આ વાર્તામાં ઝંખનાબેન પોતાના પુત્ર સરબત અને તેની પત્ની વલલરી સાથે ગરબા માં જવા જતા જોઈ રહી છે. ઝંખનાબેનને તેમના પુત્રના પિતા જયંતિભાઈની યાદ આવે છે, જેમણે તેમને હંમેશા તેમના શોખ ન છોડવા માટે પ્રોત્સાહિત કર્યું હતું. પરંતુ જયંતિભાઈની મરણ પછી, ઝંખનાબેનને દુઃખ થાય છે કે સરબત એના પિતાના સંસારિક જીવનને આગળ વધારી રહ્યો છે, જ્યારે તે હજુ પણ પિતાના ગમ્યા જવું જોઈએ હતું. બીજી વાર્તામાં, મુનાર નવા સોસાયટીમાં રહેવા આવે છે અને ત્યાંના લોકોની સૌમ્યતા માણે છે. પરંતુ ધીરે-ધીરે તેને સમજાય છે કે લોકો કેવા છે, અને તે ઈશ્વરનો આભાર માનતો છે કે તેણે સમયસર સત્ય જાણી લીધું. ત્રીજી વાર્તામાં હેત્વી, એક અભિમાની છોકરી, નશામાં કાર ચલાવીને અકસ્માતમાં પડી જાય છે. રેહાન, જેનું કોઈ દોષ નથી, તેને બચાવે છે, અને આ ઘટનાએ હેત્વીનું અભિમાન તૂટી જાય છે. ચોથી વાર્તામાં, નિકુંજ ભાઈની બંને વહુઓ અને તેમના પરિવારના સંબંધો વિશે વાત કરવામાં આવી છે, જ્યાં લોકોની વાતો અને વાસ્તવિકતા વચ્ચેનો તફાવત દર્શાવવામાં આવ્યો છે.

Rupal Mehta દ્વારા ગુજરાતી સામાજિક વાર્તાઓ

Writen by Rupal Mehta

Category સામાજિક વાર્તાઓ