વિવેક અને કપિલ ટેક્ષીમાં આરામથી જઈ રહ્યા છે, પરંતુ વિવેકનો મૂડ ખરાબ છે કારણ કે તે તેના મિત્ર તપન અને મોનિકા ના મૃત્યુના આઘાતમાં છે. ટેક્ષી રોડ પર પાર્ક કરી, તેઓ હોટલ પર જાય છે જ્યાં તેઓએ પહેલા નંબર ટુનું લોકેશન મેળવ્યું હતું, હવે તેઓ નંબર થ્રીનું લોકેશન મેળવવા માટે ગયા છે. વિવેકમાં આશા અને ખુશીનો અભાવ છે, તે ગુસ્સે ભરેલો છે અને અતીતના દુ:ખમાં છે. જ્યારે હોટલના ક્લાર્કને વિવેક ગુસ્સાથી લાઈફલાઇનની માંગણી કરે છે, ત્યારે ક્લાર્ક પણ સમજી જાય છે કે શું થયું છે. બંને હોટલથી બહાર નીકળીને ટેક્ષીમાં બેઠા છે, જ્યાં ટેક્ષીનો ભાડું વધુ લાગે છે, પરંતુ તેમને તેની પર ધ્યાન નથી. વિવેક કપિલને પૂછે છે કે શું તેનો કોઈ ગાર્ડિયન હતો અને કપિલ જવાબ આપે છે કે તે ન જ જાણે છે. તે બંને જાણે છે કે તેમના ગાર્ડિયનોના મૃત્યુમાં કંઈક શંકાસ્પદ છે, અને તે એક અકસ્માત નહોતો. વિવેક રક્ષકને લઈને વાત કરે છે અને કપિલ તેને હિંમત આપે છે કે તે પોતાનો શ્રેષ્ઠ પ્રયાસ કર્યો. વિવેક કહે છે કે તે તપનનું મૃત્યુ જોઈને દુઃખી છે અને મોનિકા માટે તેની લાગણીઓ વિશે વાત કરે છે. કપિલ માનીએ છે કે મોનિકા અને તપનનો પ્રેમ ઘણો ઊંડો હતો, જે તેમને જીવનમાં આગળ વધવા માટે મજબૂર કરે છે. આ વાતચીત દરમિયાન, તેઓ બંને એવા સમયે છે જ્યારે પ્રેમ અને ગુસ્સા વચ્ચેનો સંઘર્ષ સ્પષ્ટ છે, અને તેમના જીવનમાં થયેલ દુઃખદ ઘટનાના પરિમાણો તેમને ઉદાસ બનાવે છે.

Vicky Trivedi દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Vicky Trivedi

Category ફિક્શન વાર્તા