હર્ષવદન ભાઈ અને મોહનભાઈ વાત કરી રહ્યા હતા ત્યારે આશ્રમનો સેવક બોલાવ્યો કે હેમંતભાઈ તેમને મળવા બોલાવે છે. તેઓ હેમંતભાઈની ઓફિસમાં પહોંચ્યા જ્યાં સવિતાબહેન અને બાબુભાઈ, તેમના દિકરાઓ અને વહુ સાથે બેઠા હતા. વાતાવરણ શાંત અને ગમણાકારક હતું. મોહનભાઈને સમજાયું કે સવિતાબહેનની તબીયત ખરાબ છે અને તેમના દિકરા તેમને ઘરે લઈ જવા માટે તૈયાર નહીં હતા. બાબુભાઈએ મોહનભાઈને કહ્યું કે તેઓ અને તેમની પત્ની સ્વેચ્છાએ આશ્રમમાં આવ્યા છે અને પરિવારના સભ્યોને દયા કરવા માટે મનોરથ ન રાખવા માટે કહ્યું. બાબુભાઈએ કહ્યું કે તેઓ તેમની જીંદગી જીવે અને તેમને જીવવા દે. આ વાત સાંભળી સવિતાબહેન રડી ગઈ. મોહનભાઈએ તેમને સમજાવવાનું શરૂ કર્યું, પરંતુ વિપુલે કહ્યું કે તે ઘરે નહીં જવા માટે તૈયાર છે. હર્ષવદન ભાઈ ગુસ્સે થયા, પરંતુ મોહનભાઈએ શાંતિ સાથે વાત ચાલુ રાખી.

Bindiya દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Bindiya

Category ફિક્શન વાર્તા