આ વાર્તામાં, એક માતા પોતાની દીકરી સાથેના સંબંધોને અને યાદોને વ્યક્ત કરે છે. તે બાળપણના સુખદ પળો, સંગીત, અને તેમના વચ્ચેના આનંદભર્યા ક્ષણોને યાદ કરે છે. દીકરીના બાળપણમાં સંગીતની પ્રિયતા અને તેમની સાથેની મજા ભરેલી યાદોને વારસામાં લાવવા માટે માતા જુની કસેટોને ઉઠાવે છે. માતા કહે છે કે કાળ ધીમે-ધીમે પસાર થાય છે, પરંતુ યાદોના અંબાર હંમેશા રહે છે. દીકરીનું શિક્ષણ અને ગુજરાતી સાહિત્ય પ્રત્યેનો રસ પણ માતા માટે ગૌરવનો વિષય છે. વાર્તામાં ઉષા શેઠના પુસ્તક "મૃત્યુ મરી ગયું"માંની એક વાતનું ઉલ્લેખ કરીને, માતા દર્શાવે છે કે જીવનના ઝરણાં જેમ વહેવા જોઈએ, તે ફક્ત રુકવું નથી, પણ નવા માર્ગો અપનાવવાની જરૂર છે. અંતે, આ વાર્તા માતા-દીકરી વચ્ચેના પ્રેમ, યાદો અને જીવનના વળાંકોથી ભરેલું છે, જે મનને સ્પર્શે છે.

Nilam Doshi દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Nilam Doshi

Category ફિક્શન વાર્તા