કાવ્યા એક મોટી ગુફામાં પહોંચી, જ્યાં એક મશાલથી ઝાંખો પ્રકાશ આવતો હતો. તે દિવ્યાને શોધી રહી હતી, જે ગુફામાં પ્રવેશ્યા બાદ ગાયબ થઇ ગઈ હતી. ગુફામાં એક ઘુવડ અને નીચે તેના પાંપણમાં એક નાનું પક્ષી હતું. કાવ્યાને ઘુવડ અને તેની આસપાસના ભયંકર દ્રશ્યોને જોઈને ચિંતા થઈ. તે જંગલી કૂતરના કપાયેલી માથા અને લોહીથી ચીકી જમીન જોઈને ડરી ગઈ. જ્યારે તે આગળ વધતી હતી, ત્યારે તે ઉંદરોને જોઈને વધુ ડરી ગઈ. અચાનક, દિવ્યાનો આત્મા સામે આવ્યો અને કાવ્યાને શાંતિ રહેવા માટે કહ્યું. દિવ્યા આગળ વધી ગઈ, પરંતુ કાવ્યાને તેની સાથે જવામાં મુશ્કેલી થઈ. તે અંધારામાં ડરી રહી હતી, અને ગુફાની દિવાલો ભયજનક લાગતી હતી. કાવ્યા વિચારતી હતી કે તે પર્વતની અંદર છે, જ્યાં કોઈને તેનો ખ્યાલ નહીં આવે. તેણે શશાંકને યાદ કર્યો અને પોતાના ઉતાવળા નિર્ણય પર ગુસ્સો આવ્યો. તે ચિંતિત હતી કે શશાંક તેને શોધી રહ્યો હશે કે નહીં. અચાનક, એક શાંત અને ઊંડા અવાજે કહ્યું કે "એણે ગાડી શોધી લીધી છે". કાવ્યા આસપાસ જોઈ, પરંતુ કોઈને જોઈ શકી નહીં. આ વાતો કાવ્યાને વધુ ભયભીત કરી રહી હતી, કારણ કે તે જાણતી હતી કે તે એક ભયાનક જગ્યા પર છે.

Niyati Kapadia દ્વારા ગુજરાતી હૉરર વાર્તાઓ

Writen by Niyati Kapadia

Category હૉરર વાર્તાઓ