નિયતિનું હ્રદય ધબકીને ઊંચા થયુ હતું જયારે તે રોહનને નજીકથી જોવા લાગ્યા. તેઓનું પુનમિલન થયું અને રોહન એકદમ પહેલા જેવા જ દેખાતાં, નિરાશા અને ચિંતા વચ્ચે, નિયતિ આશ્ચર્યથી બોલી, "રોહન, તું તો બિલકુલ નથી બદલાયો." રોહન પણ એ જ અંદાજે જવાબ આપ્યો. બંને વચ્ચે વાતચીત શરૂ થઈ, પરંતુ જ્યારે નિયતિએ પુછ્યું કે રોહન અહીં કેવી રીતે આવ્યો, ત્યારે તે નિરાશ થઈ ગયો. નિયતિએ રોહનને સહારો આપ્યો અને તેને જણાવ્યું કે તે તેની વાત સાંભળવા તૈયાર છે. રોહન હજુ પણ વાત કરવા માટે હચકચાવતા હતા, પરંતુ તેમણે જણાવ્યું કે તેમના દાદાની મરણ પછી તેઓ અહીં આવ્યા છે. તેઓને લાગ્યું કે કાલે જે કામ કરવાનું છે તે તેમની જિંદગી બદલાઈ શકે છે, તેથી તેમણે નિયતિને મળવાનું આમંત્રિત કર્યું. નિયતિ ગર્વથી લાલ થઈ ગઈ અને બંનેની વચ્ચે એક અદ્ભુત જડત બની ગઈ. તેઓની વાતો આમ જ ચાલતી રહી અને સાંજ થઈ ગઈ. જ્યારે પાર્ક બંધ થવાની જાહેરાત થઈ, ત્યારે નિયતિએ કહ્યું કે આ દિવસ તેની જિંદગીનો સૌથી સારો દિવસ હતો. જો કે, જ્યારે તેણે જવાની વાત કરી, ત્યારે રોહનને અસ્વસ્થતા અનુભવાઈ અને તેણે નિયતિનો હાથ પકડી રાખ્યો, જે બતાવે છે કે તે તેને છોડવા નથી માંગતો.

Bhoomi Shah દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Bhoomi Shah

Category ફિક્શન વાર્તા