આ વાર્તામાં રાઘવનું શબ પડ્યું છે, પરંતુ તે મરણને માનવા તૈયાર નથી. તે પોતાની પત્ની ગોમતીને ચિલ્લાઈને કહે છે કે તે મર્યો નથી અને તેને બચાવવા માટે વિનંતી કરે છે. ગોમતીના આંસુઓને જોઈને રાઘવ દુઃખી થાય છે, પરંતુ જ્યારે તે ગોમતીનો હાથ સ્પર્શ કરવા જાય છે, ત્યારે તે ભૂતકાળની યાદોને અનુભવે છે. રાઘવની વિચારધારા તેના જીવનના સંઘર્ષો અને દુઃખદ અનુભવોને પ્રકાશમાં લાવે છે. તે પોતાના મજબૂત પગ અને હાથની વાત કરે છે, જે જીવનભર દોડ્યા, પરંતુ હવે તે શબમાં બાંધાયેલ છે. તે પોતાના બંધ આંખો અને હોઠોને સ્પર્શ કરે છે, જેમણે અનેક સપનાઓ જોયા છે, અને તે સત્ય અને મિથ્યાનો સામનો કરવા માટે પ્રયત્ન કરે છે. આ વાર્તા મૃત્યુ અને જીવનના અંતરવારોને, માનવીય ભાવનાઓને અને કુદરતી કરુણાને પ્રતિબિંબિત કરે છે. રાઘવનો અનુભવ, જે મરણ પછીની જગ્યા અને માનવ જીવનની રણકર્તા બનતો હોય છે, તે દર્શાવે છે કે જીવનની કિંમત સંતોષથી નહીં, પરંતુ આત્માનો અનુભવથી જ નક્કી થાય છે.

Amisha Rawal દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Amisha Rawal

Category ફિક્શન વાર્તા