આ વાર્તા 1995-96 ની છે, જ્યારે લેખક અને તેના મિત્રો શામળદાસ કોલેજ પાસેના વાંચનાલયમાં વાંચવા ગયા હતા. એક સાંજે, વરસાદી વાતાવરણમાં, તેઓ બહાર ઠંડા હવામાં ફ્રેશ થવા માટે બેઠા હતા. તે વખતે, ચાર મિત્રો શિક્ષણ અને તેના ફાયદાઓ વિશે ચર્ચા કરી રહ્યા હતા, જેમાં તેઓએ પશ્ચિમ દેશોની સ્વચ્છતા અને ડીસીપ્લીનની સરખામણી કરી હતી. લેખક આ ચર્ચામાં શાંત રહ્યો અને પછી એણે કહ્યું કે વાંચનાલયમાં આવતા લોકોને સંપૂર્ણ રીતે ભણેલા માનવા માટે પૂરતું નથી, કારણ કે ત્યાંના કેટલાક લોકોનું વર્તન દરૂસ્ત નથી. તેમણે જણાવ્યું કે, જો શિક્ષણને સાચું રૂપાંતર લાવવું હોય, તો તે સંસ્કાર સાથે જ આવવું જોઈએ. લેખક એ પણ નોંધ્યું કે આર્થિક કૌભાંડો ભણેલા લોકો દ્વારા કરવામાં આવે છે, જે દર્શાવે છે કે માત્ર શિક્ષણથી સમસ્યાઓ ઉકેલાતા નથી. અંતે, તેમણે કહ્યું કે શિક્ષણ અને સંસ્કાર વચ્ચેનું સંબંધ મહત્વપૂર્ણ છે, અને આ વિચારણાથી તેઓ પાછા પાઠ ભણવા માટે ગયા.

Ca.Paresh K.Bhatt દ્વારા ગુજરાતી પ્રેરક કથા

Writen by Ca.Paresh K.Bhatt

Category પ્રેરક કથા