આ કહાણીમાં ધરા વિદાય સમયે તેના મનમાં ચાલી રહેલી લાગણીઓનું વર્ણન છે, જે કવિ મનોજ પંડ્યા દ્વારા રચવામાં આવી છે. ધરા સાસરે જતી દીકરી તરીકે પોતાના પિયારાને યાદ કરે છે અને તેના મમ્મી-પપ્પાના પ્રત્યેની લાગણીઓ વ્યક્ત કરે છે. વિદાયના સમયે, ધરા નવા જીવનની તરફ જતી છે, જે તેના માટે ચનોટીઓ સાથે ભરેલું છે. લગ્નની વિધિ પછી ધરાને મોડી રાતે ભાવનગર પહોંચવું હોય છે, જ્યાં રિવાજ મુજબ તેમનું ગૃહપ્રવેશ થાય છે. પરંતુ લગ્નની પ્રથમ રાત, તે અને તેના પતિ કેવલ બંને ખૂબ થાકેલા હોય છે. બીજે દિવસે ધરાને પિયર તરફ જવાની રીત અનુસાર નાહવાની રીતમાં સમસ્યા આવે છે, કારણ કે ત્યાં કોઈ સગું નથી. પરંતુ તેના નણંદ તેને પોતાના ઘરે આ રિવાજ પૂરા કરવા માટે કહે છે. આ રીતે, ધરા પોતાની નવી સ્થિતિમાં કઈ રીતે સમજી રહી છે તે દર્શાવે છે, જેમાં પિયર અને સાસરી વચ્ચેનો ભેદ સ્પષ્ટ થવા લાગે છે.

પારૂલ ઠક્કર... યાદ દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by પારૂલ ઠક્કર... યાદ

Category ફિક્શન વાર્તા