આ કથામાં લખનારના મનમાં ઊંડી ઉદાસી અને વિચારોનું ભ્રમણ છે, કારણ કે તે એક ખાસ મિત્રને ગુમાવ્યા બાદ દુખી છે. તે પોતાના પ્રયત્નો વિશે વાત કરે છે, જે તેણે એ મિત્રને પાછો મેળવવા માટે કર્યા, પરંતુ તમામ પ્રયત્નો નિષ્ફળ ગયા. તેણે ઘણા મંદિરો અને દરગાહોએ જઈને પ્રાર્થના કરી, પરંતુ અંતે હાર સ્વીકારી છે. લખનારનો હૃદય હજુ પણ આશા રાખે છે કે એક દિવસ તેમની મિત્રતા કృష్ణ અને સુદામા જેવી બનશે. તે અને તેના ભાઈનું સંબંધ ખૂબ જ મજબૂત છે, અને તેઓ એકબીજાના જીવનમાં સુખ અને દુખ બંનેમાં સમર્થન આપતા રહે છે. લખનાર તથા તેના ભાઈએ સાથેમાં અનેક પ્રવાસો કર્યા છે અને તેમની મિત્રતા અત્યંત મજેદાર અને ખુશીઓથી ભરપૂર રહી છે. જીવનની સામાન્ય બાબતોમાં પણ તેઓ એકબીજાના સાથ રહે છે, અને એકબીજાને સમજતા અને મદદ કરતા રહે છે. લખનારને લાગતું છે કે તેઓના સંબંધમાં કશુંક દૈવી છે, જે તેમને પાછલા જન્મના બાંધણથી જોડે છે. આ બધું લખતા વખતે તેનું મન અને હૃદય એક સાથે ગુમાવેલા મિત્રને યાદ કરે છે, અને તે મિત્રતાને અવિશ્વસનીય અને મજબૂત માને છે.

maulin champanery દ્વારા ગુજરાતી સામાજિક વાર્તાઓ

Writen by maulin champanery

Category સામાજિક વાર્તાઓ