આ વાર્તામાં, એક ઓરડામાં ઓઈલની તીવ્ર ગંધ છે અને એક વ્યક્તિ મૂર્છિત અવસ્થામાં સુતો છે. તે વ્યક્તિના શરીર પર લોખંડના વ્હીલના અથડાતા અવાજો અને ટ્રેનના ભોપાના અવાજ સાથે જ હલચલ થાય છે. તેના ચહેરા પર લોહીના ડાઘા છે, અને તેની ચામડી ઉખડી ગઈ છે, જે દર્શાવે છે કે તેણે સખત માર ખાવ્યો છે. બીજા દ્રષ્ટિકોણમાં, એક વ્યક્તિ ફોન પર વાત કરી રહ્યો છે અને તેની ચહેરાની છાયા લેમ્પના પ્રકાશમાં દેખાઈ રહી છે. તે બીજા તરફ પૂછે છે કે શું મર્યા નથી, અને જવાબ મળે છે કે સાંસો તો ચાલી રહી છે. વાર્તાના બીજા ભાગમાં, કાંકરિયા ખાતે, જાનકી અને અન્ય લોકો વાત કરી રહ્યા છે. જાનકી એક મિત્રને કહે છે કે તે બદલાઈ ગયો છે, અને મિત્ર કામના બોજને આક્ષેપ કરે છે. તેઓ વચ્ચેની ચર્ચા દર્શાવે છે કે સંબંધો અને કામના બોજ વચ્ચેની તંગી વિશે છે. વાર્તા ઇમોશન અને સંવાદ દ્વારા માનવ સંબંધોની જટિલતાઓને અનાવૃત કરે છે.

Alpesh Barot દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Alpesh Barot

Category ફિક્શન વાર્તા