વાર્તા એક ઓફિસના કર્મચારી અને તેના મિત્ર સંપતભાઈની છે, જેની ઉંમર ૧૦ વર્ષ વધારે છે. એક દિવસ સંપતભાઈને વટારગામ જવા જવાનું હતું, અને તેમણે મને સાથે આવવા માટે કહ્યું. અમે સાંજે જઈ રહ્યા હતા અને હાઈવે પર ટ્રાફિકની સમસ્યાથી પસાર થવું પડ્યું. વટારગામ પહોંચતાં, તેમણે દસ્તાવેજોની થેલી ભૂલી જવાની વાત કરી. સંપતભાઈએ મને કહ્યું કે તેઓ થેલી લેવા જતાં, હું ત્યાં ઊભો રહીશ. રાતના અંધકારમાં હું એકલો ઊભો હતો, ત્યારે એક પોલીસ ઈન્સ્પેક્ટર મારી પાસે આવ્યો. તેમણે મને પૂછ્યું કે હું કેમ ઉભો છું અને ક્યાના રાહ જોઈ રહ્યો છું. મેં તેમને સ્પષ્ટ કર્યું કે હું મારા મિત્રનો રાહ જોઈ રહ્યો છું, પરંતુ તેઓ મારી વાતને માન્યા નહીં. પોલિસ ઈન્સ્પેક્ટરે મને તેમના સાથે બેસવા માટે કહ્યુ, પરંતુ હું આકાશમાં સમયનું ધ્યાન રાખતું હોવાથી નક્કી કર્યું કે મારી મિત્ર આવી જશે. પરંતુ પોલીસની સત્તા સામે હું ગભરાયો અને તેમના આદેશનું પાલન કરીને મોટર સાયકલ પર બેસી ગયો.

ARUN AMBER GONDHALI દ્વારા ગુજરાતી સામાજિક વાર્તાઓ

Writen by ARUN AMBER GONDHALI

Category સામાજિક વાર્તાઓ