આર્યનના હાથમાં પેલું રહસ્યમય કાળું રજિસ્ટર હતું, પણ ગામમાં પરિસ્થિતિ પલટાઈ ચૂકી હતી. સોશિયલ મીડિયા પર તેના પિતા વિરુદ્ધ ફેલાયેલા જૂઠા સમાચારે આખા પથકમાં ખળભળાટ મચાવી દીધો હતો. સરપંચ મનજીભાઈએ હવે સીધી લાઠીને બદલે 'ડિજિટલ મોકિંગ'નો સહારો લીધો હતો. ગામના વોટ્સએપ ગ્રુપમાં એવા એડિટ કરેલા ફોટા અને વીડિયો વાયરલ કરવામાં આવ્યા હતા, જેમાં આર્યનના પિતા પંચાયતના જૂના ભંડોળના કાગળો સળગાવતા કે છુપાવતા દેખાતા હતા. આ ફેક ન્યૂઝની ચોકસાઈ એટલી ભયાનક હતી કે ભલભલા છેતરાઈ જાય.
આર્યન સમજી ગયો કે આ લડાઈ હવે માત્ર રસ્તા કે ગટરના ભ્રષ્ટાચારની નથી, પણ તેના પરિવારના અસ્તિત્વ અને સન્માનની છે. તેણે જોયું કે ગામમાં ડિજિટલ ઇન્ડિયાના નામે 'સ્માર્ટ વિલેજ'ની મોટી ગ્રાન્ટ આવી હતી. દસ્તાવેજો મુજબ તલાટી હસમુખલાલે કાગળ પર આખા ગામને વાઈફાઈ ઝોન બનાવી દીધું હતું અને દરેક ગલીમાં સીસીટીવી કેમેરા લગાવી દીધા હતા. પણ જ્યારે આર્યને બારીકાઈથી તપાસ કરી, ત્યારે વાસ્તવિકતા હૃદયદ્રાવક હતી. થાંભલા પર લટકતા કેમેરા માત્ર પ્લાસ્ટિકના ખાલી ખોખા હતા, જેની પાછળ ન તો કોઈ વાયર હતો કે ન કોઈ રેકોર્ડિંગ સિસ્ટમ.
આર્યને જ્યારે સરકારી ઓનલાઇન પોર્ટલની અંદર ઊંડા ઉતરીને ડેટા ચેક કર્યો, ત્યારે તેને 'ડિજિટલ ડાકુઓ'નું સૌથી મોટું કોભાંડ સમજાયું:
૧. સોફ્ટવેર મેનીપ્યુલેશન: પંચાયતના ટેક્સ કલેક્શનના સોફ્ટવેરમાં તલાટીએ ટેકનિકલ છેડછાડ કરી હતી. ગ્રામજનો જે ટેક્સ રોકડમાં ભરતા, તે રકમ સોફ્ટવેરમાં 'બાકી' બોલતી અને વાસ્તવિક પૈસા સરપંચના મળતિયાઓના ખાનગી ખાતામાં ડાયવર્ટ થઈ જતા હતા.
૨. ડમી બેનિફિસરી: આ સૌથી ગંભીર ગુનો હતો. સરકાર તરફથી મળતી શિષ્યવૃત્તિ, વિધવા સહાય અને ખેતી સબસિડીના પૈસા એવા લોકોના ખાતામાં જમા થતા હતા જેઓ કાં તો વર્ષો પહેલા ગામ છોડી ગયા હતા અથવા તો મૃત્યુ પામ્યા હતા. આ 'મૃત આત્માઓ'ના બેંક ખાતાઓ અને એટીએમ કાર્ડ્સનો સંપૂર્ણ કંટ્રોલ તલાટી હસમુખલાલ પોતે રાખતો હતો.
૩. ફોટોશોપનો ખેલ: વિકાસના કામોના પુરાવા આપવા માટે જે ફોટા પોર્ટલ પર અપલોડ થયા હતા, તે ખરેખર પડોશના જિલ્લાના જૂના શૌચાલયો અને રસ્તાઓના હતા. એડિટિંગ કરીને તેના પર આ ગામના લોકેશન ટેગ લગાવી દેવામાં આવ્યા હતા.
આર્યને હિંમત હાર્યા વગર આ બધું જ ડિજિટલ રેકોર્ડ કરવાનું શરૂ કર્યું. તેણે પોતાના મોબાઈલથી પેલા નકલી કેમેરાના ખોખા અને તલાટીની ઓફિસમાં મોડી રાતે ચાલતા ડમી વ્યવહારોના ગુપ્ત વીડિયો બનાવ્યા. તે જાણતો હતો કે ગામના લોકો હવે સરપંચના પ્રભાવમાં છે, એટલે જો તે આ પુરાવા સીધા ઓનલાઇન ક્લાઉડ પર મૂકશે અને ઉચ્ચ અધિકારીઓને ટેગ કરશે, તો જ તે જીવતો બચી શકશે.
એક સાંજે, જ્યારે સૂરજ આથમી રહ્યો હતો, આર્યન પંચાયતની હદ પાસે આવેલા એક જૂના અને અવાવરુ કુવા પાસે બેસીને આ ભારેભરખમ વીડિયો ફાઇલ્સ અપલોડ કરવાનો નિષ્ફળ પ્રયત્ન કરતો હતો. ગામમાં નેટવર્ક જામ કરી દેવામાં આવ્યું હતું. અચાનક તેને અહેસાસ થયો કે કોઈ તેનો પીછો કરી રહ્યું છે. પાછળ ફરીને જોયું તો ગામના બે ખૂંખાર સભ્યો ત્યાં આવી ચઢ્યા હતા. તેમના હાથમાં આજે લેપટોપ કે પેન નહીં, પણ લોખંડના તીક્ષ્ણ સળિયા હતા.
"કેમ આર્યનભાઈ, બહુ ડિજિટલ ડિજિટલ રમો છોને? હવે નેટવર્ક નહીં, જીવ જશે," એક સભ્યએ અટ્ટહાસ્ય કરતા કહ્યું અને તેની તરફ ડગલું ભર્યું. આર્યન ફસાઈ ગયો હતો, પાછળ કુવો હતો અને આગળ મોત.
બરાબર એ જ ક્ષણે આર્યનના ફોનની સ્ક્રીન ઝબકી. એક અજાણ્યા નંબરથી મેસેજ આવ્યો—"કુવામાં કૂદી જા, નીચે ભોંયરું છે. ઉતાવળ કર!"
આર્યન મૂંઝવણમાં મુકાયો. શું આ કોઈ કુદરતી મદદ હતી કે સરપંચની કોઈ નવી ચાલ? કુવામાં કૂદવું એટલે મોતને સામેથી ભેટી શકાય, પણ જો મેસેજ સાચો હોય તો? આ અજાણ્યો શખ્સ કોણ હશે જે પંચાયતના કાળા રહસ્યો અને કુવાની આ ગુપ્ત જગ્યા વિશે જાણતો હતો? શું દુશ્મનના ગઢમાં જ આર્યનનો કોઈ છૂપો સાથી છુપાયેલો હતો? સમય ઓછો હતો અને નિર્ણય આર્યનનો હતો.
મળીએ મિત્રો ટૂંક સમય માં ભાગ-૩ સાથે...
