રોબોટ્સ એટેક - ચેપ્ટર 18 સાંજનો સમય હતો, કાશી નગરનો ઐતિહાસિક ઘંટ વાગતાં લોકો તેમના પરિવારજનોને છેલ્લીવાર મળીને પ્રાર્થનામેદાન તરફ જઇ રહ્યા હતા. નગરમાં વિદાયના દ્રશ્યો સર્જાયા હતા. પાર્થ, પોતાના મમ્મી સાથે છેલ્લીવાર મળીને ચારેક વાગ્યે નિકળી ગયો હતો. તે મંદીરથી બહાર આવીને સીધો પ્રાર્થનામેદાન તરફ જતો હતો, જ્યાંની ભીડ ઝડપથી વધતી જઇ રહી હતી. યુદ્ધમાં લડવા જઇ રહેનારા અને તેમના સ્વજનોથી પ્રાર્થનામેદાન ભરાઈ ગયું હતું. ડૉ.વિષ્નુએ અંતે યુદ્ધ પહેલાંનો તેમના અંતિમ સંદેશ શરૂ કર્યો, જેમાં તેમણે કહ્યું, "આ છેલ્લીવાર છે જ્યારે આપણે આ મેદાન પર ભેગા છીએ." તેઓએ વાયદો કર્યો કે જો તે પાછા ફરશે, તો તેઓ સાથે આઝાદી લાવશે. પ્રાર્થના બાદ, તેઓએ કુચનો આદેશ આપ્યો, અને સમગ્ર મેદાન હર હર મહાદેવના જયઘોષથી ગુંજી ઉઠ્યું. જ્યારે ડૉ.વિષ્નુ કુચ કરવાની તૈયારી કરી રહ્યા હતા, ત્યારે મિ. સ્મિથને સંદેશ મળી ગયો કે ડૉ.વિષ્નુ બે દિવસમાં સંપૂર્ણ સૈન્ય સાથે નિકળી રહ્યા છે. આ સમાચાર તેમને ખુશી અને ટેંશનમાં મૂકી ગયા, કારણ કે હજુ ઘણું કામ બાકી હતું.

Kishor Chavda દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Kishor Chavda

Category ફિક્શન વાર્તા