આ કાવ્યમાં શાયર ચૂંટણીની બેદરકારી અને નેતાઓની અસલ સ્થિતી વિશે વિચારે છે. લેખક શાયરીને એક કઠિન કલા ગણાવે છે અને કહે છે કે શાયર બનવું સહેલું નથી. તેમણે આકર્ષક શબ્દોથી સૂચવ્યું છે કે લોકોના મૌલિક પ્રશ્નો અને નેતાઓ વચ્ચેનું સંબંધ કઈ રીતે છે. લેખક શાયર 'જાલીમ' દ્વારા કરવામાં આવેલા તીખા નિવેદનને અર્થપૂર્ણ માનતા છે, જે કહે છે કે જો તમે ધોકા દો તો તક મળશે. તેઓ નેતાઓને એક પ્રકારના પ્રોડક્ટ્સ તરીકે દર્શાવે છે, જેમણે લોકોના મનોરંજન માટે કામ કરવું જોઈએ. લેખકને લાગતું નથી કે કોઈ દેશ એવા નેતાના વગર હોઈ શકે છે, અને તેઓને મગરમચ્છ અથવા એક્વેરિયમની માછલીઓ સાથે તુલના કરે છે. તેમણે ઉલ્લેખ કર્યો છે કે નેતાઓની કદર નથી થતી, અને જ્યારે કદર થાય ત્યારે તેઓ તરત નાકક્તા નથી. લેખક આ વિચારને આગળ વધારતા કહે છે કે કેટલાક લોકોને નેતા જોઈને જ ઉત્સાહ મળે છે, અને તેઓ પોતાની શાયરીમાં નેતાના પ્રત્યે પોતાની લાગણીઓ વ્યક્ત કરે છે. છેલ્લે, લેખક કહે છે કે તેમને પોતાના વિચારોને વ્યક્ત કરવા માટે એક બહેતર તક જોઈએ, અને હાસ્ય સાથે નેતાને વાંધો પહોંચાડતો કાવ્ય લખવાની વાત કરે છે.

Ramesh Champaneri દ્વારા ગુજરાતી હાસ્ય કથાઓ

Writen by Ramesh Champaneri

Category હાસ્ય કથાઓ