આ વાર્તામાં એક માણસ પોતાના મૃત્યુની અનુભૂતિને વર્ણવે છે. તે એકાંતમાં છે અને શબને વિષે વિચારી રહ્યો છે. કૂતરો, કાગડાઓ અને કીડીઓનું વર્ણન કરીને, તે જીવનની દુઃખદાયક વાસ્તવિકતાને સમજાવે છે. લેખક પોતાને સારો માણસ માનતો હતો, છતાં મરી ગયો. તે પોતાની રચનાત્મકતા અને પ્રેમને યાદ કરે છે, અને આ બધામાંથી એક આશા પ્રગટ કરે છે કે આ જીવનમાં ફરીથી જીવવા માટે કોઈ સંભાવના છે. આગળ, લેખક રમેશ પારેખ (ર.પા.)ના અવસાનને યાદ કરે છે, જે ગુજરાતી સાહિત્યમાં એક મહત્વપૂર્ણ નામ છે. તેઓ ર.પા. ના કાર્ય અને તેમના પ્રભાવ અંગે ચર્ચા કરે છે, અને કેવી રીતે તેમણે જીવનમાં સવાલો ઊભા કર્યા. લેખકના મતો પ્રમાણે, ર.પા.ના સવાલો અને વિચારધારા તેમનું મરણ પછી પણ જીવંત રહે છે. આ વાર્તા જીવન, મૃત્યુ, પ્રેમ અને સર્જનની ગહનતાને સ્પષ્ટ કરે છે, અને ર.પા.ને યાદ કરીને તેમના કામની પ્રગતિ અને મહત્વ પર પ્રકાશ પાડે છે.

Ajay Upadhyay દ્વારા ગુજરાતી બાયોગ્રાફી

Writen by Ajay Upadhyay

Category બાયોગ્રાફી