અજ્ઞાતનાથે ચાવી ઘુમાવી અને સમયયંત્રનો દરવાજો ખૂલ્લો થયો. સૂર્યના પ્રકાશ સાથે ઉર્જા ઉત્પન્ન થઈ, જેના કારણે અજ્ઞાતનાથનું ઘર ધ્રૂજવા લાગ્યું અને એક જોરદાર અવાજ સાથે એક મોટા લૂપ હોલનું સર્જન થયું. સમયયંત્ર લૂપ હોલમાં અદ્રશ્ય થઈ ગયું, અને તે બંદ થઈ ગયું, જેના કારણે શાંતિ પ્રસરી ગઈ. અરુણરૂપા અને વીરસિંઘ ચિંતિત હતા કે સમયયંત્ર શું યોગ્ય જગ્યાએ પહોચી જશે કે નહીં. બીજી બાજુ, સમયયંત્રમાં મુસાફરોને માત્ર એક તેજ પ્રકાશ જોવા મળ્યો, જેનું અવાજ અને પ્રકાશ સૌને મૂર્છિત કરી દીધું. જ્યારે સમયયંત્ર જંગલમાં પછડાયું, ત્યાં મુસાફરો અલગ અલગ જગ્યાએ છટકી ગયા. પૃથ્વી અને સ્વરલેખા ઈજાગ્રસ્ત થયા, પરંતુ પૃથ્વી હોવાના કારણે તેને ઈજા થવા છતાં તુરંત સ્વસ્થ થઈ ગયો. તેણે સ્વરલેખા ને ઉઠાવ્યો અને નંદનીને શોધવા લાગ્યો. જ્યારે નંદનીને અર્ધમૂર્છામાં પથ્થર પર પડેલા જોયા, પૃથ્વી નંદનીને પોતાની ખોળામાં લઈને આંસુઓની સાથે જીવંત બનાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. સ્વરલેખાએ મંત્રો દ્વારા નંદનીના ઘા ભરવા માટે રક્ત એકઠું કરવાની શરૂઆત કરી. આ પ્રક્રિયા પછી, નંદની જાગી ઊઠી અને પૃથ્વીને આશ્વાસન આપ્યું, કે જ્યારે પૃથ્વી અને સ્વરલેખા સાથે હોય ત્યારે તેને કોઈ ખતરો નથી. આ તમામ ઘટના દર્શાવે છે કે મિત્રતા અને સહયોગથી મુશ્કેલીઓનો સામનો કરી શકાય છે.

DrKaushal Nayak દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by DrKaushal Nayak

Category ફિક્શન વાર્તા