ભાગ - ૨૦: રક્તરંજિત રાજ્યાભિષેક, મહાકાળનો આખરી ન્યાય અને સામ્રાજ્ઞીનો સનાતન ઉદય
દુબઈના સમુદ્રતટ પર ‘બુર્જ અલ-શેડો’ના ભસ્મીભૂત અવશેષોમાંથી જ્યારે વિદેહિતા બહાર નીકળી, ત્યારે તેના કપડાં પર સુલેમાન ખાનના લોહીના છાંટા સુકાઈ ચૂક્યા હતા. પેટ અને જાંઘમાંથી વહી રહેલા લોહીને તેણે પોતાની કાળી સાડીના છેડાથી જ સજ્જડ બાંધી દીધું હતું. પીડા તેને નહોતી થતી, કારણ કે વેરની આગે તેની સંવેદનાઓને ક્યારનીય ઓગાળી નાખી હતી. પણ ખેલ હજુ પૂરો નહોતો થયો. દુબઈમાં માત્ર એક મોહરું મર્યું હતું, અસલી શતરંજની રમત રમનારા આકાઓ તો હજુ પણ ભારતના સત્તાના ગલિયારાઓમાં બેસીને અબજો રૂપિયાની ડીલ કરી રહ્યા હતા.
વિદેહિતા ભારત પાછી ફરી, પણ કોઈ ગુનેગારની જેમ છૂપાઈને નહીં, એક સિંહણની જેમ સીધી દિલ્હીના હૃદયમાં.
દુબઈના એ વિસ્ફોટ પછી આખા એશિયાના અંડરવર્લ્ડમાં સન્નાટો વ્યાપી ગયો હતો. કાયદાના રક્ષકો અને ભ્રષ્ટ રાજકારણીઓ સમજી ગયા હતા કે સુમિત શાસ્ત્રી અને સુલેમાન ખાનને જીવતેજીવ ઓગાળી નાખનારી આ સ્ત્રી કોઈ કાયદો કે અદાલત નથી માનતી. તેનો એક જ ન્યાય છે—સમૂળગો વિનાશ. વિદેહિતાએ અમદાવાદમાં આવીને ‘V-સિન્ડિકેટ’ના નવા હેડક્વાર્ટરની સ્થાપના કરી. આ એ જ શહેર હતું જ્યાં તેના અર્ણવનું લોહી રેડાયું હતું, અને આ જ શહેરથી હવે આખા દેશની સત્તાના દોરડા હલવાના હતા.
અર્ધરાત્રિનો સમય હતો, બરાબર બે વાગ્યા હતા. આકાશમાં કાળા ડિબાંગ વાદળો ઘેરાયેલા હતા અને ધોધમાર વરસાદ વરસી રહ્યો હતો. અમદાવાદના સાબરમતી રિવરફ્રન્ટના એક અવાવરુ અને સિક્રેટ અંડરગ્રાઉન્ડ બંકરમાં દેશના સૌથી પાવરફુલ પાંચ લોકો ભેગા થયા હતા. જેમાં દેશના ટોચના ગૃહમંત્રીના ખાસ સલાહકાર, બે મિલિટરી ગ્રેડના હથિયાર સપ્લાયર્સ અને અર્ણવની હત્યાનો ઓર્ડર પાસ કરનારા ભ્રષ્ટ જજ સામેલ હતા.
"સુલેમાન મરી ગયો એનો મતલબ એ નથી કે એ છોકરી આપણને પણ આંગળી અડાડી શકે! આપણી પાસે આખી સ્ટેટ સિક્રેટ ફોર્સ છે," જજે ધ્રૂજતા અવાજે પોતાની જાતને દિલાસો આપવાનો પ્રયત્ન કર્યો.
ખટાક...
અચાનક બંકરના હેવી લોખંડી દરવાજાના ડિજિટલ લોક આપોઆપ ખુલી ગયા. અંદરની બધી જ લાઈટો લાલ કલરના ઈમરજન્સી મોડમાં આવી ગઈ. સ્પીકર્સમાંથી એક ભારે બૂટનો અવાજ ગુંજવા લાગ્યો—ઠક... ઠક... ઠક...
બંકરના પ્રવેશદ્વાર પર વિદેહિતા ઉભી હતી. આ વખતે તેણે સાડી નહીં, પણ બ્લેક લેધરનો કમાન્ડો સૂટ પહેર્યો હતો. તેના બંને હાથમાં બે અત્યાધુનિક યુઝી (Uzi) સબ-મશીનગન હતી. તેના ચહેરા પર કોઈ જ હાવભાવ નહોતા, આંખો સાવ શૂન્ય અને કાળી હતી—જાણે સાક્ષાત યમરાજ કોઈ સ્ત્રીનું રૂપ લઈને ઉભા હોય. તેની પાછળ ‘બ્લેક સ્ક્વોડ’ના કમાન્ડોઝે આખા રૂમને ચારેય તરફથી ઘેરી લીધો.
"વિદેહિતા! તું કાયદાના માણસો પર હાથ ના ઉઠાવી શકે! હું આ દેશની સર્વોચ્ચ અદાલતનો..." જજની ચીસ હવામાં જ રહી ગઈ.
ધડ-ધડ-ધડ-ધડ-ધડ-ધડ!!!
વિદેહિતાએ એક પણ સેકન્ડ વેડફ્યા વગર બંને મશીનગનનું ટ્રિગર દબાવી દીધું. સેકન્ડના સોમા ભાગમાં બંકરની દિવાલો પર ખોપડીઓના ચિથરા અને લોહીના ફુવારા ઉડ્યા. એ બંને હથિયાર સપ્લાયર્સના છાતીના ભાગે એટલી ગોળીઓ વાગી કે તેમના ફેફસાં અને હૃદય બહાર નીકળીને જમીન પર પટકાયા. આખો રૂમ લોહીની ગંધ અને માસના ટુકડાઓથી ભરાઈ ગયો.
હવે માત્ર એ ભ્રષ્ટ જજ અને ગૃહમંત્રીનો સલાહકાર જીવતા બચ્યા હતા, જેઓ પોતાની જ લાશોના ઢગલા પર ઘૂંટણિયે પડીને ધ્રૂજી રહ્યા હતા.
"પ્લીઝ... વિદેહિતા... અર્ણવને મારવાનો આદેશ અમારો નહોતો... એ તો ઉપરથી પ્રેશર હતું..." સલાહકાર લોહી ઉલટી કરતા બોલ્યો.
વિદેહિતા ધીમેથી તેની નજીક આવી. તેણે પોતાની કમર પરથી એક નાની લોખંડની બોટલ કાઢી. આ એ જ તેજાબ (Chemical Acid) હતો જે શિપિંગ યાર્ડમાં લોખંડ ઓગળવા માટે વપરાતો હતો. તેણે સલાહકારના વાળ પકડીને તેનું મોઢું ઉપર કર્યું અને એ તેજાબ સીધો તેના ગળાની અંદર રેડી દીધો.
"આાાાાાાાાહ... ગગગ..."
સલાહકારના ગળાની અંદરથી ધુમાડા નીકળવા લાગ્યા. તેનો અવાજ કાયમ માટે રૂંધાઈ ગયો અને તેનું આખું મોઢું અને અન્નનળી જીવતેજીવ ઓગળીને કાળી પડી ગઈ. તે તરફડીને જમીન પર ઢળી પડ્યો.
હવે વિદેહિતા જજની સામે ઉભી હતી. જે જજે અર્ણવના હત્યારાઓને જામીન આપ્યા હતા. વિદેહિતાએ અર્ણવની એ લોહીયાળ 9mm પિસ્તોલ કાઢી, જેની નળી હજુ પણ ગરમ હતી.
"જે કલમથી તેં મારા અર્ણવના મોતના પરવાના પર સહી કરી હતી ને... એ જ હાથ આજે તારી ચિતા સળગાવશે," વિદેહિતાએ જજના જમણા હાથની આંગળીઓ પર પિસ્તોલ મૂકીને ટ્રિગર દબાવ્યું. ધાવ! આખો હાથ કાંડામાંથી ઉડી ગયો. જજ ભયાનક ચીસ પાડી ઉઠ્યો. વિદેહિતાએ બીજી ગોળી સીધી તેના કપાળની આરપાર મારી દીધી. ન્યાયની દેવીએ આજે પોતે કાયદો હાથમાં લઈને આખરી ફેંસલો સંભળાવી દીધો હતો.
બીજા દિવસે સવારે.
આખા દેશના ન્યૂઝ ચેનલો અને આંતરરાષ્ટ્રીય મીડિયામાં ભૂકંપ આવી ગયો હતો. દિલ્હીથી લઈને ગુજરાત સુધીના સૌથી શક્તિશાળી લોકોની નગ્ન લાશો હાઈવેની વચ્ચે લટકતી મળી હતી, અને દરેક લાશની છાતી પર લોહીથી એક જ અક્ષર લખેલો હતો—‘V’.
સાંજના સાડા પાંચ વાગ્યે, અમદાવાદના સાબરમતી રિવરફ્રન્ટ પર હજારોની મેદની એકઠી થઈ હતી. ‘V-સિન્ડિકેટ’નું ઓફિશિયલ લોન્ચિંગ હતું. સ્ટેજ પર આખા દેશના મીડિયાના કેમેરા ગોઠવાયેલા હતા. જ્યારે બ્લેક કમાન્ડોઝની સુરક્ષા વચ્ચે વિદેહિતા સ્ટેજ પર આવી, ત્યારે આખો દેશ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેના ચહેરા પર કોઈ અહંકાર નહોતો, માત્ર એક અજેય શાંતિ હતી.
તેણે માઈક હાથમાં લીધું. તેનો અવાજ આખા દેશના કરોડો લોકોના ઘરોમાં ગુંજ્યો:
"આ દેશના ગુનેગારો, રાજકારણીઓ અને અંડરવર્લ્ડના આકાઓ સાંભળી લે... કાયદો તમારા માટે અંધ હોઈ શકે છે, પણ ‘V-સિન્ડિકેટ’ની આંખો હંમેશા ખુલ્લી છે. જે દિવસથી તમે કોઈ નિર્દોષનું લોહી વહાવશો, એ જ દિવસથી તમારું કફન તૈયાર થઈ જશે. આજથી આ દેશમાં કોઈ ડૉન નથી, કોઈ સિન્ડિકેટ નથી. આજથી આ સત્તાની એકમાત્ર સમ્રાજ્ઞી વિદેહિતા છે."
આખું મેદાન તાળીઓ અને ચિચિયારીઓથી ગુંજી ઉઠ્યું. લોકો માટે તે કાયદાની રક્ષક હતી અને ગુનેગારો માટે સાક્ષાત મહાકાળી.
રાતના બાર વાગ્યા હતા.
વિદેહિતા અમદાવાદની એક ગુપ્ત શિશુગૃહની અગાશી પર એકલી ઊભી હતી. આકાશમાં વાવાઝોડું શાંત થઈ ગયું હતું અને તારાઓ ચમકી રહ્યા હતા. તેના હાથમાં અર્ણવની એ જૂની ડાયરી અને લોહીયાળ પિસ્તોલ હતી. તેણે પિસ્તોલને રિવરફ્રન્ટના ઊંડા પાણીમાં વિસર્જિત કરી દીધી.
તેણે પોતાની આંખો બંધ કરી. પવનની લહેરોમાં તેને ફરીથી અર્ણવનો અવાજ સંભળાયો—‘મેં તને જીતાડી દીધી, વિદેહિતા...’
વિદેહિતાના હોઠ પર એક હળવું સ્મિત આવ્યું. વેરની વાર્તા પૂરી થઈ ચૂકી હતી, પણ સામ્રાજ્યનો ઉદય હવે શરૂ થયો હતો. તે હવે કોઈ સામાન્ય સ્ત્રી નહોતી, તે આખા એશિયાની સૌથી ઘાતકી, ડેન્જર અને અજેય ‘ક્રાઈમ ક્વીન’ બની ચૂકી હતી, જેની સામે આખી દુનિયા ઝૂકવાની હતી.
(સંપૂર્ણ સમાપ્ત)
- માનસી દેસાઈ શાસ્ત્રી
