હોસ્પિટલના પાંચમા માળે અત્યારે સ્મશાન જેવી શાંતિ હોવી જોઈતી હતી, પણ ત્યાં મોતનું નગ્ન નૃત્ય ખેલાઈ રહ્યું હતું. અભિમન્યુના ડાબા હાથમાંથી વહેતું ગરમ લોહી તેના સફેદ શર્ટને લાલ રંગથી રંગી રહ્યું હતું. પીડા અસહ્ય હતી, જાણે કોઈએ ધગધગતો સળિયો તેના માંસમાં ભોંકી દીધો હોય. પણ અભિમન્યુ માટે આ નવું નહોતું. એ પીડા જ અત્યારે તેની જીવવાની અને લડવાની જિદ્દ બની ગઈ હતી.
"માયા, નીચે નમી જા!" અભિમન્યુની ગર્જના હોસ્પિટલના સાંકડા કોરિડોરમાં ગુંજી ઉઠી.
માયા, જે અત્યાર સુધી માત્ર કીબોર્ડ પર આંગળીઓ ચલાવવામાં માહિર હતી, તેણે ક્ષણભરનો પણ વિલંબ કર્યા વગર દેવદત્ત કાકાના સ્ટ્રેચર સાથે ફ્લોર પર ડાઈવ લગાવી. બરાબર એ જ સેકન્ડે હિટમેનની એક ગોળી તેની ઉપરથી પસાર થઈ અને પાછળ રહેલા કાચના દરવાજાના ફુરચેફુરચા ઉડાવી દીધા. કાચના ટુકડા માયાના વાળમાં અને કપડાં પર પડ્યા, પણ તે અત્યારે એ બધું ભૂલીને માત્ર દેવદત્ત કાકાને બચાવવા માંગતી હતી.
સીડીઓ પર ઉભેલો પડછાયો હવે સ્પષ્ટ થઈ રહ્યો હતો. તે બલરાજ ચૌહાણના ગુંડાઓ હતા. તેમના ચહેરા પર એક ક્રૂર સ્મિત હતું. તેણે જોયું કે અભિમન્યુ ઘાયલ છે, અને આ તેના માટે શિકાર કરવાની સુવર્ણ તક હતી.
અભિમન્યુએ જોયું કે તેની પાસે હવે માત્ર ત્રણ ગોળીઓ વધી હતી. સામે ત્રણ હિટમેન લિફ્ટ પાસે હતા અને એક ખતરનાક શિકારી સીડીઓ પર. તેણે પોતાની જમણી આંખ ઝીણી કરી અને લક્ષ્ય સાધ્યું.
"તમે લોકોએ ખોટા માણસ સાથે પંગો લીધો છે," અભિમન્યુ બબડ્યો.
તેણે સર્વિસ ટ્રોલીનો સહારો લીધો અને તેને જોરથી લિફ્ટ તરફ ધકેલી. હિટમેનોનું ધ્યાન ભટક્યું એ જ સેકન્ડે અભિમન્યુએ 'ઠાક! ઠાક!' બે ગોળીઓ છોડી.
લિફ્ટ પાસે ઉભેલા બે હિટમેન સીધા જમીન પર પટકાયા. લોહીના ફુવારા દીવાલો પર ઉડ્યા. હવે લિફ્ટ પાસે માત્ર એક જ હિટમેન વધ્યો હતો, પણ તેની પાસે સબ-મશીનગન હતી.
દરમિયાન, સીડીઓ પરથી ગુંડો ધીમા પગલે આગળ વધી રહ્યો હતો. માયાએ જોયું કે ગુંડાની બંદૂકની નળી સીધી દેવદત્ત કાકા તરફ હતી.
"નાાા!" માયાએ બૂમ પાડી અને નજીકમાં પડેલું મેડિકલ ટ્રે (Tray) ગુંડા તરફ ફેંક્યું. ગુંડાનું નિશાન ચૂક્યું, પણ તે ગુસ્સામાં માયા તરફ ધસ્યો. તેણે માયાના વાળ પકડીને તેને દીવાલ સાથે પછાડી. માયાના મોઢામાંથી લોહીની ધાર નીકળી.
સ્ટ્રેચર પર પડેલા દેવદત્ત કાકાની આંખોમાં આ બધું જોઈને આંસુ આવી ગયા.
"અભિમન્યુ... બેટા... ભાગી જા... આ પાપનું પોટલું મને જ ભોગવવા દે..." દેવદત્ત કાકાના અવાજમાં ધ્રુજારી હતી. પણ અભિમન્યુ અત્યારે કંઈ સાંભળવાની સ્થિતિમાં નહોતો. તે તો માત્ર એક જ લક્ષ્ય પર કેન્દ્રિત હતો: માયાને બચાવવી.
જ્યારે અભિમન્યુએ જોયું કે ગુંડાએ માયા પર હુમલો કર્યો છે, ત્યારે તેના મગજમાં લોહી ચડી ગયું. તે ભૂલી ગયો કે તે ઘાયલ છે. તેણે પોતાની છેલ્લી ગોળી લિફ્ટ પાસે ઉભેલા હિટમેન પર નહીં, પણ કોરિડોરમાં લટકતા ઓક્સિજન સિલિન્ડરના વાલ્વ પર ચલાવી.
ઓક્સિજન અને સ્પાર્કના કારણે એક નાનકડો ધડાકો થયો. ધુમાડાના ગોટેગોટા ઉડ્યા. આ તકનો લાભ લઈને અભિમન્યુ ચિત્તાની ઝડપે ગુંડા તરફ દોડ્યો. ગુંડાએ ગોળી ચલાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ અભિમન્યુએ તેનો હાથ મરોડી નાખ્યો. હાડકું તૂટવાનો 'કડક' અવાજ આખા કોરિડોરમાં સંભળાયો. ગુંડાની બંદૂક નીચે પડી ગઈ.
અભિમન્યુએ ગુંડાના ગળા પર પોતાની પકડ મજબૂત કરી. "બલરાજને કહેજે... કે ચક્રવ્યૂહ તોડતા મને આવડે છે, પણ રચતા તો હું એનાથી સારું જાણું છું." એક જોરદાર પંચ અને પેલો ગુંડો બેભાન થઈને ફ્લોર પર પડ્યો.
ધુમાડો હજુ છવાયેલો હતો. લિફ્ટ પાસેનો છેલ્લો હિટમેન ધડાકાથી ડરીને ભાગી છૂટ્યો હતો. હોસ્પિટલનું એલાર્મ વાગવા માંડ્યું હતું. નીચે પોલીસની સાયરન સંભળાઈ રહી હતી.
અભિમન્યુએ માયાને બેઠી કરી. માયાની આંખોમાં ડર હજુ હતો, પણ હવે તેની સાથે અભિમન્યુ માટે એક અજીબ આદર પણ હતો.
"તને બહુ વાગ્યું છે?" માયાએ અભિમન્યુના લોહીલુહાણ હાથ તરફ જોતા પૂછ્યું.
અભિમન્યુએ માત્ર સ્મિત કર્યું. "આ તો બલરાજને આપવાની કિંમત છે. હજુ વ્યાજ બાકી છે."
તેઓએ દેવદત્ત કાકાનું સ્ટ્રેચર લીધું અને સર્વિસ લિફ્ટ તરફ વધ્યા. તેમને ખબર હતી કે આ તો માત્ર શરૂઆત હતી. બલરાજ ચૌહાણ આટલી સહેલાઈથી હાર માનવાનો નહોતો. પણ અત્યારે, આ મોતની હોસ્પિટલમાંથી બહાર નીકળવું જરૂરી હતું.
બહાર વરસાદ શરૂ થઈ ગયો હતો. કાળી રાતના અંધકારમાં લાલ-ભૂરી પોલીસ લાઈટો ચમકી રહી હતી. અભિમન્યુએ માયાનો હાથ પકડ્યો અને એમ્બ્યુલન્સના પાછળના રસ્તેથી અંધારામાં ઓગળી ગયા.
