શ્રેયાએ સમીરને ખૂબ પ્રેમ કર્યો અને તેના સાથેની જીવનની કલ્પનાઓ રાખી. જ્યારે સમીરે તેની આશાઓને તોડ્યા, ત્યારે શ્રેયા તૂટી ગઈ, પરંતુ તેની માતાને આશા હતી કે શ્રેયાનો પતિ તેના સપનાઓને પૂરા કરશે. શ્રેયાની સગાઈ મિહિર સાથે થઈ, જેમણે શ્રેયાને સરકારી નોકરી કરવા માટે પ્રોત્સાહન આપ્યું. શ્રેયા ધીરે ધીરે મિહિરને સ્વીકારવા લાગી, પરંતુ મિહિરે એક અઠવાડિયાની અંદર ફોન કરવાનું બંધ કરી દીધું. મિહિરના પરિવારના નિર્ણયથી, મિહિરના મોટા ભાઈએ જણાવ્યુ કે તેઓ આ સગાઈને ચાલુ રાખવા માંગતા નથી, કારણ કે તેમને સરકારી નોકરી કરતી બીજી છોકરી મળી ગઈ છે. શ્રેયાને આ સમાચાર સાંભળીને ખૂબ દુઃખ થયું, અને તે ગુમસુમ થઈ ગઈ. આ દુઃખને સહન કરવામાં, શ્રેયાની તબિયત ખરાબ થઈ ગઈ અને તેને હોસ્પિટલમાં દાખલ કરવું પડ્યું. સમીરે જ્યારે તેને ફોન કર્યો, ત્યારે શ્રેયાએ તેના માટે પોતાની લાગણીઓ વ્યક્ત કરી, પરંતુ સમીરના સમાજના ડરને કારણે તે સ્વીકારવા માટે તૈયાર ન હતો. શ્રેયા હવે પ્રેમ પર વિશ્વાસ ગુમાવી ચૂકી હતી. તે માતા બની ગઈ અને લગ્ન કર્યા, પરંતુ સમીરના પ્રત્યેની તેની લાગણીઓ આજે સુધી ભુલાવી શકતી નથી. સમીર સાથેની યાદો તેને હંમેશા ઘેર ઘેરાણું કરતી રહે છે.

Shital.Solanki દ્વારા ગુજરાતી વાર્તા

Writen by Shital.Solanki

Category વાર્તા