આ વાર્તા "અજવાળાંનો ઓટોગ્રાફ"માં, લેખક ટ્રેન મુસાફરીના બહાને સમયના પસાર અને જીવનની વ્યાખ્યાને દર્શાવે છે. તે દર્શાવે છે કે જ્યારે આપણે મુસાફરી કરીએ છીએ, ત્યારે આપણે વારંવાર પૂછીએ છીએ કે કયું સ્ટેશન આવ્યું, પરંતુ હકીકતમાં સ્ટેશન ક્યારેય નથી આવતું, અમે જ ત્યાં પહોંચતા હોઈએ છીએ. જીવનમાં સમયની ગતિ એટલી ઝડપી હોય છે કે આપણને લાગે છે કે આપણે ફક્ત સમય પસાર કરી રહ્યા છીએ, પરંતુ સમયને રોકવું વધુ મુશ્કેલ છે. લેખક આ સત્યને સમજે છે કે આપણા જીવનમાં એવી ક્ષણો શોધવી જરૂરી છે, જ્યાં આપણે ભણવાં, તણાવ કે આયોજન વગર માત્ર હાજર હોઈએ. સમયને રોકવાનો કોઈ એકમાત્ર ઉપાય છે, જે છે – સમયને સજાગ રહેવું. ક્યારેક અટકી જવું, એકલા ચાલવું અને મનોરંજનમાં ડૂબવું એ જીવનને માણવાનો એક માર્ગ છે. લેખક કહે છે કે જ્યારે આપણે શાંતિથી બેસી ourselvesને અનુભવી શકીએ છીએ, ત્યારે તે જીવનનો સાચો આરામ છે. સમય હજી અમારા હાથમાં છે, અને જો આપણે નક્કી કરવું હોય કે ક્યાં પહોંચવું છે, તો અમારે અટકી જવાનું છે. આને કારણે, જીવનની આદતોથી છૂટા થવું અને પોતાની અંદરના અનુભવને સમજી લેવો જરૂરી છે.

Dr. Nimit Oza દ્વારા ગુજરાતી પ્રેરક કથા

Writen by Dr. Nimit Oza

Category પ્રેરક કથા