતિહાસિક ચુકાદો આપ્યો. હરપ્રીત સિંહ, શમસુદ્દીન અને સૌથી વધુ જેણે દેશની રક્ષા કરવાની હતી, તેવા પૂર્વ NCB ચીફ સુરેન્દ્ર વર્માને ફાંસીની સજા અને આજીવન કેદનો ચુકાદો સંભળાવ્યો. ચુકાદો સાંભળીને કોર્ટરૂમમાં સન્નાટો છવાઈ ગયો, જ્યારે બહાર ઉભેલા લોકોએ હર્ષોલ્લાસથી જયજયકાર કર્યો.
દેશભરમાં ટીવી સ્ક્રીનો પર અને અખબારોના મુખ્ય પાના પર કબીર રાઠોડ અને આયશા ખાનના નામનો જયજયકાર થઈ રહ્યો હતો. ગદ્દારોનો અંત આવી ગયો હતો, અને પાપનો ઘડો ભરાઈ ગયો હતો. દેશભરના લોકોએ માન્યું કે સિસ્ટમ ગમે તેટલી ખરાબ હોય, પણ જ્યાં સુધી કબીર જેવા દેશપ્રેમી ઓફિસર છે, ત્યાં સુધી સત્યનો વિજય હંમેશા થશે. આ વિજય માત્ર ડ્રગ્સ માફિયા સામેનો નહોતો, પણ એ વિચારધારા સામેનો પણ હતો કે દેશ સાથે ગદ્દારી કરીને પણ બચી શકાય છે.
