બીજી યાદોને ભૂલી શકતી નથી, ખાસ કરીને વિશાલને. તે દિવસે હું સાંજના પાંચ વાગ્યે દરવાજા સામે ઊભી હતી, આશા હતી કે વિશાલ આવશે અને મને આશ્ચર્યમાં મુકશે. આજે વિશાલની એનિવર્સરી હતી, અને તેણે હંમેશા કંઈક ખાસ લાવ્યું હતું. જોકે, તે હવે મારી જિંદગીમાં નથી, છતાં હું તેને યાદ કરું છું. મારું મન તેને ભૂલવા માટે જોઈએ છે, પરંતુ યાદો સતત પાછા આવતી રહે છે. જ્યારે દરવાજાની ડોરબેલ વાગી, હું આશા રાખતી હતી કે તે વિશાલ હશે, પરંતુ દરવાજા ખોલ્યા પછી કોઈ ન હતો, એક પાર્સલ જ મળ્યો. તે પાર્સલમાં અમારી યાદોને ફરીથી જગાવી દીધું. મારી લાગણીઓ સાથે રમવા માટે વિશાલનું આ વર્તન મને ઉદાસ બનાવે છે. હું તેને ફોન પર કહી દીધું કે હું હવે આ રમતને આગળ નથી વધારવા માંગતી. હું હજુ પણ સમજતી નથી કે આ સંબંધ માટે હું કેમ ભૂલવા તત્પર નથી. વિશાલની યાદો મને છેડતી રહે છે, પરંતુ હું એકલી રહીને જિંદગી પસાર કરવા માટે પ્રયત્ન કરી રહી છું. જ્યારે ફરીથી ડોરબેલ વાગી, હું સમજી ગઈ હતી કે વિશાલ બહાર છે, પરંતુ હવે હું તેને આવવા માટે આમંત્રિત નથી કરતી. હું કામમાં વ્યસ્ત થઈ ગઈ, છતાં મારું દિલ હજુ પણ તેને પ્રેમ કરે છે. પરંતુ તે મને જે કર્યુ છે, તેનાથી મને તેને પર વિશ્વાસ નથી. હું એકલી જ રહીશ, છતાં વિશાલની ચિંતા મને સતત ચિંતિત કરે છે.

Nicky@tk દ્વારા ગુજરાતી પ્રેમ કથાઓ

Writen by Nicky@tk

Category પ્રેમ કથાઓ