આ વાર્તા "જીવે એ જ મરે"માં અનંત અને તેની બાપુજીની વાર્તા છે. અનંત, જ્યારે આયુષી તેનાં બાપુજીને જાગ્રત કરવા માટે ચિંતિત છે, ત્યારે તે બાપુજીને નિંદ્રામાં જળવાઈ થયેલા જોવા મળે છે. તે તાત્કાલિક ડૉક્ટરને બોલાવવા માટે ફોન કરે છે. અનંતની આંખોમાં આંસુ છે અને તે બાપુજીના ચહેરા અને આયુષીના રડવાનાં અવાજને સાંભળીને દુખી થાય છે. બાપુજીનાં હાથમાં એક કાગળ છે, જેને અનંત ઉઘાડે છે. તેમાં બાપુજી દ્વારા લખાયેલું એક પત્ર છે, જેમાં તેઓ અનંતને પોતાના જીવનની કઠણાઈઓ, પરિવારની જરૂરિયાતો, અને પોતાની લાગણીઓ વિશે કહે છે. બાપુજી કહે છે કે તેઓએ પોતાના જીવનમાં ઘણા સંઘર્ષો ભોગવ્યા છે, અને તેમનાં પોતાના બાપા અને માતા વિશેની વાતો કરે છે. તેઓ અનંતને સમજાવે છે કે કેવી રીતે તેણે પોતાની માતાના કામકાજમાં સહાય કરવા માટે સતત મહેનત કરી અને પોતાના જીવનમાં જલસા અને મોજથી દૂર રહીને પરિવારની જવાબદારી ઉઠાવી. આ પત્રમાં બાપુજી અનંતને જીવનના મહત્વ, સંબંધો અને પરિવારની કાળજી વિશેની સહાનુભૂતિ વ્યક્ત કરે છે, જે અનંતને તેમના પિતાના જીવન અને તેમના સંઘર્ષો વિશે વધુ સમજવા માટે પ્રેરણા આપે છે.

Vipul Rathod દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Vipul Rathod

Category વાર્તા