ભાગ - ૪: પતનની પૂર્વભૂમિકા અને ત્રીજો મોહરો
ઓફિસની બહાર નીકળતી વખતે વિદેહિતાના ચહેરા પર એક અજીબ, બરફીલી શાંતિ હતી. એસ.જી. હાઈવે પર બપોરનો તડકો હવે આકરો થઈ રહ્યો હતો, પણ તેની કારની અંદર એસીનું તાપમાન સાવ નીચું હતું. તેણે સ્ટીયરિંગ વ્હીલ પર પોતાની આંગળીઓ ટપકાવી. ખેલની પહેલી ચાલ બરાબર પડી હતી. વિક્રમ જેવો અહંકારી પુરુષ, જે કાલ રાત સુધી પોતાને સર્વોપરી સમજતો હતો, તે અત્યારે પોતાની જ કેબિનમાં પરસેવે રેબઝેબ થઈને પોતાના વકીલોના નંબર શોધી રહ્યો હશે. પણ વિદેહિતા એટલી કાચી નહોતી કે તેને સંભાળવાનો મોકો આપે.
તેણે કાર બાજુ પર રોકી અને પર્સમાંથી એક બીજો, તદ્દન નવો સ્માર્ટફોન કાઢ્યો. આ ફોન તેના સત્તાવાર નંબરો કે સુમિત સાથે જોડાયેલો નહોતો. આ નંબર તેણે માત્ર એક જ વ્યક્તિ માટે રાખ્યો હતો—અર્ણવ.
અર્ણવ અમદાવાદનો એક એવો ફ્રીલાન્સ ઇન્વેસ્ટિગેટિવ જર્નાલિસ્ટ હતો જે લો-પ્રોફાઇલ રહીને માત્ર કોર્પોરેટ જગતના મોટા કૌભાંડોના મૂળ સુધી પહોંચવા માટે જાણીતો હતો. વિદેહિતાએ છેલ્લા છ મહિનામાં કંપનીની વાઇસ પ્રેસિડેન્ટની સીટ તરફ વધતી વખતે જે અંધારા રસ્તાઓ જોયા હતા, તેમાં અર્ણવ તેનો અદ્રશ્ય સાથી હતો.
તેણે નંબર ડાયલ કર્યો. સામે છેડેથી બીજી જ રિંગે ફોન ઉપાડવામાં આવ્યો. કોઈ ઔપચારિકતા નહીં, કોઈ 'હેલો' નહીં.
"કામ થઈ ગયું છે, અર્ણવ. પેનડ્રાઈવ વિક્રમના ટેબલ પર મુકાઈ ગઈ છે. એના ચહેરા પરનો જે ડર હતો, એ જોવા જેવો હતો," વિદેહિતાએ બારીની બહાર જોતાં કહ્યું.
સામે છેડેથી એક ભારે અને શાંત અવાજ આવ્યો, "સરસ. પણ યાદ રાખજે વિદેહિતા, વિક્રમ ઘાયલ સિંહ જેવો છે. એ પલટવાર કરવા માટે તારાથી વધુ તારા પતિ સુમિતનો ઉપયોગ કરશે. સુમિતનું જે પચાસ કરોડનું પર્સનલ ઇન્વેસ્ટમેન્ટ વિક્રમની શેલ કંપનીઓમાં છે, એને એ હોડમાં મૂકશે. શું તું એ નુકસાન વેઠવાની તાકાત રાખે છે?"
વિદેહિતાના હોઠ પર એક ક્રૂર હાસ્ય રેલાઈ ગયું. "નુકસાન? સુમિતે કાલ રાત્રે જે મારા સન્માનનો સોદો કર્યો છે ને, એની સામે પચાસ કરોડ તો શું, આખું અમદાવાદ વેચાઈ જાય તોય ઓછું છે. મારે સુમિતને એ જ રસ્તા પર લાવીને ઊભો રાખવો છે જ્યાંથી હું ક્યારેક પસાર થઈ હતી. જ્યારે એની પાસે એક રૂપિયો નહીં બચે, ત્યારે હું જોઈશ કે એની એ 'પ્રેક્ટિકલ' વાતો ક્યાં જાય છે. તું બસ મીડિયામાં એ ન્યૂઝ લીક કરવાની તૈયારી કર."
"ઠીક છે, સાંજે પાંચ વાગ્યે આખા કોર્પોરેટ સર્કલમાં વિક્રમની કંપનીના કૌભાંડના સમાચાર બ્રેકિંગ ન્યૂઝ બનશે. પણ સાવચેત રહેજે," આટલું કહી અર્ણવે ફોન કાપી નાખ્યો.
વિદેહિતાએ ફોન પાછો પર્સમાં મૂક્યો અને કાર ઘર તરફ દોડાવી. તેને ખબર હતી કે સાંજ પડતાં જ આ ઘરમાં એક એવું તોફાન આવવાનું છે જે આ ભવ્ય ફ્લેટની સજાવટને 'ચીથરેહાલ' કરી નાખશે.
બપોરના ત્રણ વાગ્યા હતા. વિદેહિતા સોફા પર બેસીને લેપટોપમાં કશુંક જોઈ રહી હતી ત્યારે જ અચાનક ડ્રોઈંગ રૂમનો મુખ્ય દરવાજો જોરથી ભટકાયો. સુમિત અંદર પ્રવેશે છે. તેનો ચહેરો લાલચોળ હતો, કપાળ પર પરસેવાના ટીપાં હતાં અને તેની મોંઘી બ્રાન્ડેડ ટાઈ ગળામાંથી અડધી છૂટેલી હતી. તે હાંફી રહ્યો હતો.
"વિદેહિતા! તેં આ શું કર્યું?" સુમિતે આવીને સીધું લેપટોપ બંધ કરી દીધું અને તેની સામે રાડ પાડી.
વિદેહિતાએ અત્યંત શાંતિથી પોતાની નજર ઊંચી કરી. "મેં શું કર્યું, સુમિત? હું તો ઘરે બેઠી છું."
"નાટક બંધ કર! વિક્રમનો ફોન આવ્યો હતો. એણે મને સાફ કહી દીધું છે કે જો મીડિયામાં કે બોર્ડ ઓફ ડિરેક્ટર્સ પાસે એ ફાઈલો પહોંચશે, તો એ સૌથી પહેલાં મારું ઇન્વેસ્ટમેન્ટ ફ્રીઝ કરી દેશે. તેં એને બ્લેકમેલ કર્યો છે? તારી હિંમત કેવી રીતે થઈ એક સીઈઓ સામે આ ગેમ રમવાની? તારા આ ઇગોના કારણે મારું આખું કરિયર, મારું નામ, મારું બધું જ બરબાદ થઈ જશે!" સુમિત ગુસ્સામાં ધ્રૂજી રહ્યો હતો. એ જ પુરુષ જે ગઈકાલે રાત્રે વિદેહિતાને શાંત રહેવાની સલાહ આપતો હતો, તે આજે પોતાના પૈસા ડૂબવાના ડરે પાગલ થઈ રહ્યો હતો.
વિદેહિતા સોફા પરથી ઊભી થઈ. તે સુમિતની એકદમ નજીક ગઈ, તેની આંખોમાં આંખ પરોવી. તેના અવાજમાં હવે એ શક્તિ હતી જે વાચકોને સ્તબ્ધ કરી દે.
"તારું કરિયર? તારું નામ? સુમિત, કાલ રાત્રે જ્યારે એણે બધાની વચ્ચે મારી સાડીનો છેડો ખેંચ્યો, ત્યારે તારું નામ ક્યાં ગયું હતું? જ્યારે મેં તને કહ્યું કે મારા સન્માનના લીરેલીરા ઉડ્યા છે, ત્યારે તેં મને 'પ્રેક્ટિકલ' થવાનું કહ્યું હતું ને? આજે તારા પૈસાના ચીથરા ઉડવાની નોબત આવી તો તું કેમ રડી રહ્યો છે?"
"એ બિઝનેસ હતો, વિદેહિતા! આ પર્સનલ લાઇફ છે!" સુમિતે ચીસ પાડી.
"ના, સુમિત. આ પણ હવે બિઝનેસ જ છે. તેં ગઈકાલે રાત્રે મને એક સોદાની વસ્તુ ગણીને મારો ભાવ નક્કી કર્યો હતો. આજે મેં તારી એ આખી દુકાનનો ભાવ નક્કી કરી નાખ્યો છે. બરાબર પાંચ વાગ્યે ટીવી ચાલુ કરજે. તને સમજાશે કે જ્યારે સ્ત્રી પોતાના નૈતિકતાના મહોરાં ઉતારીને રમત શરૂ કરે, ત્યારે સામે ગમે તેવો મોટો ફાઇનાન્સર હોય... એ પત્તાના મહેલની જેમ તૂટી પડે છે."
સુમિત સ્તબ્ધ થઈને તેને જોઈ રહ્યો. તેને પહેલીવાર અહેસાસ થયો કે તેની સામે ઊભેલી આ સ્ત્રી તેની એ જૂની, ડરપોક પત્ની નથી. આ તો કોઈ એવી જ્વાળા છે જે આખા ઘરને રાખ કરવા તૈયાર બેઠી છે.
ઘડિયાળમાં ટકોરો પડ્યો—રાતના પતનની શરૂઆત થઈ ચૂકી હતી.
