આ વાર્તા "અભિસાર" છે, જે રવિન્દ્રનાથ ટાગોર દ્વારા લખી છે અને ઝવેરચંદ મેઘાણી દ્વારા અનુવાદિત છે. વાર્તા મથુરા નગરીના એક સંન્યાસી, ઉપગુપ્ત, વિશે છે, જે અંધારી રાત્રિમાં સૂતો છે. તે રાત્રિના સમય દરમિયાન, નગરમાં કોઈ દીવા નથી અને તારા પણ દેખાતા નથી. અચાનક સંન્યાસી જાગે છે, જ્યારે તેને કોઈની મધુર પગચલીઓની અવાજ સાંભળાય છે. તે ક્ષમાથી ભરપૂર છે અને તેની આંખો પર એક ગુપ્ત દીવાનું આસમાની અજવાળું પડે છે. તે જોઈ રહ્યો છે કે મથુરા નગરીની શ્રેષ્ઠ નટી, વાસવદત્તા, જે પોતાના પ્રિયતમની સાથે મળી જવા નીકળી છે. વાસવદત્તા યૌવનના ઉન્મત્ત અવસ્થામાં છે, અને તેના શરીર પર આભૂષણો ઝળહળતા છે. અચાનક, તે સંન્યાસી સાથે અથડાઈ જાય છે, અને તે થંભીને ઊભી રહે છે. આ વાર્તા પ્રેમ, અહિંસા અને જીવનની જટિલતાનો આલેખ આપે છે.

Zaverchand Meghani દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Zaverchand Meghani

Category વાર્તા