આ પ્રકરણમાં એક નાના ગામની વાત કરવામાં આવી છે, જ્યાં સાંજ પડી રહી છે અને સમગ્ર ગામમાં ગડબડ ચાલી રહી છે. ગામમાં ઘોડાઓનું હણહણાટ અને સવારો અને સિપાઈઓની ભેગી થવાની અવાજો સાંભળાય છે. ખેડૂતો થાકેલા ઘરે પરત આવી રહ્યા છે, અને ગામની વાતાવરણમાં મધુર સુવાસ અને ધૂળ ઉડી રહી છે. ગામની પરિસ્થિતિ ખચકાવનારી છે, કારણ કે ઘણા ઘરોમાં ગંદકી અને બિનજરૂરી વસ્તુઓ એકઠી થઈ ગઈ છે, જેનાથી લોકોમાં રોગો ફેલાતા હોય છે. લોકો એ બિનજરૂરી બધી બાબતોની અજ્ઞાનતા સાથે જીવન જીવી રહ્યા છે. ગામના એક નીચ ઘરમાં, એક પુરુષ અને એક સ્ત્રી ધીમે-ધીમે વાતચીત કરી રહ્યા છે. પુરુષ ૪૦ વર્ષનો લાગે છે પરંતુ તેનું શરીર સુકાઈ ગયું છે અને તે વ્યસનનો શિકાર છે, જે ભાંગ, અફીણ અને ગાંજાના નશામાં છે. તે પોતાના જીવનને વિનાશ તરફ લઈ જઈ રહ્યો છે અને તેના જીવનમાં કોઈ ધંધો-રોજગાર નથી. આ વાર્તા ગામની મુશ્કેલીઓ અને માનવીય દુઃખને ઉલ્લેખ કરતી છે, જેમાં વ્યક્તિગત અને સામાજિક સ્તરે અનેક સમસ્યાઓ ઉભી થાય છે.

Nandshankar Tuljashankar Mehta દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Nandshankar Tuljashankar Mehta

Category ફિક્શન વાર્તા