પૂજા એક દિવસ પોતાના ઓરડામાં જણાય છે, જ્યાં દરવાજો ધબકી રહ્યો છે. તેની માતા અને બાકી પરિવાર ચિંતિત છે કે પૂજા દરવાજો ખોલતી નથી. પૂજા માથા દુખી અને કમજોર અનુભવે છે, અને તે લગભગ સાત-આઠ કલાકથી જાગતી નથી. અંતે, તે દરવાજો ખોલે છે અને તેના પિતા તેને પૂછે છે શું થયું. પૂજા કહે છે કે તે થાકી ગઈ હતી. આ પછી, તે ફરીથી બેડ પર જાય છે અને વિચારમગ્ન બને છે, જેમાં તે પોતાના ફોનની બેટરી ખોલીને રખે છે. તે અમદાવાદ જવાની તૈયારી કરી રહી છે અને આનંદને મિસ કરે છે. પ્રભાતમાં, પૂજા દાદા-દાદીને મળવા માટે તૈયાર થાય છે, તે સુંદર લાગે છે અને અમદાવાદ જવાના માટે ઉત્સાહિત છે. જ્યારે દાદા તેના વેશભૂષા વિશે ટિપ્પણી કરે છે, ત્યારે પૂજા તેમને અવગણીને કારમાં બેસી જાય છે અને પિતાને તેને છોડી દેવા માટે કહે છે. આ વાર્તામાં પૂજાની આત્મનિર્ભરતા અને પરિવારની ચિંતા દર્શાવવામાં આવી છે.

Alpesh Barot દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Alpesh Barot

Category ફિક્શન વાર્તા