મંગલના આ પંદરમા પ્રકરણમાં, સવાર સમયે, મંગલ જાગે છે અને તેણે નક્કી કર્યું છે કે ટાપુમાં અંદર જઈને કોઈની મદદ લઈ અને ઝડપથી આ જગ્યા છોડવી. કિનારે સુંદર પાણી જોઈને તેને ન્હાવાનો મન થાય છે, જે પહેલા તેને મરવા માટેની નિમિત બન્યું હતું, પરંતુ આજે તે તેને આરામ આપે છે. જંગલમાં પ્રવેશતા, મંગલને આશા છે કે આદિવાસીઓની કોઈ વસાહત મળી શકે, તેથી તેણે પોતાની સુરક્ષા માટે એક ઝાડની ડાળી કાપી. મંગલ પાસે એક ખંજર છે, જે તેને મદદ કરે છે. જ્યારે તે આગળ વધે છે, ત્યારે તે નોંધે છે કે અહીં માનવ માનવના પગલાં નથી, માત્ર પ્રાણીઓના. જંગલ ગાઢ અને વણખેડાયેલ છે, અને મંગલ થાકી જાય છે, તેથી તે આરામ કરવા માટે એક ઝાડની નીચે બેસી જાય છે. આ બધામાં, તે આફ્રિકાના કોઈ ટાપુ પર હોવા જેવી લાગણી અનુભવે છે. આ પ્રકરણ મંગલના જીવનનું એક મહત્વપૂર્ણ તબક્કું દર્શાવે છે, જ્યાં તે નવા પડકારોનો સામનો કરે છે અને પોતાની સુરક્ષા માટે તૈયારી કરે છે.

Ravindra Sitapara દ્વારા ગુજરાતી જાસૂસી વાર્તા

Writen by Ravindra Sitapara

Category જાસૂસી વાર્તા