આ કથા "નામ મેં ક્યાં રખ્ખા હૈ - ૨" એ એક કાલ્પનિક વાર્તા છે, જેમાં લેખક સ્વયં એક પાત્ર તરીકે ઉપસ્થિત થયો છે. કથાની શરૂઆતમાં, લેખક જણાવે છે કે તે ક્યારેય સુરત નથી આવ્યો, પણ હાલના પ્રોજેક્ટ માટે તેણે સુરત જવાની યોજના બનાવેલી છે, જેનાથી તેને આનંદ થયો છે. લેખક પોતાની મિત્રને મેસેજ કરીને જણાવે છે કે તે સુરત આવી રહ્યો છે અને તે જ સમયે તેની મિત્ર ખૂબ ખુશ થાય છે. જીએ 6 જૂને સુરતમાં પ્રવેશ કર્યો, જ્યાં તેણે બીસ્મિલ્લાહ રેસ્ટોરન્ટમાં જમણવાર માટે ઓર્ડર આપ્યો. તે આ દરમિયાન પોતાની મિત્રને મેસેજ કરે છે કે તે સુરતમાં પહોંચી ગયો છે અને મળવા માટે તૈયાર છે. તેઓ સાંજે પાંચ વાગ્યે મળવાનું નક્કી કરે છે. લેખક હોટલમાં જાય છે, જ્યાં તેણે આરામ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ ઊંઘમાં જવામાં આવી જાય છે. પાંચ વાગ્યે, તેની મિત્રનો ફોન આવે છે, જે તેને પૂછે છે કે તે ક્યાં છે. લેખક કહેશે કે તે બસ પાંચ મિનિટમાં પહોંચશે, અને ટ્રાફિકનું બહાનું બનાવે છે. આ રીતે, વાર્તા સાંભળનારને એનું પ્રતિબિંબ આપે છે કે કેવી રીતે એક પાત્ર સુરતમાં નવા અનુભવ માટે ઉત્સુક છે.

Dhaval Limbani દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Dhaval Limbani

Category ફિક્શન વાર્તા