આ વાર્તા "સદીઓથી ખોવાયેલા સત્યનું સરનામું" ના 18માં અધ્યાયમાં, મુખ્ય પાત્ર ત્વરિત એક જૂના મોડેલની ગાડીમાં મુસાફરી કરી રહ્યો છે. તે બપોરે સાડા દસ વાગ્યા સુધી કોઈ વિરામ ન લીધા હોવાના કારણે થાક્યો છે. ગાડીમાં તેની સાથે એક વ્યક્તિ છે, જેને તે પોતાની પત્ની તરીકે ઓળખાવે છે. આ સફરમાં ત્વરિતને અસહ્ય ગરમીનો અનુભવ થાય છે અને તેની દાઢી-મૂછ ગરમીથી કરડાઈ ગઈ છે. તેને આ સ્થિતિમાં અસ્વસ્થતા અનુભવે છે, અને તે સમજે છે કે તે એક મોટું જોખમ ઊઠાવી રહ્યો છે. આભાર સામે, થોડી હાસ્યપૂર્ણ સંવાદો પણ છે, જેમ કે છપ્પનનું કહેવું કે તેણે જે કપડા પહેરેલા છે, તે વેચાતા નથી. ત્વરિત સતત પોતાની પત્ની તરફ જોવાનું ટાળી રહ્યો છે, પરંતુ તેને આંખો અને શરીરનો આકર્ષણ અનુભવે છે. તે રિઅર વ્યૂ મિરરમાં લોકોને અને વાતાવરણને નિરખે છે, જેમાં તેનું ધ્યાન બાજુમાં બેઠેલી મહિલાની લાગણીઓ તરફ ખેંચાય છે. આ સંજોગોમાં તે પોતાના વિચારોમાં છે, અને તેના મનમાં વિચાર આવે છે કે અગાઉના સમયમાં તે કદી સાધુ-મહાત્મા ના હતો. આ વાતચીત અને ત્વરિતના અંતરંગ વિચારો દ્વારા, વાર્તા માનવ લાગણીઓ, આકર્ષણ, અને આંતરિક સંઘર્ષને દર્શાવે છે.

Dhaivat Trivedi દ્વારા ગુજરાતી જાસૂસી વાર્તા

Writen by Dhaivat Trivedi

Category જાસૂસી વાર્તા