ગણ્યું છે. આ વાર્તામાં, નિશીથ પોતાના ગામના અનુભવોને યાદ કરીને અમદાવાદ પાછા ફરવાની તૈયારી કરી રહ્યો છે. ગામના લોકો તેને વિદાય આપવા માટે એકઠા થાય છે. અમદાવાદ પહોંચ્યા પછી, તેની માતાએ તેના મનપસંદ બટાટાપૌંઆ બનાવ્યા અને પછી તે અને ત્રિનાદ રેલ્વે સ્ટેશન જઈ રહ્યા છે. બીજી તરફ, મિષ્ટી એકલી છે અને ઋત્વિક નામના યુવાનની યાદમાં ખોવાઈ ગઈ છે, જે તેના પપ્પાના ઇન્સ્યોરન્સનો કામ કરે છે. ઋત્વિકની વલણો અને તેની વાતો મિષ્ટીને આકર્ષિત કરતી હતી, પરંતુ તે તેના પર વિશ્વાસ કરી શકી નહોતી. એક દિવસ મિષ્ટીના પપ્પાને ઋત્વિકની છેતરપીંડી વિશે ખબર પડી અને એમણે મિષ્ટીને ઋત્વિકની યાદોમાંથી દૂર રહેવા માટે કહ્યું. મિષ્ટી ત્રિનાદના વચનને યાદ કરે છે, જેમણે કહ્યું હતું કે તેઓ બંનેને એકસાથે જંપશે. આ દરમિયાન, નિશીથના મેસેજથી મિષ્ટી આનંદિત થાય છે અને વિચારે છે કે ત્રિનાદ નિશીથને ગામમાં મળવા લઈ ગયો હશે. આ રીતે, વાર્તા નિશીથ અને મિષ્ટીના સંબંધની જાળવણીને દર્શાવે છે અને ઋત્વિકની છેતરપીંડીને કારણે મિષ્ટીનું મનોદશા દર્શાવે છે.

Pankaj Pandya દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Pankaj Pandya

Category ફિક્શન વાર્તા