આ કહાણીમાં એક એન્જીનીયર પોતાના કોલેજના દિવસો અને જીવનમાં થતી અવ્યાખ્યાયિત અનુભવોની વાત કરે છે. તે કોલેજમાં પોતાની અસફળતા માટે દુખી છે અને રોજે રાત્રે તેની ચિંતા કરે છે. તે જીવનની સરસ ક્ષણોને યાદ કરે છે, જ્યારે મહેનત પછીની શાંતિ અને આત્મ-સંતોષનો અનુભવ કરે છે. એન્જીનીયર પોતાના શોખ અને રસના કામ માટે પ્રયત્ન કરે છે, જે તેને ખુશી આપે છે. તે કહે છે કે જો લોકો પોતાના રસના કામ શોધી લેતા, તો તેઓ વધુ ખુશ રહેતા. તે પોતાના છઠા સેમેસ્ટરના અનુભવોને આલેખે છે, જ્યાં તેણે સમજ્યું કે કોલેજ જીવનમાં જે ઉર્જા અને ઉત્સાહ હોય છે તે જોબ જીવનમાં લાપતા જાય છે, કારણ કે લોકો પોતાના કામને પ્રેમ નથી કરતા. સામાન્ય રીતે, તે કહે છે કે આપણા શિક્ષણ પ્રણાળી આપણા સર્જનાત્મકતા પર પ્રભાવ પાડે છે, અને આપણે જીવનના ઉદેશની ખોજમાં નિષ્ફળ રહી જઈએ છીએ. આ રીતે, તે જીવનને વધુ આનંદમય અને સંવેદનશીલ બનાવવા માટે પ્રેરણા આપે છે.

Jitesh Donga દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Jitesh Donga

Category વાર્તા