આ વાર્તામાં, લેખક ધ્રુવ ભટ્ટ, સમુદ્રના કિનારે એક અજાણ્યા ગામમાં પહોંચે છે, જ્યાં તેને ત્યાંના લોકોની વાતચીત અને જીવનશૈલીનો અનુભવ થાય છે. જંકી નામની એક યુવતી તેની સાથે છે, જે તેને સમુદ્રના ખડકો પર લઈ જાય છે. તેઓ વચ્ચેની વાતચીતમાં, જંકી તેના સાથીને ટેકો આપે છે અને તેની સહાય કરે છે, જ્યારે લેખક તેમનું જીવન અને પરિશ્રમ વિશે વિચારે છે. લેખકને આ ગામના ખેડૂતોએ, જેમણે કઠોર પરિશ્રમ કર્યા છતાં જીવનમાં તણાવ અનુભવ્યો છે, તેમના ઉદાર સ્વભાવને જોઈને આશ્ચર્ય થાય છે. તે નોંધે છે કે ધનની અતિરેક માનવને લોભી બનાવે છે, જ્યારે અભાવ માનવને ઉદાર બનાવે છે. વાર્તા સમયસર આગળ વધે છે, જ્યાં તેઓ મંદિરે પહોંચે છે અને સાંજ સુધી ત્યાં રહે છે. ત્યારબાદ, એક ગરીબ ખેડૂતની સ્ત્રી, વાલબાઈ, લેખકને ચાંદનીમાં ભોજન આપે છે, અને તે તેને ઓળખવા માંગતી નથી. આ ઘટના લેખકને તેના જીવનના અર્થ અને સંબંધો વિશે વિચારવા માટે પ્રેરણા આપે છે, કારણકે તે અજાણ્યા કિનારે એક અજાણ્યા લોકો સાથે ભોજન કરે છે. આ રીતે, વાર્તા માનવતાના સંબંધો, ઉદારતા અને જીવનના મૂલ્યો વિશેની વિચારણાને જગાવે છે.

Dhruv Bhatt દ્વારા ગુજરાતી સામાજિક વાર્તાઓ

Writen by Dhruv Bhatt

Category સામાજિક વાર્તાઓ