આ વાર્તામાં એક વ્યક્તિ અમાસની રાતે એકલો ચાલે છે અને એક જૂના કૂવામાં પહોંચે છે. કૂવા અમુક સમયથી ઉપયોગમાં ન આવ્યો છે અને તેનાં પાણી પીવાલાયક નથી. જ્યારે તે કૂવાની પાળી પર ચઢે છે, ત્યારે તે accidentally પથ્થર પર પગ મૂકે છે અને તે પથ્થર કૂવામાં પટકે છે, જેનાથી ‘ડૂબુક’ અવાજ થાય છે. આ અવાજ સાંભળી તે કૂવા કેટલો ઊંડો છે તેની કલ્પના કરે છે. તે પોતાના જીવન વિશે વિચારે છે અને આત્મહત્યા પર વિચાર કરે છે, કારણ કે તે માનતો હતો કે મનુષ્ય જીવન કુદરત દ્વારા આપેલી અમૂલ્ય ભેટ છે. તે જીવનની વિવિધ યોનિઓ વિશે જાણે છે અને સમજતો નથી કે કેમ લોકો નેના નાનકડા બાબતો માટે મરવા તૈયાર થઈ જાય છે. આ વાર્તા માનવ જીવન, મૃત્યુ, અને ઈશ્વર વિશેના વિચારોને પ્રદર્શિત કરે છે, જેમાં લેખક પોતાના નાસ્તિકતાને વ્યક્ત કરે છે અને ઈશ્વર વિશેના પ્રશ્નોને ઊભા કરે છે. આત્મવિશ્વાસ અને જીવનના મૂલ્યને સમજવા માટેની તેની ગહન શોધ દર્શાવવામાં આવે છે.

Janaksinh Zala દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Janaksinh Zala

Category ફિક્શન વાર્તા