મોક્ષિતા હજુ ઉઠી નથી, કારણ કે તે રાત્રે મોડે સૂઈ ગઈ હતી. અચાનક દરવાજા ખખડાય છે અને તેની ઊંઘ ઉડી જાય છે. તે દરવાજો ખોલે છે અને ત્યાં તેની મામાની દીકરી રુહી ઉભી હોય છે. રુહી કહે છે કે તે કાલે જ આવવા ઈચ્છતી હતી, પરંતુ તેની મમ્મી એને આવવા નથી દીધી. હવે તે અહીં આવી છે કારણ કે તેના માતા-પિતા બહાર ગયા છે. રુહી પૂછે છે કે મોક્ષિતા ઠીક છે કે નહીં, ત્યારે મોક્ષિતા કહે છે કે તે ઠીક છે, પરંતુ તે સમજવા માંગે છે કે તેનો કયો વાંક છે જેના કારણે તેની મમ્મી ગુસ્સામાં છે. રુહી મહિલાને શાંતિ આપવા પ્રયત્ન કરે છે અને કહે છે કે જે કંઈ થયું તે તેના લીધે છે. તે આરામથી કહેવા લાગે છે કે, થોડા દિવસ પહેલા રાતે તે મોક્ષિતાના રૂમમાં આવે છે, ત્યારે તે જાણતી નથી કે તેમના પિતાની ફોન કૉલ ભૂલથી અન્ય વ્યક્તિને લાગ્યો હતો. રુહી વધુ સ્પષ્ટતા કરતી વખતે કહે છે કે, તે તેના પિતાનો ફોન ઉઠાવીને વાત કરી રહી હતી, અને ભૂલથી અન્ય નંબર, આભાસ, પર કોલ થઈ ગયો હતો. જ્યારે આભાસે તેમના પિતાને જવાબ આપ્યો, ત્યારે તેમને ખબર પડી કે આભાસ તેમના ગામમાંથી છે. મોક્ષિતા આ બધું સાંભળી નકારી શકે છે અને તેને વધુ માહિતી જોઈએ છે. રુહીના અગ્રેસર સંતોષપ્રદ જવાબો અને મમ્મી-પિતાના ખોટા સમજણને કારણે મોક્ષિતા પીડામાં છે, પરંતુ તે હજી પણ રુહી પર વિશ્વાસ રાખે છે.

Ayushiba Jadeja દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Ayushiba Jadeja

Category ફિક્શન વાર્તા