કલ્યાણી એકલી સાઊથ ગોવા ના નિર્જન બીચ પર ગઈ છે, જ્યાં તે દરિયાની ઠંડી હવા અને નિર્જનતા અનુભવે છે. દરિયાના મોજાં તેના પગને અને સાડી ને પલાળવા લાગ્યાં, જેને કારણે તે પલળવા માં મજા માણવા લાગી. કલ્યાણીને મન થાય છે કે તે દરિયામાં કૂદી પડે. તે આ એકલતામાં રોમાન્સની અનુભૂતિ કરે છે અને મિતેશને યાદ કરે છે, જે આ સાથે નથી. હોટલમાં મિતેશને ઉઠાવવા પર તે આળસથી જવાબ આપે છે કે તેઓ થોડીવાર પછી જશે. કલ્યાણી મિતેશની આળસ પર આશ્ચર્ય કરે છે અને પોતાના મનમાં પુરુષોના આળસ વિશે વિચારે છે. તેને realizes થાય છે કે તેણે 23 વર્ષના લગ્નમાં ક્યારેય કોઈ અન્ય પુરુષ સાથે રોમાન્સની કલ્પના પણ નથી કરી. આ દરમ્યાન, વિનીતનો ચહેરો તેના મનમાં ઉદભવે છે, જે કોલેજના સમયની યાદોને તાજા કરે છે. તે વિનીત સાથેના એક અદ્ભુત ક્ષણને યાદ કરે છે, જ્યાં તેમણે એકબીજાની આંખોમાં જોઈને ચુંબન કર્યું હતું. કલ્યાણીએ પોતાના બંધનો તોડ્યા અને વિનીતના સ્મિત સાથે એક અદભૂત અનુભૂતિ કરી. વિનીત કલ્યાણી માટે એક રોમાંટિક અભ્યાસ છે, જે તેને ઘૂમતું અને મોજમાં લાગી રહ્યું છે, તેના જીવનમાં અનરાધાર વરસાદની જેમ.

Vrajesh Shashikant Dave દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Vrajesh Shashikant Dave

Category વાર્તા