મિસ અજનબીને કોલ આવ્યો અને વાતચીતમાં સમય પસાર થઈ ગયો. જ્યારે તે પુરું કરીને મારા પાસે આવી, ત્યારે તેની આંખોમાં આંસુ હતાં. તેણે કહ્યું કે હું ખુશનસીબ છું. પછી તેણે ભૂખ લાગવાનો ઉલ્લેખ કર્યો અને નાસ્તા માટે જવા માંગ્યું, પરંતુ મેં કહ્યું કે સમય નાસ્તો માટે નથી. તે મારો હાથ પકડીને આગળ વધવા લાગી. બાઈક પર જતાં, તેણે કહ્યુ કે આપણે જલદી જમવાનું છે. જ્યારે અમે રેસ્ટોરન્ટ પહોંચ્યા, ત્યાં વેઇટિંગ લિસ્ટ ખૂબ લાંબું હતું, અને મિસ અજનબી ગુસ્સામાં આવી ગઈ. મેં કાન આડા રાખીને બહાર નીકળી ગયો. તે મારી પાછળ આવી અને માફી માંગતા કહેવા લાગી. પછી અમે બીજા રેસ્ટોરન્ટમાં ગયા, જ્યાં જમવા પછી તેણે ચપ્પલ ઉતારીને ખુરશી પર રાખી. મેં તેને કહ્યું કે તે તેમના પગ નીચે ઉતારે, પરંતુ તેણે નકાર્યું અને બિંદાસ જીવન જીવવા માટે પ્રોત્સાહિત કર્યું. જમતા-જમતા, મેં પૂછ્યું કે તેના જીવનમાં કોણ ખાસ છે, પરંતુ તે જવાબ આપવાનું ટાળી ગઈ.

J. Vyas દ્વારા ગુજરાતી પ્રેમ કથાઓ

Writen by J. Vyas

Category પ્રેમ કથાઓ