આ વાર્તામાં અમદાવાદની એક મેડિકલ કોલેજમાં ફર્સ્ટ યારમાં અભ્યાસ કરતો દીવ્ય પંચાલ હોસ્ટેલમાં થયેલા રેગિંગ મુદ્દે તણાવમાં છે. તે હોસ્ટેલના દરવાજા બહાર ઊભો છે અને તેના માતા-પિતાની રાહ જોઈ રહ્યો છે. તેની માતા રાગિણીબેને અને પિતા વિશાલભાઈને દીવ્યની પરિસ્થિતિ વિશે જાણ થાય છે, અને તેઓ તરત જ દોડીને આવી પહોંચે છે. દીવ્યને રેગિંગના ભયથી પરેશાન છે, અને તે કહે છે કે જ્યાર સુધી તેની માતા આવતી નથી, તે અંદર જવા માટે તૈયાર નથી. રાગિણીબેન તેની સાથે મિત્રની જેમ વર્તે છે અને તેને સમજાવે છે કે તે માત્ર તેની માતા નથી, પરંતુ તેની મિત્ર પણ છે. દીવ્ય તેની માતાને રેગિંગની કથામાંથી દૂર રહેવા વિનંતી કરે છે, પરંતુ તે પોતાના અનુભવોને વ્યક્ત કરવા માટે સંઘર્ષ કરે છે. દીવ્ય આલોજના અને દુઃખ સાથે કહી રહ્યો છે કે રાત્રે મોટા સિનિયર્સ દ્વારા તેમને ગંદા કામો કરવાની મજબૂરી હોય છે, જે તેને ખૂબ જ દુઃખી કરે છે. રાગિણીબેન તેના પતિ સાથે વાત કરે છે, અને તેમણે વિચાર્યું કે દીવ્યને આ પરિસ્થિતિમાંથી બહાર કાઢવું પડશે. આ વાર્તા રેગિંગની ગંભીરતા અને તેનાથી નમ્ર અને દુઃખી વિદ્યાર્થીઓ પર પડતી અસરને દર્શાવે છે.

Sangita Dayal દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Sangita Dayal

Category ફિક્શન વાર્તા