પ્રકરણ ૬: અગ્નિપરીક્ષા અને પ્રકૃતિનો આખરી ન્યાય
વિક્રમ ઓબેરોય, ડેપ્યુટી કન્ઝર્વેટર અરવિંદ અને નેતા રમણભાઈ ની ધરપકડ પછી આખા દેશના રાજકારણમાં અને ફાર્મા જગતમાં ભૂકંપ આવી ગયો હતો. ઓબેરોયના હાઈ-પ્રોફાઈલ વકીલોની ફોજ મેદાનમાં આવી ગઈ. અશોક પર દિલ્હીના વગદાર વર્તુળોમાંથી કેસ નબળો કરવા અને પુરાવા ગાયબ કરવા માટે અવારનવાર ફોન આવવા લાગ્યા. તેને કરોડો રૂપિયાની લાંચની ઓફરથી લઈને જાનથી મારી નાખવાની ધમકીઓ પણ મળી.
પરંતુ અશોક લોખંડી મનનો માણસ હતો. તેણે આઇબી (IB) ના વડા સાથે મળીને બધા જ પુરાવા, ડિજિટલ ટ્રાન્ઝેક્શન્સ અને આર્યાનું કન્ફેશન સ્ટેટમેન્ટ સીધું સુપ્રિમ કોર્ટની સ્પેશિયલ બેન્ચ સમક્ષ રજૂ કરી દીધું. કોર્ટે કેસની ગંભીરતા જોઈને ત્રણેય આરોપીઓના જામીન કાયમ માટે ફગાવી દીધા અને કેસ ચલાવવા ફાસ્ટ-ટ્રેક કોર્ટની રચના કરી.
આર્યા જેલમાં હોવા છતાં શાંત બેસે તેવી નહોતી. તેણે કોર્ટની તારીખ દરમિયાન લોકલ ગુનેગારોની મદદથી પોલીસ વાન પર હુમલો કરાવીને ભાગવાનો એક માસ્ટર પ્લાન બનાવ્યો હતો. ગુજરાતની અદાલતમાં જ્યારે તેને પેશી માટે લાવવામાં આવી રહી હતી, ત્યારે જંગલના એક અવાવરું રસ્તે આર્યાના ભાડૂતી ગુંડાઓએ પોલીસ કાફલા પર અંધાધૂંધ ફાયરિંગ શરૂ કરી દીધું.
આ અચાનક થયેલા હુમલાથી પોલીસ જવાનો હેબતાઈ ગયા. આર્યા પોતાની હાથકડીની ચાવી મેળવીને વાનમાંથી કૂદીને સીધી ડાંગના એ જ ઘનઘોર જંગલ તરફ ભાગી, જ્યાં તેણે ક્યારેક કાળો કારોબાર ચલાવ્યો હતો. તે જાણતી હતી કે જો તે એકવાર જંગલના પેટાળમાં છુપાઈ જશે, તો તેને પકડવી અશક્ય બની જશે. અશોકે જ્યારે ફાયરિંગનો અવાજ સાંભળ્યો, ત્યારે તે પણ પોતાની ટીમ સાથે આર્યાની પાછળ જંગલમાં કૂદી પડ્યો.
ચોમાસાની એ જ ભયાનક રાત જેવો જ માહોલ ફરી સર્જાયો હતો. આકાશમાં વીજળીના કડાકા ભડાકા થઈ રહ્યા હતા અને મુસળધાર વરસાદ ચાલુ હતો. આર્યા ગાઢ ઝાડીઓ, કાંટા અને દલદલ ખૂંદતી ભાગી રહી હતી. તેની પાછળ અશોક અને ખબરી રામુ આદિવાસી ટોર્ચના અજવાળામાં તેના પગના નિશાન ટ્રેક કરી રહ્યા હતા.
ભાગતાં ભાગતાં આર્યા થાકીને એ જ જૂની, ત્યજી દેવાયેલી સરકારી ચોકી પાસે પહોંચી ગઈ—જ્યાં ઓપરેશન 'ઝેરી જાળ' દરમિયાન માર્કસ અને દિમિત્રી પકડાયા હતા. તે હાંફતી હવામાં શ્વાસ લેવા એક વિશાળ સાગના વૃક્ષના થડ પાસે ઊભી રહી. તેનો અહંકાર હજુ પણ જીવતો હતો. તે મનોમન હસી રહી હતી કે તે ફરી આઝાદ થઈ જશે.
પરંતુ તે એ ભૂલી ગઈ હતી કે આ એ જ જંગલ હતું જેના મૂંગા જીવોને તેણે પૈસા માટે જીવતા કાપ્યા હતા અને જેમના ઝેરનો વેપાર કર્યો હતો.
અચાનક, સાગના વૃક્ષની ડાળીઓ પરથી એક સરસરાહટનો અવાજ આવ્યો. આર્યા કંઈ સમજે તે પહેલાં જ, પાંચ ફૂટ લાંબો અત્યંત ઝેરી કિંગ કોબ્રા (નાગ) નીચે સરક્યો. તે જંગલનો અસલી રાજા હતો. કોબ્રાએ તેની સામે ફેણ ફેલાવી અને કાળઝાળ ફૂત્કાર કર્યો. આર્યા ડરના માર્યા એક ડગલું પાછળ હટી, પણ પાછળ જમીન પર પથ્થરોની વચ્ચે છુપાયેલો **રસેલ્સ વાઇપર (ચિત્તળો)** સાપ બેઠો હતો.
આર્યાનો પગ વાઇપર પર પડ્યો. વન્યજીવોના આત્માનો ન્યાય તોળવાનો સમય આવી ગયો હોય તેમ, વાઇપરે પળભરનોય વિલંબ કર્યા વિના આર્યાના પગ પર સીધો તીવ્ર ડંખ માર્યો!
"આહહહ...!" આર્યાની કંપારી છૂટી ગઈ અને ભયાનક ચીસ આખા જંગલમાં ગુંજી ઉઠ્યો.
જ્યારે અશોક અને રામુ ટોર્ચ લઈને ત્યાં પહોંચ્યા, ત્યારે આર્યા જમીન પર તરફડી રહી હતી. વાઇપરનું ઘાતક ઝેર તેના શરીરમાં ઝડપથી ફેલાઈ રહ્યું હતું, જે લોહીને જમાવી દે છે. તેનો ચહેરો કાળો પડી રહ્યો હતો. જે સ્ત્રી દુનિયાભરમાં ઝેર વેચીને અબજોપતિ બની હતી, આજે એ જ ઝેર તેની મોતનું કારણ બન્યું હતું.
અશોકે તરત જ એમ્બ્યુલન્સ અને મેડિકલ કિટ માટે વાયરલેસ પર મેસેજ કર્યો, પણ ઘણું મોડું થઈ ચૂક્યું હતું. આર્યાએ છેલ્લી ક્ષણે અશોક સામે જોયું. તેની આંખોમાં હવે કોઈ અહંકાર નહોતો, માત્ર પ્રકૃતિનો ખોફ હતો. ધ્રૂજતા અવાજે તે એટલું જ બોલી શકી, "જંગલ... જીતી ગયું..."અને તેની આંખો કાયમ માટે બંધ થઈ ગઈ.
બીજા દિવસે સવારે, જ્યારે વરસાદ બંધ થયો અને સૂર્યનો સોનેરી કિરણ ડાંગના જંગલ પર પડ્યો, ત્યારે વાતાવરણ એકદમ પવિત્ર અને શાંત જણાતું હતું. વિક્રમ ઓબેરોય અને અરવિંદ જેવા ગદ્દારોને કોર્ટે આજીવન કેદની સજા ફટકારી.તેમની અબજો રૂપિયાની સંપત્તિ જપ્ત થઈ અને ડાંગના જંગલોના પુનઃવિકાસ તથા વન્યજીવ સંરક્ષણ માટે સમર્પિત કરવામાં આવી.
ડાર્ક વેબ પર ચાલતું આખું ઝેરી નેટવર્ક કાયમ માટે બંધ થઈ ગયું.
વિશ્વભરમાં ગેરકાયદેસર ઝેરના વેપાર સામે ભારતનું આ ઓપરેશન એક ઐતિહાસિક કેસ તરીકે ઓળખાવા લાગ્યું.
ભારત સરકાર તરફથી RFO અશોકને વન્યજીવ સંરક્ષણ માટેનો દેશનો સર્વોચ્ચ એવોર્ડ એનાયત કરવામાં આવ્યો. અશોકે એવોર્ડ સ્વીકારતા સ્ટેજ પરથી કહ્યું:"આ એવોર્ડ મારો નથી, પણ ડાંગના એ આદિવાસીઓ, મદારીઓ અને ખુદ પ્રકૃતિનો છે જે પોતાના રક્ષકો જાતે જ પસંદ કરે છે. માણસ ભલે ગમે તેટલો શક્તિશાળી બને, પણ જ્યારે તે કુદરતના નિયમો વિરુદ્ધ જઈને 'ઝેરી ખેલ' રમે છે, ત્યારે કુદરત તેનો અંત એ જ રીતે કરે છે."
સાંજ પડતા અશોક ફરી એ જ જંગલમાં ગયા.
જ્યાં ક્યારેક ઝેરનો વેપાર થતો હતો, ત્યાં આજે રંગબેરંગી પતંગિયાં ઊડી રહી હતી.
પક્ષીઓ નિર્ભય કલરવ કરી રહ્યા હતા.એક કિંગ કોબ્રા શાંતિથી ઝાડીઓ વચ્ચે સરકતો પોતાની દુનિયામાં આગળ વધી ગયો.
અશોકે દૂર સુધી ફેલાયેલા હરિયાળા જંગલ તરફ જોયું અને સ્મિત કર્યું.
તે જાણતો હતો...
આ જંગલે આજે માત્ર એક ગુનેગારને નહીં, પરંતુ લોભ, અહંકાર અને માનવ ક્રૂરતાને હરાવી હતી.
આકાશમાં સૂર્યનો છેલ્લો કિરણ હરિયાળી પર પથરાયો.અને જાણે આખી પ્રકૃતિ એક જ વાક્ય બોલી રહી હતી—
"પ્રકૃતિ ક્યારેય બદલો લેતી નથી... તે માત્ર સમય આવે ત્યારે ન્યાય કરે છે."
**નવલકથા સંપૂર્ણ**
આપના રીવ્યુ જરૂર આપજો.
આપને મારી બીજી નવલકથા ઓ અને વાર્તાઓ વાંચવી ગમશે તો આપ મારા પ્રોફાઈલ ને સર્ચ કરવા વિનંતી.
