ભાગ - ૧૯: બુર્જ અલ-શેડો, રક્તરંજિત પિશાચ અને સામ્રાજ્યનું સ્મશાન
મુંદ્રા પોર્ટ પરથી નીકળેલું એ વિશાળ કાળું શિપ જ્યારે અરબી સમુદ્રના મોજાં ચીરીને દુબઈના પ્રાઈવેટ પોર્ટ આઈલેન્ડ પર લંગારાયું, ત્યારે સમુદ્રની હવા પણ જાણે ગરમ તેજાબ જેવી ભાસતી હતી. વિદેહિતા શિપની ડેક પરથી નીચે ઉતરી. તેની કાળી સિલ્ક સાડીના છેડા પવનમાં લહેરાતા હતા, અને તેની કમર પર બે પાવરફુલ સબ-મશીનગન (Submachine guns) અને અર્ણવની એ લોહીયાળ 9mm પિસ્તોલ સજ્જડ ગોઠવાયેલી હતી. તેની આંખોની અંદર હવે વેરની એવી તરસ હતી, જે માત્ર સુલેમાન ખાનના લોહીથી જ છીપાઈ શકે તેમ હતી.
‘V-સિન્ડિકેટ’ની બ્લેક સ્ક્વોડના બાર અત્યાધુનિક હથિયારધારી કમાન્ડોઝ તેની પાછળ મૂકબધિર થઈને ચાલતા હતા. આ કોઈ સામાન્ય ગેંગસ્ટરની લડાઈ નહોતી, આ એક એવી સ્ત્રીની ચડાઈ હતી જેણે આખા આંતરરાષ્ટ્રીય અંડરવર્લ્ડના રાજાને એના જ ઘરમાં ઘૂસીને દફનાવવાનું નક્કી કર્યું હતું.
રાતના બરાબર બે વાગ્યા હતા. દુબઈના સૌથી પોશ અને સિક્રેટ લોકેશન પર આવેલો સુલેમાન ખાનનો સાત માળનો આલીશાન કિલ્લો—‘બુર્જ અલ-શેડો’ લાઈટોથી ઝળહળી રહ્યો હતો. બિલ્ડિંગની ચારેય તરફ સુલેમાનના પચાસથી વધુ આફ્રિકન અને રશિયન મો mercenaries (ભાડૂતી સૈનિકો) હથિયારો સાથે સજ્જ હતા. સુલેમાનને ખબર હતી કે વિદેહિતા શિપ લઈને આવી રહી છે, એટલે એણે આખી બિલ્ડિંગને એક લોખંડી છાવણીમાં ફેરવી નાખી હતી.
બિલ્ડિંગના ટોપ ફ્લોર પર, સુલેમાન ખાન તેના બુલેટપ્રૂફ કાચના હોલમાં બેઠો હતો. તેના હાથ ધ્રૂજી રહ્યા હતા, સ્કોચનો ગ્લાસ ટેબલ પર પછાડતા એણે એના કમાન્ડરને ચીસ પાડીને કહ્યું, "એ છોકરી કન્ટેનર યાર્ડથી સીધી અહીં આવી રહી છે. એ જીવતી ના બચવી જોઈએ! એનું માથું કાપીને મારી સામે લાવો!"
બૂૂૂૂમ!!!!
સુલેમાનના વાક્ય પૂરા થતાં જ બિલ્ડિંગના મેઈન લોખંડી ગેટ પર એક ભયાનક આરપીજી (RPG - Rocket Propelled Grenade) નો વિસ્ફોટ થયો. આખો ગેટ કાગળની જેમ હવામાં ઊડી ગયો. વિદેહિતાની બ્લેક સ્ક્વોડે એકસાથે ચાર ગ્રેનેડ લોન્ચરથી અટેક કર્યો હતો. બિલ્ડિંગની બહાર ઉભેલા દસ કમાન્ડોઝના શરીરના ચિથરેચીથરા હવામાં ઉડી ગયા અને લોહીનો વરસાદ કિલ્લાની સફેદ દીવાલો પર થવા લાગ્યો.
અંધાધૂંધી મચી ગઈ. વિદેહિતા બંને હાથમાં સબ-મશીનગન લઈને અંદર પ્રવેશી. તેની આંગળીઓએ ટ્રિગર દબાવી રાખ્યું હતું.
ધડ-ધડ-ધડ-ધડ-ધડ-ધડ-ધડ-ધડ!!!
જે પણ ગુંડો સામે આવતો, તેનું શરીર સેકન્ડના સોમા ભાગમાં લોહીના ફુવારા સાથે છિન્નભિન્ન થઈ જતું. વિદેહિતા સીડીઓ ચડતી ગઈ, તેનો એક જ નિયમ હતો—કોઈને જીવતો ના છોડવો. પહેલા માળેથી લઈને પાંચમા માળ સુધી માત્ર લોહીની નદીઓ વહી રહી હતી. સુલેમાનના રશિયન શાર્પશૂટરોએ ઉપરથી સ્નાઈપર રાઈફલથી ગોળીઓ ચલાવી, જે વિદેહિતાના ખભાની ચામડીને છોલીને નીકળી ગઈ, પણ વિદેહિતાને હવે પીડાનો અહેસાસ જ નહોતો થતો. એણે એક આખા કેમિકલ બોમ્બનો ગ્રેનેડ ઉપર ફેંક્યો.
ધૂમ!
ભયાનક તેજાબી ધુમાડો હવામાં ફેલાયો અને સ્નાઈપર્સ જીવતેજીવ ઓગળતા ઓગળતા બિલ્ડિંગની ગેલેરીમાંથી નીચે પટકાયા. આ આખા અંડરવર્લ્ડના ઈતિહાસનો સૌથી ડેન્જર અને ઘાતકી નરસંહાર હતો.
છેવટે, વિદેહિતા સાતમા માળના એ બુલેટપ્રૂફ કાચના હોલનો દરવાજો લાત મારીને અંદર પ્રવેશી.
હોલની અંદર સાવ શાંતિ હતી. સુલેમાન ખાન એકલો ઉભો હતો, તેના હાથમાં એક અત્યાધુનિક સોનાની પ્લેટેડ પિસ્તોલ હતી. તેની આસપાસ તેના છેલ્લા ત્રણ કમાન્ડોઝ લોહીથી લથપથ હાલતમાં વિદેહિતા પર બંદૂક તાકીને ઉભા હતા. વિદેહિતાની બ્લેક સ્ક્વોડ બહાર જ લોકઆઉટ થઈ ગઈ હતી, એટલે આ રૂમની અંદર હવે માત્ર વિદેહિતા એકલી હતી.
"વિદેહિતા..." સુલેમાન ખાનનો અવાજ ડર અને નફરતના મિશ્રણથી ફાટી રહ્યો હતો. "તેં મારા આખા સામ્રાજ્યનો નાશ કરી નાખ્યો. મુંબઈ, દુબઈ, અમદાવાદ... બધું તેં એક જ ઝાટકે સ્મશાન બનાવી દીધું. પણ તું અહીંથી જીવતી નહીં જઈ શકે."
વિદેહિતા ધીમેથી હસી. એ હાસ્ય કોઈ પિશાચ જેવું ભયાનક હતું. તેણે પોતાની બંને ખાલી થયેલી મશીનગન નીચે ફેંકી દીધી. તેણે કમર પરથી અર્ણવની એ 9mm પિસ્તોલ કાઢી.
"સુલેમાન... તારા આ ત્રણ કૂતરાઓ મને મારે એ પહેલાં, તારી આ આલીશાન ખોપડી મારી આ બંદૂકની ગોળીનો સ્વાદ ચાખી ચૂકી હશે," વિદેહિતાએ પલકારાની સ્પીડમાં નિશાન લીધું.
સુલેમાનના ગુંડાઓએ ગોળી ચલાવી—એક ગોળી વિદેહિતાના ડાબા પગની જાંઘમાં વાગી અને બીજી તેના પેટની સાઇડમાંથી આરપાર નીકળી ગઈ. વિદેહિતા જમીન પર ઘૂંટણિયે પડી, તેના મોઢામાંથી લોહીનો કોગળો નીકળ્યો.
"હાહાહા! ખતમ થઈ ગઈ તારી મર્દનગી!" સુલેમાન હસ્યો.
પણ એ જ ઘૂંટણિયે પડેલી હાલતમાં વિદેહિતાની આંખો જે કાળી હતી, તે સાવ લાલચોળ થઈ ગઈ. તેણે અર્ણવના છેલ્લા શબ્દો યાદ કર્યા—‘ભાગ વિદેહિતા, ડેટા સેફ છે...’ એણે પોતાની છેલ્લી તાકાત ભેગી કરી. તે જમીન પરથી કોઈ સ્પ્રિંગની જેમ હવામાં ઉછળી. તેના હાથમાં રહેલી પિસ્તોલમાંથી એકસાથે ત્રણ ગોળીઓ છૂટી.
ધાવ! ધાવ! ધાવ!
સુલેમાનના ત્રણેય કમાન્ડોઝની આંખોની વચ્ચે કાણું પડી ગયું અને તેઓ જમીન પર પટકાયા. હવે હોલની વચ્ચે માત્ર વિદેહિતા અને સુલેમાન ખાન સામસામે હતા. વિદેહિતાના પેટ અને પગમાંથી લોહીના ફુવારા વહી રહ્યા હતા, પણ તે દીવાલનો ટેકો લઈને ઊભી થઈ.
સુલેમાને ધ્રૂજતા હાથે ગોળી ચલાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ વિદેહિતાએ દોડીને સુલેમાનનો એ સોનાની પિસ્તોલવાળો હાથ પકડ્યો અને પૂરી તાકાતથી તેનો હાથ ઊંધો વાળી દીધો. કાંડું તૂટવાનો ભયાનક અવાજ આવ્યો—કડક!
"આાાાાહ!" સુલેમાન ચીસ પાડી ઉઠ્યો. પિસ્તોલ હાથમાંથી છૂટી ગઈ.
વિદેહિતાએ તેને નીચે પછાડ્યો. તેણે હોલના ટેબલ પર પડેલી સ્કોચની આખી કાચની બોટલ સુલેમાનના માથા પર ફોડી નાખી. કાચના ટુકડા સુલેમાનના ચહેરાની અંદર ઘુસી ગયા. વિદેહિતા તેના ઉપર બેસી ગઈ. તેણે અર્ણવની બંદૂકની ગરમ નળી સીધી સુલેમાન ખાનની ડાબી આંખની કીકી પર દબાવી દીધી.
"સુલેમાન ખાન... તેં વિચાર્યું હતું ને કે દુબઈમાં બેસીને તું ભગવાન છે?" વિદેહિતાનો અવાજ સુલેમાનના કાનના પડદા ફાડી રહ્યો હતો. "આજે તારો આ અહંકાર, તારું આ અબજોનું સામ્રાજ્ય આ જ દુબઈના સમુદ્રમાં ડૂબી જશે. તારા આ ‘બુર્જ અલ-શેડો’ની નીચે મેં અને મારી સ્ક્વોડે આખા યાર્ડના લિક્વિડ બોમ્બ ગોઠવી દીધા છે. આગામી બે મિનિટમાં આ આખી બિલ્ડિંગ રાખનો ઢગલો થઈ જશે."
"વિદેહિતા... પ્લીઝ... તું પણ મરી જઈશ... તારા ઘામાંથી લોહી વહી રહ્યું છે, તું નહીં બચે... મને છોડી દે..." સુલેમાન મોતની ભીખ માંગી રહ્યો હતો.
"હું તો એ જ દિવસે મરી ગઈ હતી સુલેમાન, જે દિવસે મારા અર્ણવની છાતીમાં ગોળી વાગી હતી," વિદેહિતાના ચહેરા પર એક અજીબ, શાંત સ્મિત આવ્યું. "આજે તો હું માત્ર તને નરક સુધી મૂકવા આવી છું."
થપ... ધૂમ!
વિદેહિતાએ ટ્રિગર દબાવી દીધું. સુલેમાન ખાનના મોઢા અને ખોપડીના ચિથરા ઉડીને આખા હોલના બુલેટપ્રૂફ કાચ પર ચોંટી ગયા. આંતરરાષ્ટ્રીય અંડરવર્લ્ડનો સૌથી મોટો ડૉન આજે પોતાના જ લોહીના ખાબોચિયામાં એક પશુની જેમ મરી પડ્યો.
બરાબર બે મિનિટ પછી.
આખા દુબઈના આકાશમાં એક એવો ભયાનક વિસ્ફોટ થયો જેણે ધરતી ધ્રુજાવી દીધી. ‘બુર્જ અલ-શેડો’ સાત માળની એ આલીશાન બિલ્ડિંગ એક જ સેકન્ડમાં પત્તાના મહેલની જેમ તૂટી પડી. આગની જ્વાળાઓ આકાશને આંબી રહી હતી. સુલેમાન ખાનનું આખું સામ્રાજ્ય, તેનો ડેટા, અને તેની સલ્તનત હંમેશ માટે રાખ બની ગઈ.
સવારના પાંચ વાગ્યા.
દુબઈના સમુદ્ર કિનારે, લાલચોળ સૂર્ય ઉગી રહ્યો હતો. એ જ વિસ્ફોટની રાખ અને ધુમાડામાંથી લોહીથી લથપથ, ઘાયલ હાલતમાં વિદેહિતા ધીમે ધીમે ચાલતી બહાર આવી. તેના શરીરમાંથી લોહી વહી રહ્યું હતું, પણ તેની આંખોમાં એક પરમ શાંતિ હતી. ન્યાય પૂરો થઈ ચૂક્યો હતો, વેરનો અંત આવી ગયો હતો.
તે સમુદ્રના કિનારે રેતી પર બેસી પડી. તેણે આકાશ તરફ જોયું. વિજળી અને આગના એ પ્રકાશની વચ્ચે તેને અર્ણવનો હસતો ચહેરો દેખાયો. વિદેહિતાએ અર્ણવની એ પિસ્તોલ સમુદ્રના ઊંડા પાણીમાં ફેંકી દીધી.
તેના ખિસ્સામાં રહેલો સેટેલાઈટ ફોન વાગ્યો. ઇન્ડિયાથી પીએમ ઓફિસ અને મીડિયાના હજારો કોલ્સ આવી રહ્યા હતા. ‘V-સિન્ડિકેટ’ હવે ઓફિશિયલી આખા એશિયાના અંડરવર્લ્ડ અને કોર્પોરેટ જગતની એકમાત્ર સત્તા બની ચૂકી હતી. વિદેહિતા ભલે ઘાયલ હતી, પણ તે હવે એક એવી ‘અજેય સમ્રાજ્ઞી’ હતી જેને હરાવવાની તાકાત આખી દુનિયામાં કોઈની પાસે નહોતી.
- માનસી દેસાઈ શાસ્ત્રી
