કૌશલને રેવાની મુલાકાત માટે સંપૂર્ણ જવાબદારી હતી, કારણ કે રેવા બધાથી છુપાઈને મળવા આવતી હતી. સાંજનો સમય થતો હતો, અને વાતાવરણ લાલાશમાં ઢકાઈ રહ્યું હતું, જે કૌશલ અને રેવાનાં મિલનની રાહ જોઈ રહ્યું હતું. રાતની ઘોર અંધકારમાં કૌશલ રેવાની રાહ જોઈ રહ્યો હતો, જયારે રેવા ધીમે ધીમે જતી જણાઈ. કૌશલ પોતાની લાગણીઓમાં મગ્ન હતો, અને જ્યારે રેવા નજીક આવી, ત્યારે તેણે બેઠા રહેવાનું કહી દીધું. રેવા કૌશલને પૂછે છે કે આટલી રાત્રે તેને બોલાવવાનું કારણ શું છે. કૌશલ ઉદાસ રહીને જવાબ નથી આપતો, પરંતુ અંતે તે કહે છે કે તે રેવાને તેની લાગણીઓ અને પ્રશ્નોના જવાબ આપવા માંગે છે. કૌશલ કહે છે કે તે દરેક સ્ત્રીની ઈજ્જત કરે છે અને રેવાનાં પ્રશ્નોને મહત્વ આપે છે. તે રેવાને પૂછે છે કે શું તેને ક્યારેય વિચાર આવ્યો કે તેના પિતા ક્યાં છે, અને કેમ રેવા તેને આ પ્રશ્ન પૂછતી નથી. રેવા તેના જવાબનો વિચાર કરતી રહે છે, અને કૌશલને તેના જીવનનો સત્ય કહેવા માટે તૈયારી દર્શાવે છે.

Bhoomi Shah દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Bhoomi Shah

Category ફિક્શન વાર્તા