ભાગ ૧: અદ્રશ્ય હત્યારો
અમદાવાદ શહેરની આબોહવા આજે કંઈક અલગ જ હતી. સાબરમતીના કિનારે ઠંડો પવન ફૂંકાઈ રહ્યો હતો. આશાસ્પદ યુવાન ઉદ્યોગપતિ સમીર મહેતા પોતાની ઓફિસમાંથી બહાર નીકળ્યો ત્યારે તેને સહેજ પણ અણસાર નહોતો કે આ તેની જિંદગીની છેલ્લી સાંજ છે. તે પોતાની લક્ઝરી કાર તરફ ડગલાં માંડી રહ્યો હતો, ત્યાં જ એક અંધારા ખૂણામાંથી કાળી સેડાન ગાડી તેની પાસે આવીને થંભી ગઈ.
અંદરથી એક વ્યક્તિ નીચે ઉતરી. તેની ચાલમાં અજીબ ગંભીરતા અને આંખોમાં બરફ જેવી ઠંડક હતી. સમીર થોડો ગભરાયો, પણ જેવો તેણે તે વ્યક્તિનો ચહેરો સ્ટ્રીટ લાઈટના અજવાળામાં જોયો, તેના હોશ ઉડી ગયા. તે વ્યક્તિ બિલકુલ આર્યન મલ્હોત્રા જેવો દેખાતો હતો.
"આર્યન? તું? પણ તારું તો સાત વર્ષ પહેલાં જ તે ભયાનક અકસ્માતમાં અવસાન થયું છે!" સમીરના શબ્દો હવામાં થીજી ગયા.
તે વ્યક્તિના ચહેરા પર સ્મિતની કોઈ રેખા નહોતી. તેણે શાંતિથી પોતાની જેકેટની અંદરથી સાયલેન્સર લગાવેલી રિવોલ્વર કાઢી. ધડામ! એક ગોળી છૂટી અને સમીર જમીન પર ઢળી પડ્યો. હત્યારો કોઈપણ ઉતાવળ વગર ફરી ગાડીમાં બેસીને અંધારામાં ઓગળી ગયો.
બીજા જ દિવસે, ક્રાઈમ બ્રાન્ચમાં હડકંપ મચી ગયો. ઇન્સ્પેક્ટર વિક્રમ સીસીટીવી ફૂટેજ ચકાસી રહ્યા હતા. તેમની આંખો આશ્ચર્યથી પહોળી થઈ ગઈ. સીસીટીવીમાં જે હત્યારો દેખાતો હતો તે આર્યન મલ્હોત્રા હતો—તે જ આર્યન જેનું નામ પોલીસના ડેથ રજિસ્ટરમાં સાત વર્ષ પહેલાં નોંધાઈ ચૂક્યું હતું.
વિક્રમે પોતાની ખુરશી પર ટેકો લીધો. "આ તો અશક્ય છે," તેણે ગણગણ્યું. "આર્યન મલ્હોત્રાનું શરીર તો મેં પોતે અકસ્માત બાદ ઓળખ્યું હતું. તો આ ભૂત કોણ છે? શું આ કોઈ એવો ખેલ છે જેની કલ્પના પણ કોઈએ નથી કરી?"
શહેરમાં ડરનો માહોલ ફેલાઈ ગયો હતો. સોશિયલ મીડિયા પર 'ઘોસ્ટ કિલર' વિશે વાતો થવા લાગી હતી. વિક્રમને અહેસાસ થયો કે આ માત્ર એક હત્યા નથી, પણ કોઈ જૂના, દટાયેલા રહસ્યનો ઉદય છે. તેણે ફાઈલ બંધ કરી અને મનોમન પ્રતિજ્ઞા લીધી કે આ કોયડાનો અંત તે લાવીને જ રહેશે. તે જાણતો નહોતો કે જે રહસ્યની તે તપાસ કરવા જઈ રહ્યો છે, તે તેની કલ્પના કરતા પણ વધુ ભયાનક અને ગૂંચવણભર્યું છે. આ માત્ર શરૂઆત હતી; હજુ તો સાત જોડિયા ભાઈઓના અસ્તિત્વની ભીષણ સત્યગાથા બહાર આવવાની બાકી હતી.
ભાગ ૨: કબ્રસ્તાનનું રહસ્ય
વિક્રમે એ રાત્રે જ આર્યન મલ્હોત્રાના મૃત્યુ સંબંધિત તમામ ફાઈલો ફરીથી મંગાવી. તેની આંખોમાં એક વિચિત્ર ચમક હતી. તે જાણતો હતો કે ક્યાંક ને ક્યાંક પુરાવાઓમાં મોટી ગડબડ છે. ફાઈલના ખૂણામાં દબાયેલા એક જૂના ફોટોગ્રાફ પર તેની નજર પડી—એક એવી હોસ્પિટલનો રેકોર્ડ, જેનું નામ અત્યારે અસ્તિત્વમાં જ નહોતું.
વિક્રમ, પોતાના સહયોગી કોન્સ્ટેબલ સાથે મધ્યરાત્રિએ શહેરના જૂના કબ્રસ્તાન તરફ નીકળ્યો. વરસાદી રાત હતી અને વાતાવરણમાં એક પ્રકારની ભારે શાંતિ હતી. તેઓ આર્યન મલ્હોત્રાની કબર પાસે પહોંચ્યા. વિક્રમે પાવડો હાથમાં લીધો અને માટી ખોદવાનું શરૂ કર્યું. જેમ જેમ તે ઊંડે ખોદતા ગયા, તેમ તેમ તેમના શ્વાસની ગતિ તેજ થતી ગઈ.
અંતે, જ્યારે પાવડો લાકડાના શબપેટી સાથે અથડાયો, ત્યારે એક અજીબ અવાજ આવ્યો. વિક્રમે ધ્રૂજતા હાથે શબપેટીનું ઢાંકણું ખોલ્યું. પણ જે જોયું તેનાથી તે સ્તબ્ધ થઈ ગયો. ત્યાં કોઈ હાડપિંજર કે મૃતદેહ નહોતો! અંદર માત્ર એક જૂનો, ધૂળથી ખરડાયેલો ટેડી બેર અને લોહીથી લથપથ થયેલી એક ડાયરી હતી.
વિક્રમે ડાયરી ખોલી. તેમાં આર્યનના હસ્તાક્ષરમાં સ્પષ્ટ લખ્યું હતું: "તમે જેને આર્યન સમજતા હતા, તે તો માત્ર એક પડછાયો હતો. સાત વર્ષ પહેલાં જે ગયું, તે અસ્તિત્વ હતું, હવે જે જીવે છે તે બદલો છે. હું એક નથી, હું અનંત છું. મારી રાહ જોતા સાત દરવાજા ખૂલવા લાગ્યા છે."
આ વાંચતા જ વિક્રમના હાથમાંથી ડાયરી નીચે પડી ગઈ. અચાનક, કબ્રસ્તાનની દીવાલ પાછળથી કોઈની હસવાનો અવાજ આવ્યો. વિક્રમે પોતાની રિવોલ્વર કાઢી અને અવાજની દિશામાં દોડ્યો, પણ ત્યાં કોઈ નહોતું. માત્ર દીવાલ પર લાલ રંગથી લખાયેલો એક અંક હતો—7.
વિક્રમ સમજી ગયો કે આ કોઈ સામાન્ય ક્રિમિનલ કેસ નથી. આ એક એવું જાળ છે જેમાં તે પોતે ફસાતો જાય છે. તે ઘરે પાછો ફર્યો, પણ તેના મનમાં એક જ વિચાર ઘૂમરાતો હતો: જો સાત વર્ષ પહેલાં આર્યન મરી ગયો હતો, તો અત્યારે આ શહેરમાં આર્યન જેવા દેખાતા બીજા કોણ લોકો ફરી રહ્યા છે? તેને અહેસાસ થયો કે આ માત્ર એક વ્યક્તિનો બદલો નથી, પણ સાત જિંદગીઓનું એક એવું ભયાનક સત્ય છે જેણે લાંબા સમયથી પોતાની જાતને અંધારામાં છુપાવી રાખી હતી.
કબ્રસ્તાનથી પાછા ફરતી વખતે તેને એવો અનુભવ થયો કે કોઈ તેની પાછળ પીછો કરી રહ્યું છે, જેની આંખોમાં સાત ગણો ક્રોધ હતો.
ભાગ ૩: ભૂતકાળનો પડછાયો
કબ્રસ્તાનમાંથી મળેલી ડાયરીએ વિક્રમની ઊંઘ હરામ કરી દીધી હતી. તે આખી રાત આર્યન મલ્હોત્રાના પરિવારના ઈતિહાસને ખૂણે-ખૂણેથી તપાસતો રહ્યો. તેને એક ચોંકાવનારી વિગત મળી: આર્યનના પિતા, ડોક્ટર રુદ્રપ્રતાપ મલ્હોત્રા, એક સમયે ભારતની સૌથી મોટી બાયો-ટેકનોલોજી લેબના વડા હતા. તેઓ માનવ જનીનો અને 'ક્લોનિંગ' (Cloning) ના વિવાદાસ્પદ વિષય પર સંશોધન કરી રહ્યા હતા.
વિક્રમે પોતાની તપાસનો દોર શહેરની બહાર સ્થિત એક જૂની, ત્યજી દેવાયેલી રિસર્ચ ફેસિલિટી તરફ વાળ્યો. સ્થાનિક લોકો કહેતા હતા કે ત્યાં વર્ષો પહેલા એક ભયાનક અકસ્માત થયો હતો અને ત્યાર બાદ કોઈને ત્યાં પ્રવેશવાની પરવાનગી નહોતી.
જ્યારે વિક્રમ ત્યાં પહોંચ્યો, ત્યારે તેને ત્યાંની સુરક્ષા વ્યવસ્થા જોઈને નવાઈ લાગી. અંદર જતાં જ તેને એક વિશાળ અંડરગ્રાઉન્ડ લેબ મળી. લેબની દીવાલો પર ડોક્ટર રુદ્રપ્રતાપના જૂના ચાર્ટ્સ અને પ્રોજેક્ટના બ્લૂપ્રિન્ટ્સ હતા. એક ડ્રોઅર ખોલતા જ તેને સાત અલગ-અલગ ફાઈલો મળી, જેમના પર નામ નહોતા, માત્ર નંબર લખેલા હતા: 1 થી 7.
ફાઈલ ખોલતા જ વિક્રમના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેમાં સાત બાળકોના ફોટા હતા, અને બધા જ આર્યન મલ્હોત્રાના બાળપણના ચહેરા જેવા દેખાતા હતા! ડોક્ટર રુદ્રપ્રતાપ આર્યનના મૃત્યુને સહન કરી શક્યા નહોતા, અને પોતાની અદ્રશ્ય શક્તિઓનો ઉપયોગ કરીને તેમણે આર્યનનું જનીની ક્લોનિંગ કર્યું હતું. તેઓ ઈચ્છતા હતા કે આર્યન ફરી જીવતો થાય, પણ પ્રયોગનું પરિણામ અપેક્ષા કરતા કંઈક અલગ જ આવ્યું. સાત અલગ-અલગ વ્યક્તિત્વ, સાત અલગ-અલગ ગુણો, અને સાત અલગ-અલગ મન ધરાવતા તે બાળકો એક જ ચહેરા સાથે જન્મ્યા હતા.
વિક્રમને સમજાયું કે આ કોઈ સાધારણ જોડિયા ભાઈઓ નહોતા, પણ એક વૈજ્ઞાનિક મહત્વાકાંક્ષાનું પરિણામ હતા. તેને એક વીડિયો ટેપ પણ મળી. તેમાં ડોક્ટર રુદ્રપ્રતાપ ગુસ્સામાં ચીસ પાડી રહ્યા હતા: "મેં ઈશ્વરના નિયમો તોડ્યા છે, અને હવે આ સાત પ્રતિરૂપ મારી દુનિયાને બદલી નાખશે!"
અચાનક લેબના લાઈટ્સ ઝબકવા લાગ્યા. વિક્રમનો પીછો કરનારી તે જ અદ્રશ્ય છાયા પાછળના રૂમમાં ઊભી હતી. આ વખતે વિક્રમ પાસે હથિયાર તૈયાર હતું. તેણે બૂમ પાડી, "બહાર આવ! હું જાણું છું કે તમે કોણ છો." અંધારામાંથી એક વ્યક્તિ બહાર આવી, જેના ચહેરા પર એક ઠંડુ અને ક્રૂર સ્મિત હતું. તે વ્યક્તિએ કહ્યું, "તમે સત્ય સુધી પહોંચી ગયા છો, વિક્રમ. પણ યાદ રાખજો, સાત દરવાજા ખૂલ્યા છે, હવે તેમને બંધ કરવા માટે તમારી પાસે સમય નથી."
વિક્રમને હવે ખાતરી થઈ ગઈ હતી કે તે અત્યારે એક એવા ભયાનક સત્યની સામે ઉભો છે જે શહેરની સુરક્ષા માટે મોટો ખતરો બની શકે છે.
ભાગ ૪: શિકારની જાળ
લેબમાં તે વ્યક્તિ સાથેનો સામનો વિક્રમ માટે જીવનનું સૌથી મોટું સંકટ બની ગયો. તે વ્યક્તિ, જેનો ચહેરો આર્યન જેવો જ હતો, તે અંધારામાં ફરી ઓગળી ગયો. વિક્રમ ત્યાંથી જીવ બચાવીને બહાર નીકળ્યો, પણ તેની પાસે હવે એક મોટું પ્રમાણ હતું—તે સાત બાળકોની ફાઈલ. તે સીધો ક્રાઈમ બ્રાન્ચ પહોંચ્યો અને આખા વિભાગને એલર્ટ પર મૂકી દીધો. આખો શહેર હવે પોલીસની છાવણી બની ગયું હતું.
દરમિયાન, સોશિયલ મીડિયા પર આ ઘટનાઓએ વાવાઝોડું મચાવ્યું હતું. લોકો સીસીટીવી ફૂટેજ શેર કરી રહ્યા હતા અને હત્યારાને 'ઘોસ્ટ કિલર' (Ghost Killer) તરીકે ઓળખતા હતા. વિક્રમની ટીમે એવા પાંચ લોકોની ધરપકડ કરી જેઓ શંકાસ્પદ લાગતા હતા, પણ જ્યારે તેમની પૂછપરછ કરવામાં આવી, ત્યારે સત્ય કંઈક અલગ જ બહાર આવ્યું. તે પાંચેય લોકો તો માત્ર સામાન્ય નાગરિકો હતા, જેમને કોઈએ પૈસાની લાલચ આપીને આર્યન જેવા દેખાતા માસ્ક પહેરાવીને રસ્તા પર દોડવા માટે મજબૂર કર્યા હતા!
વિક્રમને સમજાયું કે તે સાતેય ભાઈઓ કોઈને પણ પોતાના મોહરા તરીકે વાપરી રહ્યા હતા. તે માત્ર ખૂની નહોતા, તેઓ ખૂબ જ તેજસ્વી અને ચતુર વ્યૂહરચનાકારો હતા. તેઓએ શહેરની શાંતિને ભંગ કરવા માટે સોશિયલ મીડિયાનો ઉપયોગ શસ્ત્ર તરીકે કર્યો હતો. વિક્રમ જ્યારે એક જોડિયા ભાઈને પકડવાની જાળ બિછાવે છે, ત્યારે તેને અહેસાસ થાય છે કે જે વ્યક્તિને તે પકડવા જાય છે, તે તો ખરેખર પીડિત છે જેને તે સાતેય ભાઈઓએ ફસાવ્યો હતો.
તે સાતેય ભાઈઓ એક જ લેબોરેટરીમાં ઉછર્યા હતા, પણ તેમની વચ્ચે પણ અંદરખાને વેર હતું. કોઈ ત્રીજી અદ્રશ્ય વ્યક્તિ તેમને એકબીજાની વિરુદ્ધ ઉશ્કેરી રહી હતી અને એકબીજાની હત્યા કરવા માટે મજબૂર કરી રહી હતી. વિક્રમ હવે એક એવી રમતનો ભાગ બની ગયો હતો જ્યાં શિકારી કોણ છે અને શિકાર કોણ, તે નક્કી કરવું અશક્ય હતું. શહેરની દરેક ગલીમાં કેમેરા હતા, પણ હવે કોઈ પણ કેમેરા પર વિશ્વાસ કરી શકાય તેમ નહોતો, કારણ કે તે સાતેય ભાઈઓએ સીસીટીવી નેટવર્કને પણ હેક કરી નાખ્યું હતું.
વિક્રમ પાસે હવે એક જ રસ્તો હતો—તે સાતેય ભાઈઓના 'માસ્ટર માઈન્ડ' સુધી પહોંચવું. તેણે અહેસાસ કર્યો કે આ રમતનો કંટ્રોલ કોઈ લેબોરેટરીમાંથી નહીં, પણ શહેરની જ કોઈ ઊંચી જગ્યાએથી થઈ રહ્યો છે. તે રાત્રે, વિક્રમે પોતાની રિવોલ્વર લોડ કરી અને તે સાતેયના મુખ્ય ઠેકાણા તરફ નીકળ્યો, જે એક જૂની બિલ્ડિંગ હતી, જ્યાંથી શહેરના તમામ સીસીટીવી કેમેરાઓનું મોનિટરિંગ થતું હતું.
ભાગ ૫: મુખવટા પાછળનો ચહેરો
વિક્રમ જ્યારે એ જૂની બિલ્ડિંગના સર્વર રૂમમાં પહોંચ્યો, ત્યારે ત્યાંનું દ્રશ્ય જોઈને તે સ્તબ્ધ થઈ ગયો. આખી દુનિયા જેને ‘ઘોસ્ટ કિલર’ માનતી હતી, તે આ સાતેય ભાઈઓ કોઈ અંધારી ગુફામાં નહીં, પણ એક અત્યાધુનિક કંટ્રોલ રૂમમાં બેઠા હતા. વિક્રમે ગન તાણીને કહ્યું, "બસ, હવે રમત પૂરી થઈ!" પણ સાતેય ભાઈઓમાંથી કોઈના ચહેરા પર ડર નહોતો. તેઓ તો કોઈની આજ્ઞાનું પાલન કરતા રોબોટની જેમ શાંત હતા.
ત્યારે જ રૂમનો મુખ્ય પડદો ખસ્યો અને એક વૃદ્ધ સ્ત્રી વ્હીલચેર પર પ્રવેશતી જોવા મળી. તે આર્યન મલ્હોત્રાની માતા, અગ્ન્યા બા હતી. વિક્રમ આ જોઈને ચોંકી ગયો, કારણ કે પોલીસ રેકોર્ડમાં તો તે ક્યારનીય મૃત જાહેર થઈ ચૂકી હતી.
અગ્ન્યા બાએ એક ઠંડી હસી સાથે કહ્યું, "વિક્રમ, તું જેમને હત્યારા સમજે છે, તેઓ તો માત્ર મારા દીકરાઓના 'અવશેષ' છે. મેં તેમને જન્મ આપ્યો છે, અને હું જ તેમનું ભાગ્ય નક્કી કરું છું."
વિક્રમને સમજાયું કે તે સાતેય ભાઈઓ પોતાની મરજીથી આ ગુનાઓ નથી કરી રહ્યા. અગ્ન્યા બાએ આર્યનના અકસ્માત બાદ તે સાત ક્લોન્સને એક પ્રકારની 'માઈન્ડ કંટ્રોલ' ટેકનોલોજી દ્વારા પોતાના કઠપૂતળી બનાવી દીધા હતા. તે ઈચ્છતી હતી કે તેના પુત્રો દુનિયાના સૌથી મોટા ન્યાયમૂર્તિ બને, અને જે કોઈ પણ તેના પરિવારના સામ્રાજ્યની વિરુદ્ધ જાય, તેને ખતમ કરવાનો આદેશ તે જ આપતી હતી.
સાતેય ભાઈઓ એકસાથે ઊભા થયા. તેમની આંખોમાં કોઈ સંવેદના નહોતી, માત્ર એક પથ્થર જેવી શૂન્યતા હતી. અગ્ન્યા બાએ આદેશ આપ્યો, "આજે આ સાક્ષીને પણ શાંત કરી દો." સાતેય ભાઈઓ ધીરે ધીરે વિક્રમ તરફ આગળ વધ્યા. વિક્રમ માટે આ એક મોટી મુસીબત હતી—તેણે સાત એવા લોકોનો સામનો કરવાનો હતો જેઓ એકબીજાના પડછાયા હતા અને જેમના મગજ પર એક પાગલ સ્ત્રીનું નિયંત્રણ હતું.
વિક્રમે જોયું કે તે સાતેય ભાઈઓના ગળામાં એક નાનું ઈલેક્ટ્રોનિક ચિપ જેવું ઉપકરણ હતું. જો તે એ ચિપને નિષ્ક્રિય કરી શકે, તો જ તેઓ આદમી તરીકે પાછા ફરી શકે તેમ હતા. પણ અગ્ન્યા બાએ હાથમાં રહેલા રિમોટથી વિક્રમ પર હુમલો કરવાનો ઈશારો કર્યો.
ભાગ ૬: અંતિમ પડાવ
સર્વર રૂમમાં અંધાધૂંધ ગોળીબાર અને ચીસોનો અવાજ ગુંજી રહ્યો હતો. વિક્રમ સમજી ગયો હતો કે તે સાતેય ભાઈઓને મારવા એ ઉકેલ નથી, પણ તેમને અગ્ન્યા બાના નિયંત્રણમાંથી મુક્ત કરવા એ જ સાચો માર્ગ છે. તેણે પોતાની રિવોલ્વરનો ઉપયોગ કરવાને બદલે, લેબના મુખ્ય પાવર સોર્સને નિશાન બનાવ્યો.
ધડામ! પાવર સપ્લાય તૂટતા જ આખા કંટ્રોલ રૂમની લાઈટો બંધ થઈ ગઈ અને અગ્ન્યા બાના હાથમાં રહેલું રિમોટ કામ કરતું બંધ થઈ ગયું. ચિપનું નિયંત્રણ તૂટતા જ સાતેય ભાઈઓ એકસાથે થંભી ગયા. તેમની આંખોમાં જે શૂન્યતા હતી, તે ધીમે ધીમે દૂર થવા લાગી અને તે જગ્યાએ માનવીય સંવેદનાઓ પાછી આવવા લાગી.
અગ્ન્યા બા પોતાની વ્હીલચેર પર બેસીને પાગલની જેમ હસવા લાગી. "તમે તેમને રોકી શકશો નહીં, તેઓ મારો જ અંશ છે!" તેણે બૂમ પાડી. પરંતુ, સાતેય ભાઈઓ હવે અગ્ન્યા બાની વાત સાંભળવાને બદલે એકબીજાની સામે જોઈ રહ્યા હતા. તેમણે વર્ષોથી જે ગુલામી અને પાપનો ભાર વેઠ્યો હતો, તેનો ગુસ્સો હવે તેમની માતા તરફ વળ્યો હતો.
સાતેય ભાઈઓ અગ્ન્યા બાની નજીક ગયા. તેમણે અગ્ન્યા બાને મારવાને બદલે, લેબની બહાર પોલીસ અને મીડિયાના કેમેરા સામે ખેંચી ગયા. શહેરની જનતા અને પોલીસની સામે અગ્ન્યા બાના તમામ કાળા કારનામાઓ અને માનવ ક્લોનિંગના પ્રયોગોનો પર્દાફાશ થયો.
આખો દેશ સ્તબ્ધ હતો. તે સાત પ્રતિરૂપ—જેમના ચહેરા એક સમાન હતા—તેમણે ન્યાયની આ અદાલતની સામે સાબિત કર્યું કે તેઓ માત્ર ગુનેગાર નથી, પણ એક ભયાનક વૈજ્ઞાનિક પ્રયોગના પીડિતો છે. અગ્ન્યા બાને કાયદાકીય સજા મળી, અને સાતેય ભાઈઓએ કાયદા સમક્ષ આત્મસમર્પણ કર્યું, જેથી તેઓ પોતાના બાકીના જીવનમાં શાંતિ શોધી શકે.
વિક્રમ દૂર ઊભો આ બધું જોઈ રહ્યો હતો. તેને શાંતિનો અહેસાસ થયો. તે જાણતો હતો કે કાયદો જીતી ગયો છે. સાતેય ભાઈઓને જેલમાં મોકલવામાં આવ્યા, પણ તેઓ કાયમ માટે ઇતિહાસના પાનામાં અમર થઈ ગયા. શહેરના લોકો માટે તેઓ હવે 'ઘોસ્ટ કિલર' નહીં, પણ એક અન્યાયી પ્રણાલી સામે લડનારા રહસ્યમય પાત્રો બની ગયા હતા. આ નવલકથાનો અંત એક નવી શરૂઆત હતી, જ્યાં રહસ્યનો પરદો પડ્યો હતો, પણ સત્ય ઉજાગર થયું હતું.
