પ્રકરણ ૫: જેલના સળિયા પાછળનો ખુલાસો અને ભારતીય આકાનો ચહેરો
આર્યાને આઇસલેન્ડથી સ્પેશલ ફ્લાઇટમાં સીધી દિલ્હી લાવવામાં આવી હતી અને હાઈ-સિક્યોરિટી તિહાર જેલના સ્પેશિયલ સેલમાં રાખવામાં આવી હતી. ઇન્ટરપોલ, આઇબી (IB) અને વન વિભાગના દબાણ છતાં તે શરૂઆતના બે દિવસ સુધી મૌન રહી. તેણીના ચહેરા પર હજુ પણ એ જ આંતરરાષ્ટ્રીય માફિયાવાળો અહંકાર હતો. તે જાણતી હતી કે ભારતમાં બેઠેલા તેના શક્તિશાળી આકાઓ તેને ગમે તેમ કરીને બહાર કાઢી લેશે.
પરંતુ RFO અશોક હાર માને તેમ નહોતો. તે દિમિત્રીના લેપટોપમાંથી મળેલા કેટલાક એવા બેંક ટ્રાન્ઝેક્શન્સના પુરાવા લઈને આવ્યો હતો, જે સીધા ગુજરાત અને દિલ્હીના કેટલાક મોટા નામો તરફ ઈશારો કરતા હતા. અશોકે પૂછપરછ ખંડની ટેબલ પર ફાઈલ પછાડતા કહ્યું:"આર્યા, તારા વિદેશી સાથીઓ માર્કસ અને દિમિત્રીએ બધું જ કબૂલી લીધું છે. તું જેના ભરોસે અહીં મૂંગી બેઠી છે, એ લોકોએ તારા એકાઉન્ટ્સ ફ્રીઝ કરાવી દીધા છે જેથી એમનું નામ બહાર ન આવે. તું હવે એમના માટે માત્ર એક યુઝ્ડ કારતૂસ છે."
પોતાના ફ્રીઝ થયેલા એકાઉન્ટ્સ અને વિશ્વાસઘાતની વાત સાંભળીને આર્યાનો અહંકાર ઓગળવા લાગ્યો. તે સમજી ગઈ કે જો તે એકલી જેલમાં સડશે તો તેના આકાઓ બહાર એશ કરશે. તેણે એક ઊંડો શ્વાસ લીધો અને બોલવાનું શરૂ કર્યું.
આર્યાએ સૌથી પહેલાં ગુજરાતના સ્થાનિક નેટવર્કનો પર્દાફાશ કર્યો. ડાંગ અને ધરમપુરના ઘનઘોર જંગલોમાં વન વિભાગ અને સ્થાનિક પોલીસની આંખમાં ધૂળ નાખીને આટલી મોટી રિસર્ચ લેબ બનાવવી કોઈ સામાન્ય મદારીનું કામ નહોતું.
ડેપ્યુટી કન્ઝર્વેટર (DCF) અરવિંદ વન વિભાગનો આ ઉચ્ચ અધિકારી આર્યાની ગેંગનો સૌથી મોટો મદદગાર હતો. દર મહિને તેને કરોડો રૂપિયાનું કમિશન મળતું હતું. અશોક જ્યારે પણ પેટ્રોલિંગના રૂટ ગોઠવતો, ત્યારે રાઠોડ અશોકની જાણ બહાર એ રૂટ બદલી નાખતો અથવા કાળી ખીણ તરફ કોઈને જવા દેતો નહીં. લેબ માટે જરૂરી હાઇ-ટેક મશીનરી અને કેમિકલ્સ જંગલની અંદર લાવવા માટે રાઠોડે સરકારી મંજૂરીના નકલી કાગળો બનાવ્યા હતા.
સ્થાનિક નેતા રમણભાઈ આ વિસ્તારના વગદાર રાજકીય નેતા, જેમણે સ્થાનિક આદિવાસીઓ અને મદારી જાતિના લોકોને આ કાળા કારોબારમાં જોડવા માટે પોતાની સત્તાનો દુરુપયોગ કર્યો હતો. જો કોઈ આદિવાસી આ રેકેટનો વિરોધ કરતો, તો રમણભાઈના ગુંડાઓ તેને ગાયબ કરી દેતા.
જ્યારે અશોકે આર્યાને પૂછ્યું કે આ આખા ઇન્ટરનેશનલ નેટવર્ક પાછળ ભારતનો સૌથી મોટો માસ્ટરમાઇન્ડ કોણ છે, ત્યારે આર્યાએ જે નામ લીધું તેનાથી પૂછપરછ ખંડમાં બેઠેલા આઇબીના અધિકારીઓ પણ ચોંકી ગયા.
તે નામ હતું **વિક્રમ ઓબેરોય**. ઓબેરોય ભારતના ફાર્માસ્યુટિકલ સેક્ટરનું બહુ મોટું નામ હતું. તે ઓબેરોય બાયો-ટેક કંપનીનો માલિક હતો અને દિલ્હીના લ્યુટિયન્સ ઝોનમાં તેનું આલીશાન સામ્રાજ્ય હતું. બહારથી તે વન્યજીવ પ્રેમી અને સમાજસેવક હોવાનો ઢોંગ કરતો હતો, પરંતુ પડદા પાછળ તે આર્યાનો અસલી ઇન્ડિયન પાર્ટનર હતો.
આર્યાએ ખુલાસો કર્યો:"વિક્રમ ઓબેરોય મારી ગેંગને ફંડિંગ પૂરું પાડતો હતો. ગુજરાતના સાપના વિશિષ્ટ ઝેરમાંથી જે કિંમતી એન્ઝાઇમ્સ નીકળતા, તેનો ઉપયોગ ઓબેરોય પોતાની પેટન્ટ દવાઓ બનાવવામાં કરતો હતો જે તે વિદેશમાં અબજો રૂપિયામાં વેચતો. વન્યજીવોના અંગોની જે તસ્કરી ઇન્સ્ટાગ્રામ પર થતી હતી, તેના ગ્રાહકો પણ ઓબેરોયના હાઈ-પ્રોફાઈલ સર્કલમાં રહેલા અમીર લોકો જ હતા. સેન્ટ્રલ મિનિસ્ટ્રી સુધી તેના કનેક્શન્સ છે, એટલે જ વન વિભાગની હિંમત નહોતી થતી કે કોઈ આ બાજુ નજર પણ કરે."
આર્યાના આ સનસનાટીપૂર્ણ કન્ફેશન (કબૂલાત) પછી, આઇબી અને કેન્દ્રીય વન મંત્રાલયે તાત્કાલિક એક્શન લીધા. અશોકની આગેવાનીમાં એક સંયુક્ત ટીમે રાતોરાત ગુજરાતના DCF અરવિંદ અને નેતા રમણભાઈની ધરપકડ કરી લીધી. તેમના ઘરોમાંથી કરોડો રૂપિયાની રોકડ અને સોગંદનામા મળી આવ્યા.
બીજી તરફ, દિલ્હીમાં વિક્રમ ઓબેરોય પોતાની પ્રાઈવેટ જેટ ફ્લાઈટ દ્વારા દેશ છોડીને ભાગવાની ફિરાકમાં હતો, પણ અશોકે સમયસર એરપોર્ટ પર નાકાબંધી કરાવી દીધી. ઓબેરોયને રન-વે પરથી જ હથકડી પહેરાવીને અરેસ્ટ કરવામાં આવ્યો.
ગુજરાતના ગાઢ જંગલોથી શરૂ થયેલું આ 'પોઇજન વેબ' સ્થાનિક ગદ્દારોથી લઈને દિલ્હીના આકાઓ સુધી સંપૂર્ણપણે નેસ્તનાબૂદ થઈ ગયું. અશોકે સાબિત કરી દીધું કે જંગલના મૂંગા જીવોની રક્ષા માટે જો કોઈ સાચો રક્ષક ઊભો થઈ જાય, તો ગમે તેવા શક્તિશાળી આકાઓનું સામ્રાજ્ય પણ ધૂળમાં મળી જાય છે.
*(ક્રમશઃ...)*
આપના રીવ્યુ જરૂર આપજો.
આપને મારી બીજી નવલકથા ઓ અને વાર્તાઓ વાંચવી ગમશે તો આપ મારા પ્રોફાઈલ ને સર્ચ કરવા વિનંતી.
